Met een twaalfde plaats in de Ronde van Vlaanderen en vijftiende plaatsen in de Amstel Gold Race en E3 Saxo Bank Classic beleefde de 27-jarige Benoot een klassiek voorjaar zonder uitschieters, en ook in Luik-Bastenaken-Luik liet hij zich onderweg niet echt opmerken. Maar op de beslissende beklimming, die van La Roche-aux-Faucons, stak hij uiteindelijk toch de neus aan het venster door lang aan te klampen bij de toppers. "Door de tegenwind was het een erg bizarre finale. Zestig kilometer voor de finish viel het nog volledig stil. Nog nooit meegemaakt in een monument. Maar vanaf La Redoute ging de gashendel volledig open", vatte Benoot zijn Luik-Bastenaken-Luik samen. "Op de Roche-aux-Faucons moest ik pas driehonderd meter voor de top uit de wielen. Samen met Maximilian Schachmann moest ik toen een tandje terug schakelen. Ik was er erg dicht bij om over de top te geraken bij de beste vijf. En uiteindelijk kwamen we zelfs nog bijna terug. Ik zag de vijf rijden in de laatste rechte lijn, toen ik was weggereden samen met Bauke Mollema en Marc Hirschi." Maar, zo zei Benoot, aan het eind had hij nergens spijt van: "Zevende is een mooi resultaat. We kunnen blij zijn om zo het klassieke seizoen af te sluiten. Het is natuurlijk niet de uitslag waar ik voor train, maar als ik kijk tussen welke namen ik sta, zit ik wel op mijn plaats. Mooi om met een goed gevoel te eindigen en zo de rustperiode in te gaan. Na mijn ziekte na Parijs-Nice ben ik eigenlijk elke week beter geworden. Vandaag was mijn beste dag sinds toen. Vooral daarmee ben ik tevreden." Na een week rust trekt Benoot voor drie weken op hoogtestage naar de Sierra Nevada. In de Ronde van Zwitserland maakt hij zijn terugkeer, in de aanloop naar het Belgisch kampioenschap. (Belga)

Met een twaalfde plaats in de Ronde van Vlaanderen en vijftiende plaatsen in de Amstel Gold Race en E3 Saxo Bank Classic beleefde de 27-jarige Benoot een klassiek voorjaar zonder uitschieters, en ook in Luik-Bastenaken-Luik liet hij zich onderweg niet echt opmerken. Maar op de beslissende beklimming, die van La Roche-aux-Faucons, stak hij uiteindelijk toch de neus aan het venster door lang aan te klampen bij de toppers. "Door de tegenwind was het een erg bizarre finale. Zestig kilometer voor de finish viel het nog volledig stil. Nog nooit meegemaakt in een monument. Maar vanaf La Redoute ging de gashendel volledig open", vatte Benoot zijn Luik-Bastenaken-Luik samen. "Op de Roche-aux-Faucons moest ik pas driehonderd meter voor de top uit de wielen. Samen met Maximilian Schachmann moest ik toen een tandje terug schakelen. Ik was er erg dicht bij om over de top te geraken bij de beste vijf. En uiteindelijk kwamen we zelfs nog bijna terug. Ik zag de vijf rijden in de laatste rechte lijn, toen ik was weggereden samen met Bauke Mollema en Marc Hirschi." Maar, zo zei Benoot, aan het eind had hij nergens spijt van: "Zevende is een mooi resultaat. We kunnen blij zijn om zo het klassieke seizoen af te sluiten. Het is natuurlijk niet de uitslag waar ik voor train, maar als ik kijk tussen welke namen ik sta, zit ik wel op mijn plaats. Mooi om met een goed gevoel te eindigen en zo de rustperiode in te gaan. Na mijn ziekte na Parijs-Nice ben ik eigenlijk elke week beter geworden. Vandaag was mijn beste dag sinds toen. Vooral daarmee ben ik tevreden." Na een week rust trekt Benoot voor drie weken op hoogtestage naar de Sierra Nevada. In de Ronde van Zwitserland maakt hij zijn terugkeer, in de aanloop naar het Belgisch kampioenschap. (Belga)