Na een matig seizoen, met tot deze morgen wel acht overwinningen maar dan wel altijd op een lager niveau, kon Démare zondag in eigen land toch voor een eerste uitschieter zorgen. "Het was een moeilijk seizoen. Een opgave in de Tour, ook geen goeie Vuelta...", was Démare eerlijk. "Maar ik heb nooit opgegeven. Mijn vrouw bleef me steunen, we deden er samen alles aan en bleven erin geloven. En kijk, hier draait het. De laatste koers van het seizoen winnen, op deze manier, daar ben ik heel, heel blij om." Parijs-Tours onderging de laatste jaren een gedaanteverandering door de invoering van verschillende gravelstroken, en daardoor verloor het zijn status als sprintklassieker. Maar toch kon Démare, de sterkste Franse sprinter van zijn generatie, er zondag voor het eerst winnen. "Toen deze koers nog eerder op het lijf van de sprinters was geschreven, lukte het altijd net niet. Tweede, derde? En kijk, nu is het parcours veel zwaarder geworden, maar ik hou echt van die weggetjes. Ook al is het echt zwaar geworden voor een sprinter." Diep in de finale maakte Démare met Stuyven de oversteek naar een kopduo met daarin Dewulf. "We namen snel tien, vijftien seconden terug. We zagen de twee rijden. Maar ik stond op barsten, en ook Jasper was alles aan het geven. Beetje bij beetje kwamen we dichter. En dan begonnen ze in de slotkilometer een beetje naar elkaar te kijken. Ik wist dat Stuyven ook snel was, dus moest ik voor hem opletten. Ik wou daarom van ver beginnen, want ik wist dat iedereen kapot zat. Maar ik wou hier echt winnen, en ik gaf niet af." (Belga)

Na een matig seizoen, met tot deze morgen wel acht overwinningen maar dan wel altijd op een lager niveau, kon Démare zondag in eigen land toch voor een eerste uitschieter zorgen. "Het was een moeilijk seizoen. Een opgave in de Tour, ook geen goeie Vuelta...", was Démare eerlijk. "Maar ik heb nooit opgegeven. Mijn vrouw bleef me steunen, we deden er samen alles aan en bleven erin geloven. En kijk, hier draait het. De laatste koers van het seizoen winnen, op deze manier, daar ben ik heel, heel blij om." Parijs-Tours onderging de laatste jaren een gedaanteverandering door de invoering van verschillende gravelstroken, en daardoor verloor het zijn status als sprintklassieker. Maar toch kon Démare, de sterkste Franse sprinter van zijn generatie, er zondag voor het eerst winnen. "Toen deze koers nog eerder op het lijf van de sprinters was geschreven, lukte het altijd net niet. Tweede, derde? En kijk, nu is het parcours veel zwaarder geworden, maar ik hou echt van die weggetjes. Ook al is het echt zwaar geworden voor een sprinter." Diep in de finale maakte Démare met Stuyven de oversteek naar een kopduo met daarin Dewulf. "We namen snel tien, vijftien seconden terug. We zagen de twee rijden. Maar ik stond op barsten, en ook Jasper was alles aan het geven. Beetje bij beetje kwamen we dichter. En dan begonnen ze in de slotkilometer een beetje naar elkaar te kijken. Ik wist dat Stuyven ook snel was, dus moest ik voor hem opletten. Ik wou daarom van ver beginnen, want ik wist dat iedereen kapot zat. Maar ik wou hier echt winnen, en ik gaf niet af." (Belga)