"Amai die staat zwaar", hoort De Coninck naar eigen zeggen vaak, en dan gaat het over haar. "Ik wil mijn verhaal graag met jullie delen en er een naam op plakken: boulimia nervosa. Lange tijd heb ik dit kunnen wegsteken, maar er was dit jaar geen houden meer aan. Doorheen de jaren heeft de gedachte 'ik mag dit niet eten, dit is verboden voor mij' mijn lichaam helemaal overgenomen. Ik ben dan maar dingen stiekem beginnen eten. Een pak chocolade gaan kopen bijvoorbeeld en stiekem voor het slapengaan in mijn bed in één keer naar binnen spelen." De Coninck slaagde er niet meer in om op een gezonde manier met haar voeding en haar gewicht om te gaan. "Mijn gewicht en eten was voor mij een obsessie geworden. Bij elke hap die ik nam dacht ik na. Genieten van eten in het openbaar ging niet meer. Om de schijn hoog te houden at ik in het openbaar altijd gezond, maar dan ging ik stiekem naar de winkel koeken kopen. Het aantal calorieën dat ik tijdens één eetbui naar binnen stak was de aanbevolen hoeveelheid voor een man op een hele dag. Gevolg: ik ben tien kilo bijgekomen." De hordeloopster wijt haar mindere prestaties van de afgelopen jaren ook aan haar eetstoornis. "Iedereen die mij in 2019 of 2020 een wedstrijd heeft zien lopen, heeft ongetwijfeld gezien dat ik niet scherp sta. Dat is waarom ik niet meer op hetzelfde niveau presteer. Tot op de dag van vandaag is dit nog altijd een groot gevecht voor mij. Ongeveer een half jaar geleden heb ik dit toegegeven aan mijn coach Philip Gilson en mijn ouders. Sindsdien ben ik ook in behandeling bij een psychologe en gaat het héél traag de goeie richting uit. Aan alle coaches en ouders: dit is in de sportwereld en bij jonge meisjes een probleem waar veel te weinig over gesproken wordt. Praat erover voor het te laat is!", besluit De Coninck. (Belga)

"Amai die staat zwaar", hoort De Coninck naar eigen zeggen vaak, en dan gaat het over haar. "Ik wil mijn verhaal graag met jullie delen en er een naam op plakken: boulimia nervosa. Lange tijd heb ik dit kunnen wegsteken, maar er was dit jaar geen houden meer aan. Doorheen de jaren heeft de gedachte 'ik mag dit niet eten, dit is verboden voor mij' mijn lichaam helemaal overgenomen. Ik ben dan maar dingen stiekem beginnen eten. Een pak chocolade gaan kopen bijvoorbeeld en stiekem voor het slapengaan in mijn bed in één keer naar binnen spelen." De Coninck slaagde er niet meer in om op een gezonde manier met haar voeding en haar gewicht om te gaan. "Mijn gewicht en eten was voor mij een obsessie geworden. Bij elke hap die ik nam dacht ik na. Genieten van eten in het openbaar ging niet meer. Om de schijn hoog te houden at ik in het openbaar altijd gezond, maar dan ging ik stiekem naar de winkel koeken kopen. Het aantal calorieën dat ik tijdens één eetbui naar binnen stak was de aanbevolen hoeveelheid voor een man op een hele dag. Gevolg: ik ben tien kilo bijgekomen." De hordeloopster wijt haar mindere prestaties van de afgelopen jaren ook aan haar eetstoornis. "Iedereen die mij in 2019 of 2020 een wedstrijd heeft zien lopen, heeft ongetwijfeld gezien dat ik niet scherp sta. Dat is waarom ik niet meer op hetzelfde niveau presteer. Tot op de dag van vandaag is dit nog altijd een groot gevecht voor mij. Ongeveer een half jaar geleden heb ik dit toegegeven aan mijn coach Philip Gilson en mijn ouders. Sindsdien ben ik ook in behandeling bij een psychologe en gaat het héél traag de goeie richting uit. Aan alle coaches en ouders: dit is in de sportwereld en bij jonge meisjes een probleem waar veel te weinig over gesproken wordt. Praat erover voor het te laat is!", besluit De Coninck. (Belga)