Martin slaagde er in een bergrit met aankomst bergop als enige vroege vluchter in om uit de greep van de klassementsrenners te blijven. "De hele slotklim kreeg ik info van Nicki (ploegleider Sörensen, red.). Ik wist wat er achter mij gebeurde, en van een verkenning die ik had gedaan wist ik dat ik gewoon tot twee kilometer voor de finish moest zien te geraken. Tot daar reed ik goed tempo op het steilste stuk, en met 2,5 kilometer te gaan begon ik vol gas te geven. Ik wist dat, als de achtervolgers dichterbij kwamen, ik zo hun moraal zou kunnen breken." De Ier had al winst in Luik-Bastenaken-Luik 2013, de Ronde van Lombardije 2014, en twee ritzeges in zowel de Tour als de Vuelta op zijn actief, maar toch zorgde zijn eerste ritwinst in de Ronde van Italië voor emoties tijdens zijn flashinterview kort na zijn overwinning. "Ik denk dat mijn schuddend hoofd het op de finish duidelijk maakte. Ik besefte niet wat er aan het gebeuren was. Nog steeds niet. Ik vreesde ervoor dat het vandaag niet zou lukken, met de sterke tegenwind. Die deed onze benen dood, maar op de één of andere manier bleef ik toch voorop." Martins Israëlische team bleef op Italiaanse wegen niet van pech bespaard. "Deze wedstrijd is echt een rollercoaster geweest voor ons. We verloren Krists (Neilands, red.) op de eerste dag, dan hadden we enkele hele goeie dagen met tweede en derde plaatsen. Dan nam 'Dema' (Alessandro De Marchi, red.) roze, maar daarna viel hij weg en werd Alex (Dowsett, red.) ziek. Maar ons moreel en de sfeer in de ploeg, die bleven altijd ongelooflijk. Dat werd deze morgen duidelijk: iedereen werkte mee aan het plan om in de aanval te geraken." Op zijn 34e sluit Martin nu aan bij de club van 101 renners die een rit hebben gewonnen in alle drie de grote ronden. "Daarvoor kwam ik naar hier: om een rit proberen te winnen. Ik wist dat vandaag een van mijn laatste kansen zou zijn. Ongelooflijk wat ik nu doe." (Belga)

Martin slaagde er in een bergrit met aankomst bergop als enige vroege vluchter in om uit de greep van de klassementsrenners te blijven. "De hele slotklim kreeg ik info van Nicki (ploegleider Sörensen, red.). Ik wist wat er achter mij gebeurde, en van een verkenning die ik had gedaan wist ik dat ik gewoon tot twee kilometer voor de finish moest zien te geraken. Tot daar reed ik goed tempo op het steilste stuk, en met 2,5 kilometer te gaan begon ik vol gas te geven. Ik wist dat, als de achtervolgers dichterbij kwamen, ik zo hun moraal zou kunnen breken." De Ier had al winst in Luik-Bastenaken-Luik 2013, de Ronde van Lombardije 2014, en twee ritzeges in zowel de Tour als de Vuelta op zijn actief, maar toch zorgde zijn eerste ritwinst in de Ronde van Italië voor emoties tijdens zijn flashinterview kort na zijn overwinning. "Ik denk dat mijn schuddend hoofd het op de finish duidelijk maakte. Ik besefte niet wat er aan het gebeuren was. Nog steeds niet. Ik vreesde ervoor dat het vandaag niet zou lukken, met de sterke tegenwind. Die deed onze benen dood, maar op de één of andere manier bleef ik toch voorop." Martins Israëlische team bleef op Italiaanse wegen niet van pech bespaard. "Deze wedstrijd is echt een rollercoaster geweest voor ons. We verloren Krists (Neilands, red.) op de eerste dag, dan hadden we enkele hele goeie dagen met tweede en derde plaatsen. Dan nam 'Dema' (Alessandro De Marchi, red.) roze, maar daarna viel hij weg en werd Alex (Dowsett, red.) ziek. Maar ons moreel en de sfeer in de ploeg, die bleven altijd ongelooflijk. Dat werd deze morgen duidelijk: iedereen werkte mee aan het plan om in de aanval te geraken." Op zijn 34e sluit Martin nu aan bij de club van 101 renners die een rit hebben gewonnen in alle drie de grote ronden. "Daarvoor kwam ik naar hier: om een rit proberen te winnen. Ik wist dat vandaag een van mijn laatste kansen zou zijn. Ongelooflijk wat ik nu doe." (Belga)