De wedstrijd startte met een beetje vertraging omdat het parcours nog aan een extra inspectie werd onderworpen na de hevige wind-en regenvlagen van de voorbije nacht en ochtend. Her en der werden daarom ook enkele reclameborden weggehaald om de veiligheid van de renners te verbeteren. Na een minuut stilte, naar aanleiding van het overlijden van Bjorg Lambrecht, alle Belgische renners startten ook op de eerste rij, trok de wedstrijd op gang. In de eerste echte gevaarlijke bocht, na minder dan 1 km koers, noteerden we ook al de eerste, maar niet de laatste, valpartij. Twee renners, de Slovaak Andrej Lí?ka en de Bulgaar Ventsislav Venkov moesten de strijd staken. Het peloton lag meteen in stukken en brokken uit elkaar. In de tweede ronde telden we vier verschillende pelotonnetjes, in ronde vier kregen we een kopgroep van zo'n 50 à 60 renners, de rest was uitgeteld voor de titel. Alexander Konychev en Jonas Iversby Hvideberg scheidden zich af van het peloton en begonnen aan een lang avontuur. In het peloton leverden vooral de Denen veel achtervolgingswerk, ook Nederland kwam in steun, maar het duurde lang vooraleer de vluchters werden bijgebeend. Hvideberg moest zijn metgezel laten rijden op de voorlaatste passage over de kasseien, en hield lang stand, pas op de laatste passage over de kasseistrook werd hij opgeslokt. De sprint werd voorbereid. Daarin toonde de Italiaan Dainese, volgend jaar aan de slag bij Sunweb, zich de snelste. Gerben Thijssen sprintte wel mee, maar zat te ver op het eind om nog mee te dingen voor de medailles en moest vrede nemen met een zesde plek. (Belga)