"De opluchting is enorm", opende Genyn na zijn wedstrijd. "Voor dit goud doe je al het werk, al die jaren. Ik was meteen goed vertrokken en heb het niet meer uit handen gegeven. En ik wist vrij snel dat het binnen was. De ontlading was heel groot." "Ik was vooraf lang niet zeker van de titel. Toni (Piispanen, de nummer twee, red.) is heel goed bezig, Roger (Habsch, de nummer drie, red.) mocht ik ook niet onderschatten. Ik wist dat ik een goede kans had, maar zekerheden zijn er niet in het leven." Genyn deed vervolgens het verhaal van zijn gesaboteerde wheeler. "lk ben hier in het stadion 45 minuten voor ik moest beginnen opwarmen toegekomen. En toen ontdekte ik dat mijn wheeler drie lekke banden had en een kapot stuur. De hele omkadering is in gang geschoten, enkele Nederlanders en de technische dienst van het stadion zijn komen helpen. We hebben onderdelen van andere stoelen afgehaald. Er is veel ducttape aan te pas gekomen en het is net op tijd in orde gekomen. De stoel stond niet helemaal perfect, maar het was goed zo. Het is goed dat iedereen rondom mij kalm bleef, want ik stortte in op het moment dat ik mijn stoel zag. Het was verschrikkelijk. Zo'n zaken heb ik nog nooit meegemaakt. Ik heb het zelfs nog nooit gehoord, ook niet in de valide sport. Dit is heel laag. Ongezien eigenlijk." Een opgeluchte Genyn pakte uiteindelijk op revanchegevoelens de titel. "Ik wil iedereen enorm bedanken voor de hulp. Ik heb lang gedacht dat ik niet zou kunnen racen. Ik dacht wel: 'Als ik nu alsnog goud kan pakken, ben ik echt de man'. Ik heb echt geen flauw benul wie dit gedaan heeft. Je moet om dit te doen echt een sukkelaar zijn. Dit voorval heeft me uiteindelijk juist sterker gemaakt. Ik ga nu genieten van deze medaille. Het is maar drie jaar meer tot de Paralympische Spelen in Parijs. Daar wil ik zeker ook nog staan." Het is voor Genyn zijn tweede medaille op deze Paralympische Spelen. Dinsdag veroverde hij ook zilver op de 200 meter. (Belga)

"De opluchting is enorm", opende Genyn na zijn wedstrijd. "Voor dit goud doe je al het werk, al die jaren. Ik was meteen goed vertrokken en heb het niet meer uit handen gegeven. En ik wist vrij snel dat het binnen was. De ontlading was heel groot." "Ik was vooraf lang niet zeker van de titel. Toni (Piispanen, de nummer twee, red.) is heel goed bezig, Roger (Habsch, de nummer drie, red.) mocht ik ook niet onderschatten. Ik wist dat ik een goede kans had, maar zekerheden zijn er niet in het leven." Genyn deed vervolgens het verhaal van zijn gesaboteerde wheeler. "lk ben hier in het stadion 45 minuten voor ik moest beginnen opwarmen toegekomen. En toen ontdekte ik dat mijn wheeler drie lekke banden had en een kapot stuur. De hele omkadering is in gang geschoten, enkele Nederlanders en de technische dienst van het stadion zijn komen helpen. We hebben onderdelen van andere stoelen afgehaald. Er is veel ducttape aan te pas gekomen en het is net op tijd in orde gekomen. De stoel stond niet helemaal perfect, maar het was goed zo. Het is goed dat iedereen rondom mij kalm bleef, want ik stortte in op het moment dat ik mijn stoel zag. Het was verschrikkelijk. Zo'n zaken heb ik nog nooit meegemaakt. Ik heb het zelfs nog nooit gehoord, ook niet in de valide sport. Dit is heel laag. Ongezien eigenlijk." Een opgeluchte Genyn pakte uiteindelijk op revanchegevoelens de titel. "Ik wil iedereen enorm bedanken voor de hulp. Ik heb lang gedacht dat ik niet zou kunnen racen. Ik dacht wel: 'Als ik nu alsnog goud kan pakken, ben ik echt de man'. Ik heb echt geen flauw benul wie dit gedaan heeft. Je moet om dit te doen echt een sukkelaar zijn. Dit voorval heeft me uiteindelijk juist sterker gemaakt. Ik ga nu genieten van deze medaille. Het is maar drie jaar meer tot de Paralympische Spelen in Parijs. Daar wil ik zeker ook nog staan." Het is voor Genyn zijn tweede medaille op deze Paralympische Spelen. Dinsdag veroverde hij ook zilver op de 200 meter. (Belga)