"Ik heb een goeie koers gereden, maar desondanks ben ik toch teleurgesteld. Ik begrijp nu heel goed hoe frustrerend deze koers kan zijn", zei Van Aert bij het losrijden op de rollen. "Ik was mee op de Poggio, en dat kostte natuurlijk krachten, ik zat er met alleen maar toppers. Maar ik wist: 'Je zit hier met tien man, je hebt dus een kans om te winnen'. Die klik maakte ik heel snel." "Ik wou een goed moment kiezen toen we beneden kwamen, omdat het toch allemaal enkelingen waren. Toen ging Trentin, ik zat mooi in het spoor van Sagan, maar die kon of wou het niet dichtrijden. Ik zag toen een gat achter mij en dacht: 'Ik waag het erop'. Maar die cartouche kwam me duur te staan. Ik reed op zich nog een goeie sprint, bijna top vijf. Misschien zat er geen betere uitslag in, maar op een andere manier heb ik normaal nog een betere spurt. Misschien had ik meer vertrouwen moeten hebben in mijn sprint." De slotconclusie van de drievoudige wereldkampioen veldrijden? "Dat ik dit ook wel kan en zeker mag terugkomen naar hier. En dat ik na een goed trainingsblok na de Strade Bianche heel goed in orde ben. Ik ben klaar voor de Vlaamse klassiekers." (Belga)