Chris Froome, Michael Woods en Sep Vanmarcke. Het zijn de belangrijkste transfers van Israel Start Up Nation voor dit seizoen. De West-Vlaming kon er een contract voor drie jaar ondertekenen. "Iedereen weet intussen al dat ik niet zomaar verander van ploeg. Ik blijf altijd vrij lang bij hetzelfde team. Hier kon ik kiezen tussen één, twee of drie jaar en ik heb meteen voor drie jaar getekend. Dat is voor mij belangrijk, dat ik ergens langer blijf, mee de ploegsfeer creëer en echt deel uitmaak van het team." Vanmarcke maakte deel uit van EF Education First met enkele sterke andere renners zoals Ronde van Vlaanderen-winnaar Alberto Bettiol, Jens Keukeleire, Sebastian Langeveld. "Ik was er wel gelukkig, zeker en vast. Geen slecht woord over hen, maar in het begin van mijn carrière werd me ooit door iemand verteld: 'blijf nooit langer dan vier jaar bij een team', en uiteindelijk bood deze kans zich aan. Ik ben blij dat ik ze heb gegrepen. Je leert nieuwe mensen kennen, nieuwe inzichten en dat kan alleen maar goed zijn voor je carrière. Het is een nieuwe prikkel, het motiveert me om het nog beter te doen." "Inderdaad, als je de Ronde van Vlaanderen-winnaar in je rangen hebt, dan ben je zeker een sterke ploeg", beaamt Vanmarcke. "Dan was er nog Sebastian, Jens en mij. Het zijn grotere namen dan hier in mijn nieuwe ploeg. Hier zijn nog veel onbekende jongens, renners die nog niet echt op het voorplan traden. André Greipel kwam op het eind van het seizoen in Gent-Wevelgem bij mij tijdens de koers en vertelde hoe blij hij was dat ik erbij kwam. Ze misten een kopman en dan raakt de rest van de ploeg ook wat verloren. Nu ben ik hun kopman in het voorjaar en ik zie hier toch wel enkele goede renners, zoals Alexis Renard die voor ons koersen is gemaakt, Mads Würtz Schmidt en Jenthe Biermans. Die jongens kunnen profiteren van mijn aanwezigheid hier, dingen opsteken. Ik wil mijn kennis met hen delen." Vanmarcke vindt 2020 een beetje een verloren jaar. "Ik was de eerste koersen goed begonnen, was in orde", zegt hij, "maar toen kwam de lockdown, zonder koers. Ik heb die lockdown goed verteerd, keek enorm uit naar het najaar met de klassiekers, maar dat liep niet goed. Ik had gewoon te weinig koersen op de planning staan. De ploeg maakte een bepaalde keuze, wilde enkel World Tour koersen en dan nog niet eens alle wedstrijden, dus reed ik in dat najaar, met het BK en EK erbij, slechts tien wedstrijden. Dat is te weinig. Het ontbrak me dus gewoon aan koersritme, vorm om mee te doen in de klassiekers. Dat is jammer. Ik hoop nu dat er niet te veel koersen worden geschrapt de komende weken, want ik heb echt zo'n beetje het gevoel dat ik sinds maart niet meer gekoerst heb. De honger is groot, tien koersen op een half jaar is gewoon te weinig." Acht Vanmarcke zich nog in staat om Mathieu van der Poel en Wout van Aert te kloppen? "Natuurlijk kan ik dat. Negen op de tien keer waarschijnlijk niet, want intrinsiek staan zij een niveau hoger dan mij, dan iedereen eigenlijk, maar daarom moet je je niet vooraf gewonnen geven. Kijk naar mijn zege in Omloop Het Nieuwsblad tegen Tom Boonen. Dat is een mooi voorbeeld. In principe kon ik hem niet verslaan, maar deed ik het toch. Het is net die topdag die je zelf moet hebben en zij hebben misschien een mindere dag, maken een tactisch foutje en dan win je wil. Ik heb al gans mijn carrière moeten opboksen tegen jongens zoals Cancellara, Boonen, Sagan, ... die sterker zijn dan mij. Maar soms heb je geluk en win je wel. Daar blijf ik voor trainen, dat motiveert me om het vol te houden." Vanmarcke kende de voorbije jaren al veel pech in zijn wedstrijden. "Klopt, dat achtervolgt me een beetje, ik kende veel miserie op belangrijke momenten, maar ik laat dat niet in mijn hoofd sluipen. Ik vind dat ik al veel mooie dingen heb gepresteerd. Soms wordt echt wel onderschat wat ik al heb gerealiseerd. Een tweede plaats in Parijs-Roubaix na Cancellara (2013), twee keer derde in de Ronde van Vlaanderen (2016 en 2014, na Sagan en Cancellara) en twee keer tweede in Gent-Wevelgem om er een paar te noemen. Ik heb geleerd om daar tevreden mee te zijn, het positieve te onthouden, maar dat neemt niet weg dat ik blijf jagen op die klassieke winst." (Belga)

Chris Froome, Michael Woods en Sep Vanmarcke. Het zijn de belangrijkste transfers van Israel Start Up Nation voor dit seizoen. De West-Vlaming kon er een contract voor drie jaar ondertekenen. "Iedereen weet intussen al dat ik niet zomaar verander van ploeg. Ik blijf altijd vrij lang bij hetzelfde team. Hier kon ik kiezen tussen één, twee of drie jaar en ik heb meteen voor drie jaar getekend. Dat is voor mij belangrijk, dat ik ergens langer blijf, mee de ploegsfeer creëer en echt deel uitmaak van het team." Vanmarcke maakte deel uit van EF Education First met enkele sterke andere renners zoals Ronde van Vlaanderen-winnaar Alberto Bettiol, Jens Keukeleire, Sebastian Langeveld. "Ik was er wel gelukkig, zeker en vast. Geen slecht woord over hen, maar in het begin van mijn carrière werd me ooit door iemand verteld: 'blijf nooit langer dan vier jaar bij een team', en uiteindelijk bood deze kans zich aan. Ik ben blij dat ik ze heb gegrepen. Je leert nieuwe mensen kennen, nieuwe inzichten en dat kan alleen maar goed zijn voor je carrière. Het is een nieuwe prikkel, het motiveert me om het nog beter te doen." "Inderdaad, als je de Ronde van Vlaanderen-winnaar in je rangen hebt, dan ben je zeker een sterke ploeg", beaamt Vanmarcke. "Dan was er nog Sebastian, Jens en mij. Het zijn grotere namen dan hier in mijn nieuwe ploeg. Hier zijn nog veel onbekende jongens, renners die nog niet echt op het voorplan traden. André Greipel kwam op het eind van het seizoen in Gent-Wevelgem bij mij tijdens de koers en vertelde hoe blij hij was dat ik erbij kwam. Ze misten een kopman en dan raakt de rest van de ploeg ook wat verloren. Nu ben ik hun kopman in het voorjaar en ik zie hier toch wel enkele goede renners, zoals Alexis Renard die voor ons koersen is gemaakt, Mads Würtz Schmidt en Jenthe Biermans. Die jongens kunnen profiteren van mijn aanwezigheid hier, dingen opsteken. Ik wil mijn kennis met hen delen." Vanmarcke vindt 2020 een beetje een verloren jaar. "Ik was de eerste koersen goed begonnen, was in orde", zegt hij, "maar toen kwam de lockdown, zonder koers. Ik heb die lockdown goed verteerd, keek enorm uit naar het najaar met de klassiekers, maar dat liep niet goed. Ik had gewoon te weinig koersen op de planning staan. De ploeg maakte een bepaalde keuze, wilde enkel World Tour koersen en dan nog niet eens alle wedstrijden, dus reed ik in dat najaar, met het BK en EK erbij, slechts tien wedstrijden. Dat is te weinig. Het ontbrak me dus gewoon aan koersritme, vorm om mee te doen in de klassiekers. Dat is jammer. Ik hoop nu dat er niet te veel koersen worden geschrapt de komende weken, want ik heb echt zo'n beetje het gevoel dat ik sinds maart niet meer gekoerst heb. De honger is groot, tien koersen op een half jaar is gewoon te weinig." Acht Vanmarcke zich nog in staat om Mathieu van der Poel en Wout van Aert te kloppen? "Natuurlijk kan ik dat. Negen op de tien keer waarschijnlijk niet, want intrinsiek staan zij een niveau hoger dan mij, dan iedereen eigenlijk, maar daarom moet je je niet vooraf gewonnen geven. Kijk naar mijn zege in Omloop Het Nieuwsblad tegen Tom Boonen. Dat is een mooi voorbeeld. In principe kon ik hem niet verslaan, maar deed ik het toch. Het is net die topdag die je zelf moet hebben en zij hebben misschien een mindere dag, maken een tactisch foutje en dan win je wil. Ik heb al gans mijn carrière moeten opboksen tegen jongens zoals Cancellara, Boonen, Sagan, ... die sterker zijn dan mij. Maar soms heb je geluk en win je wel. Daar blijf ik voor trainen, dat motiveert me om het vol te houden." Vanmarcke kende de voorbije jaren al veel pech in zijn wedstrijden. "Klopt, dat achtervolgt me een beetje, ik kende veel miserie op belangrijke momenten, maar ik laat dat niet in mijn hoofd sluipen. Ik vind dat ik al veel mooie dingen heb gepresteerd. Soms wordt echt wel onderschat wat ik al heb gerealiseerd. Een tweede plaats in Parijs-Roubaix na Cancellara (2013), twee keer derde in de Ronde van Vlaanderen (2016 en 2014, na Sagan en Cancellara) en twee keer tweede in Gent-Wevelgem om er een paar te noemen. Ik heb geleerd om daar tevreden mee te zijn, het positieve te onthouden, maar dat neemt niet weg dat ik blijf jagen op die klassieke winst." (Belga)