Daryl Impey had tot vandaag nog geen rit in een grote ronde achter zijn naam staan. "Ik heb al in zoveel ontsnappingen gezeten in de Tour, maar een zege lukte me nog nooit. Dit ontbrak op mijn palmares en vandaag heb ik het slim gespeeld en is het eindelijk gelukt. Dit is een droom die uitkomt." "Deze rit was er een voor vluchters", wist hij. "De etappe van gisteren ook, maar toen was ik wat ongelukkig. De vlucht vertrok meteen en vandaag waren we best actief in het begin, Luke (Durbridge) en ik. Gelukkig was ik mee met de juiste 'move' en ik moest zelfs niet echt veel moeite doen om erin te geraken. Het draaide allemaal goed uit. Ik geloofde in mezelf, en speelde het slim op het einde. Ik wist dat ik tot bij Tiesj moest geraken op die klim en ik had daar gelukkig de benen voor." "Tiesj was de favoriet vandaag. Hij is een klassiek renner, je weet dat hij gaat aanvallen. Toen hij aanging, kon ik niet mee. Ik zat op mijn limiet en speelde het slim door bij Naesen en Stuyven te blijven, die trokken om beurt op kop aan mijn tempo. Ik zat daar maar, ze keken niet naar mij. Ik denk dat ze zelfs niet wisten dat ik daar zat, ik heb hen best goed gebruikt. Ik reed redelijk tactisch vandaag, ik gokte op die late aanval. Ik ging toen voluit en wist dat ik daarna vol zou moeten rijden tot de streep. Ik wist dat Tiesj niet zou moeten werken, dat zou ik ook niet doen in zijn plaats, maar ik had geluk dat hij nog één of twee beurten deed op het einde." "Dit is ook een emotioneel moment en het is fantastisch om op dit niveau een rit te winnen, in de Tour. Ik denk dat de laatste zege voor Zuid-Afrika hier in 2007 was, met Robbie Hunter. Dat is lang geleden. Hier kunnen winnen op quatorze juillet is een magische herinnering. Een droom die werkelijkheid wordt. Dit bereiken is zo moeilijk op dit niveau, met alle sterren bij elkaar. Ik kan niet trotser zijn en weet dat Zuid-Afrika nu aan het vieren is. Dank aan mijn familie, die me overal in steunt", besloot Impey. (Belga)