"Dit is enorm. Stel je voor, binnenkort sta ik op de Olympische Spelen", ging Allemand door. "Bizar. We zijn zo blij en emotioneel omdat we hier jaren voor gestreden hebben. We hebben hier samen hard voor gewerkt, nu schrijven we geschiedenis en dat is fantastisch." Er lag veel druk op de schouders van de Cats en van de 23-jarige Luikse spelverdeelster, die na een slechte prestatie tegen Canada het toernooi toch met een gemiddelde van 10 punten en 5,3 assists per match beëindigde. "Die match tegen Canada zat nog in ons hoofd. Dat wilden we echt niet opnieuw beleven, maar bij de rust stonden we wel 21-23 achter. In de kleedkamer maakten we ons sterk dat we op twintig minuten van een olympische droom stonden en dat we die echt niet uit handen mochten laten glippen. Oké, we hadden ze op 23 punten gehouden, maar we moesten zelf meer gaan scoren. Na de rust zijn we dan ook agressiever gaan spelen en hebben we zelf het tempo kunnen bepalen. We zijn ook meer met Emma (Meesseman) in de aanval gegaan. Zij is door niemand af te stoppen. Het is goed dat we meteen een kloof konden slaan en niet langer achter de feiten aan holden." "Had men me dit vier jaar geleden verteld, ik had het niet geloofd", vertelde Delaere. "Het is moeilijk te vatten: ik ga naar de Spelen. Elke match was moeilijk, tegen telkens een tegenstander met een andere manier van spelen. We zijn een groep vrienden en hebben er samen de schouders onder gezet. We spelen al lang met dezelfde groep en het is telkens weer een plezier om elkaar bij het nationale team terug te zien. Ik denk dat net die vriendschapsband onze kracht is. Wat we op de Spelen gaan doen? Voor een medaille gaan! Waarom niet?" (Belga)

"Dit is enorm. Stel je voor, binnenkort sta ik op de Olympische Spelen", ging Allemand door. "Bizar. We zijn zo blij en emotioneel omdat we hier jaren voor gestreden hebben. We hebben hier samen hard voor gewerkt, nu schrijven we geschiedenis en dat is fantastisch." Er lag veel druk op de schouders van de Cats en van de 23-jarige Luikse spelverdeelster, die na een slechte prestatie tegen Canada het toernooi toch met een gemiddelde van 10 punten en 5,3 assists per match beëindigde. "Die match tegen Canada zat nog in ons hoofd. Dat wilden we echt niet opnieuw beleven, maar bij de rust stonden we wel 21-23 achter. In de kleedkamer maakten we ons sterk dat we op twintig minuten van een olympische droom stonden en dat we die echt niet uit handen mochten laten glippen. Oké, we hadden ze op 23 punten gehouden, maar we moesten zelf meer gaan scoren. Na de rust zijn we dan ook agressiever gaan spelen en hebben we zelf het tempo kunnen bepalen. We zijn ook meer met Emma (Meesseman) in de aanval gegaan. Zij is door niemand af te stoppen. Het is goed dat we meteen een kloof konden slaan en niet langer achter de feiten aan holden." "Had men me dit vier jaar geleden verteld, ik had het niet geloofd", vertelde Delaere. "Het is moeilijk te vatten: ik ga naar de Spelen. Elke match was moeilijk, tegen telkens een tegenstander met een andere manier van spelen. We zijn een groep vrienden en hebben er samen de schouders onder gezet. We spelen al lang met dezelfde groep en het is telkens weer een plezier om elkaar bij het nationale team terug te zien. Ik denk dat net die vriendschapsband onze kracht is. Wat we op de Spelen gaan doen? Voor een medaille gaan! Waarom niet?" (Belga)