Wout van Aert zag Egan Bernal worstelen met zichzelf. "Ik kreeg het al lastig op de eerste klim", was de Colombiaan eerlijk na afloop. "Ik bleef alles geven wat ik in mij had, maar ik wist dat ik op de slotklim niet bij de beste renners zou kunnen blijven. Toch zette ik door, maar ik was wel eerlijk met mijn ploegmaten en gaf hen toen al aan dat ik à bloc zat en het een moeilijke dag zou worden." Onder het beukwerk van Wout van Aert kraakte hij en verloor hij meer dan 7:20. "Ik denk dat ik drie jaar van mijn leven kwijt ben. Ik bleef het volle pond geven. Ik hoopte op een mirakel, maar dat heeft zich helaas niet voorgedaan. Ik heb mijn best gedaan, maar ik moet gewoon toegeven dat de andere sterker waren. Ik kon gewoon niet volgen, ik voelde me leeg en had geen kracht. Raar, want voor de start voelde ik me goed en gisteren ook. Ik weet dus niet wat er vandaag gebeurd is. Maar dat is het leven, dat hoort bij het wielrennen. Ik kan niet elke wedstrijd winnen." Bernal wilde zich niet verschuilen achter zijn rugproblemen, waardoor hij in de Dauphiné moest opgeven. "Uiteraard was dat niet de beste manier om aan de Tour te beginnen en ik heb in alle etappes al pijn gehad, maar daar mag ik me niet achter verschuilen. Vandaag was het meer een zaak van pijn in de benen dan aan de rug." Bernal denkt zelfs niet meer aan het podium. "De Tour winnen is onmogelijk en ik denk niet dat het podium nog een optie is. Nu wil ik gewoon in de bus stappen, herstellen, overleggen en nadenken over hoe we de Tour verder moeten aanpakken." (Belga)

Wout van Aert zag Egan Bernal worstelen met zichzelf. "Ik kreeg het al lastig op de eerste klim", was de Colombiaan eerlijk na afloop. "Ik bleef alles geven wat ik in mij had, maar ik wist dat ik op de slotklim niet bij de beste renners zou kunnen blijven. Toch zette ik door, maar ik was wel eerlijk met mijn ploegmaten en gaf hen toen al aan dat ik à bloc zat en het een moeilijke dag zou worden." Onder het beukwerk van Wout van Aert kraakte hij en verloor hij meer dan 7:20. "Ik denk dat ik drie jaar van mijn leven kwijt ben. Ik bleef het volle pond geven. Ik hoopte op een mirakel, maar dat heeft zich helaas niet voorgedaan. Ik heb mijn best gedaan, maar ik moet gewoon toegeven dat de andere sterker waren. Ik kon gewoon niet volgen, ik voelde me leeg en had geen kracht. Raar, want voor de start voelde ik me goed en gisteren ook. Ik weet dus niet wat er vandaag gebeurd is. Maar dat is het leven, dat hoort bij het wielrennen. Ik kan niet elke wedstrijd winnen." Bernal wilde zich niet verschuilen achter zijn rugproblemen, waardoor hij in de Dauphiné moest opgeven. "Uiteraard was dat niet de beste manier om aan de Tour te beginnen en ik heb in alle etappes al pijn gehad, maar daar mag ik me niet achter verschuilen. Vandaag was het meer een zaak van pijn in de benen dan aan de rug." Bernal denkt zelfs niet meer aan het podium. "De Tour winnen is onmogelijk en ik denk niet dat het podium nog een optie is. Nu wil ik gewoon in de bus stappen, herstellen, overleggen en nadenken over hoe we de Tour verder moeten aanpakken." (Belga)