Van der Poel opende de debatten in het Bos van Wallers. "Het was een heel lange finale, bijna 100 km eigenlijk", legde hij na afloop uit. "Het was een slopende wedstrijd. Na mijn aanval moest ik heel lang op kop sleuren om vooraan te geraken en dat kostte veel krachten. Veel samenwerking was er niet, ik moest veel alleen op kop rijden. En daarna is het nooit meer echt stilgevallen en die zware wedstrijd eiste op het einde z'n tol. Ik ben blij met de manier waarop ik heb kunnen koersen vandaag. Ik reed een aanvallende wedstrijd. Op het einde voelde ik me de minste van de drie en liepen de benen volledig leeg. In die laatste 20, 30, 40 km ging het steeds moeizamer en had ik niet veel overschot meer. Je hoopt natuurlijk dat de rest ook kapot zit en ik hoopte dat ik hen in de sprint nog zou kunnen verslaan, maar blijkbaar zat ik het meest van allemaal kapot (lacht). Dan moet je aanvaarden dat je derde wordt in de sprint. Meer zat er niet in vandaag." "Ik word in mijn eerste Roubaix derde, eindig op het podium. Daar ben ik best wel trots op. Natuurlijk had ik de hoop om te winnen onderweg, maar in mijn achterhoofd wist ik dat het moeilijk zou worden. In die laatste 50 km heb ik zeker om de 5 à 10 km nog een gelletje genomen opdat ik zeker geen energie tekort zou komen op het einde, ik nam er zelfs nog eentje op 6 km of zo, maar blijkbaar volstond dat niet om de sprint in mijn voordeel te beslechten." De editie werd gekleurd door regen en modder. "Deze editie was nog heroïscher dan verwacht", gaf hij toe. "Als je dan als derde kan eindigen, is dat wel mooi. Dus het was zeker de moeite om hier vandaag te zijn, dit is een editie, een koers die me nog lang zal heugen. Ik ben strijdend ten onder gegaan, ik heb gekoerst zoals ik dat het liefste doe. Ik ben tevreden. Jazeker, mijn cross-techniek kwam vandaag zeker van pas. Ik merkte dat ik op de stroken veel kon goedmaken en daar kon ik me uitleven." Van der Poel sukkelde met de rug de voorbije maanden, was twijfelachtig voor het WK, maar nam deel en voegde ook nog Roubaix toe. Hierna volgt rust. "Om mijn rug de tijd te geven om te herstellen", eindigde hij. "Onderweg heb ik geen last gehad en ik denk dat iedereen nu wel pijn heeft in z'n rug. Maar nu moet ik de tijd nemen om volledig te herstellen en daarom zal ik ook pas laat in het veld duiken." Wellicht pas in december, zoals hij vorige week al aangaf op het WK. "Mijn hoofd staat nu niet op cross", zei hij nog. "Eerst wat rust en vakantie. Daarna zien we wel wanneer ik hervat." (Belga)

Van der Poel opende de debatten in het Bos van Wallers. "Het was een heel lange finale, bijna 100 km eigenlijk", legde hij na afloop uit. "Het was een slopende wedstrijd. Na mijn aanval moest ik heel lang op kop sleuren om vooraan te geraken en dat kostte veel krachten. Veel samenwerking was er niet, ik moest veel alleen op kop rijden. En daarna is het nooit meer echt stilgevallen en die zware wedstrijd eiste op het einde z'n tol. Ik ben blij met de manier waarop ik heb kunnen koersen vandaag. Ik reed een aanvallende wedstrijd. Op het einde voelde ik me de minste van de drie en liepen de benen volledig leeg. In die laatste 20, 30, 40 km ging het steeds moeizamer en had ik niet veel overschot meer. Je hoopt natuurlijk dat de rest ook kapot zit en ik hoopte dat ik hen in de sprint nog zou kunnen verslaan, maar blijkbaar zat ik het meest van allemaal kapot (lacht). Dan moet je aanvaarden dat je derde wordt in de sprint. Meer zat er niet in vandaag." "Ik word in mijn eerste Roubaix derde, eindig op het podium. Daar ben ik best wel trots op. Natuurlijk had ik de hoop om te winnen onderweg, maar in mijn achterhoofd wist ik dat het moeilijk zou worden. In die laatste 50 km heb ik zeker om de 5 à 10 km nog een gelletje genomen opdat ik zeker geen energie tekort zou komen op het einde, ik nam er zelfs nog eentje op 6 km of zo, maar blijkbaar volstond dat niet om de sprint in mijn voordeel te beslechten." De editie werd gekleurd door regen en modder. "Deze editie was nog heroïscher dan verwacht", gaf hij toe. "Als je dan als derde kan eindigen, is dat wel mooi. Dus het was zeker de moeite om hier vandaag te zijn, dit is een editie, een koers die me nog lang zal heugen. Ik ben strijdend ten onder gegaan, ik heb gekoerst zoals ik dat het liefste doe. Ik ben tevreden. Jazeker, mijn cross-techniek kwam vandaag zeker van pas. Ik merkte dat ik op de stroken veel kon goedmaken en daar kon ik me uitleven." Van der Poel sukkelde met de rug de voorbije maanden, was twijfelachtig voor het WK, maar nam deel en voegde ook nog Roubaix toe. Hierna volgt rust. "Om mijn rug de tijd te geven om te herstellen", eindigde hij. "Onderweg heb ik geen last gehad en ik denk dat iedereen nu wel pijn heeft in z'n rug. Maar nu moet ik de tijd nemen om volledig te herstellen en daarom zal ik ook pas laat in het veld duiken." Wellicht pas in december, zoals hij vorige week al aangaf op het WK. "Mijn hoofd staat nu niet op cross", zei hij nog. "Eerst wat rust en vakantie. Daarna zien we wel wanneer ik hervat." (Belga)