"Ik had me aan veel meer strijd verwacht om in de vroege vlucht te geraken", sprak hij na afloop. "Want iedereen wist dat er kansen waren dat de ontsnapping tot het eind zou dragen. Verrassend genoeg bleek de eerste aanval meteen de goede. Een goede zaak, want zo verspilde ik niet te veel energie en dat kon van pas komen op het eind. Eerst waren we slechts met drie weg, gelukkig kwam er nog een vierde renner bij." Meer dan vijf minuten voorgift kregen De Gendt en zijn drie vluchtgezellen niet, maar dat bleek te volstaan voor de aanvalskoning. "Met nog twee beklimmingen te gaan, begonnen we wat sneller te rijden. (Ben) King en (Niki) Terpstra moesten er toen af. Dan was het alleen nog ik en (Alessandro) De Marchi. We bleven gewoon vol rijden, tot de laatste klim. Maar het peloton kwam dichter, en dus moest ik solo gaan om hen voor te blijven." Nog 14 kilometer labeur wachtte hem, maar het werd nog spannender toen Alaphilippe en Pinot wegsprongen uit het peloton. "Ik hield de motard in de gaten en zag twee kleine 'mannekes' en ik wist dat het Alaphilippe was. Ik kon zelf min of meer inschatten dat het dertig seconden was, dat was op ongeveer 7 of 8 km van de streep. Dan heb ik nog een paar keer gekeken, maar ik zag ze niet komen. Ik ging voluit, en vandaag had ik geweldige benen. Wat er door mijn hoofd ging in het slot? Niet veel. Je denkt: 'Dit is misschien mijn enige kans in de Tour op een ritzege, trap gewoon keihard, geef niet af'. Dus nam ik ook een paar risico's in de bochten, flirtend met een valpartij. En op die kleine klimmetjes gaf ik het maximum. Op het eind sprintte ik me bergop zelfs de ziel uit het lijf omdat ik wist dat die twee heel dicht kwamen. Ik moest wel, want zodra ze me zouden bijbenen, was mijn kans voorbij. Die laatste hellende strook deed eigenlijk het meest pijn. Ik viel helemaal stil, bijna tot overgeven toe, en ik moest me naar boven sleuren. Maar ik wist dat de zege binnen was als ik daar bovenkwam met nog tien seconden, en dat bleek ook zo." Thomas De Gendt reed eerder dit jaar al de Giro. "En die Giro heeft me deugd gedaan", gaf hij als verklaring voor zijn ritzege mee. In 2017 en 2018 probeerde De Gendt het ook een paar keer in de aanval, maar zonder ritwinst. Nu lukte het wel. "Ik voel gewoon aan mijn benen dat ze veel beter 'gerodeerd' zijn dan vorig jaar. Dat is dankzij de Giro. Vorig jaar was ik ook sterker in de Vuelta na de Tour, nu wou ik dat gevoel omdraaien en al een ronde voor de Tour rijden. Dat zorgt ervoor dat ik me al weken echt goed voel. Vandaag was zo'n rit die echt op mijn lijf geschreven was: niet te lange klimmen, niet te zwaar. Dan moet je erin geloven. En als je dan hele goeie wonderbenen hebt, dan valt alles op zijn plaats." De Gendt staat nu tweede in het klassement van de bollentrui met 37 punten, leider is ploegmaat Tim Wellens met 43 punten. "Ik mik niet op die bollentrui", zei hij. "Want er zijn een aantal cols boven de 2000 meter waar de punten verdubbeld worden en ik weet dat ik daar in principe geen punten kan grijpen, anderen wel. Het was wel de bedoeling de bergpunten weg te pikken voor Tim. Het is nu zeker geen doel, die bergtrui. Maar wat niet is, kan nog komen", grapte hij dan toch. Soudal Lotto behaalde in deze Tour al heel wat ereplaatsen met Caleb Ewan, maar greep telkens net naast de winst. Was de sfeer in het team daardoor iets minder? "Neen, niet echt. Caleb verloor gisteren met slechts enkele centimeters. Het is anders dan vorig jaar in de sprint. We doen dit jaar echt wel mee en ook in de andere etappes. We droegen een dag de witte trui, Tim staat al een paar dagen in de bergtrui. Iedereen is in goede doen. De sfeer was nog goed en er was vertrouwen. Het is ook nog niet voorbij. Er komen nog sprintetappes en we blijven werken voor Caleb. Ook andere jongens zullen zich nog tonen in deze Tour. Er zijn teams in deze Tour die het tot vandaag veel slechter doen dan ons", besloot De Gendt. (Belga)