Alaphilippe had van de tweede rit een doel gemaakt, maar plots zag Asgreen, na de tussensprint om groen, in de kopgroep. "Julian was zenuwachtig, want hij voelde zich sterk en wilde hier graag winnen", aldus Devenyns. "Maar ja, toen zat Asgreen in de kopgroep en we wisten niet zo goed wat we moesten doen. Uiteindelijk kwam het allemaal nog goed en kreeg ik de opdracht om samen met Bob de wedstrijd hard te maken." "Dat lukte en op die slotklim springt Julian dan weg. Straf. Het is fijn dat je dat als team kan realiseren. We werkten hard en dan heeft hij gewoon de benen om het af te maken. Echt chapeau, want hij heeft het toch niet zo gemakkelijk gehad de voorbije maanden. Hij maakt het toch weer af, en dat als Fransman in Frankrijk, wat toch niet evident is. Je ziet dat hij enorm populair is en hij geniet daar ook wel van, maar de verwachtingen zijn wel hoog. Dit is vooral ook een emotionele overwinning. Niet alleen na de dood van zijn vader, maar als bevestiging na een moeilijk jaar. Ik denk dat er wel traantjes zullen gevloeid zijn." Zelf zette Devenyns zich langs de kant om de finale te kijken. "Ik heb de laatste 500 meter bekeken op een smartphone van een fan", vertelde hij op de Franse tv. "Ik wilde gewoon zien of het hem wel zou lukken en dan wint hij. Ik was zelf ook emotioneel en heb ook luid geschreeuwd. Ik ben enorm blij voor hem." Ook ploegmaat Tim Declerq was blij voor z'n kopman, al wist hij niet meteen of hij wel degelijk gewonnen had. "Onderweg wist ik nergens van, mijn radio was stuk sinds het midden van de etappe. En ja, Ik hoorde veel mensen 'Alaphilippe' roepen, maar in Frankrijk is dat nu ook weer niet zo speciaal. Dus ik hoopte het wel, want hij wou hier echt graag winnen en toen ik hem op het grote scherm op het podium zag staan, was dat echt een grote ontlading. Hij was emotioneel, dat was hij ook al na de verloren Milaan-Sanremo, waar hij zo dichtbij was. Het is hem echt gegund, Julian is een superkerel. We zijn allemaal heel blij voor hem." (Belga)

Alaphilippe had van de tweede rit een doel gemaakt, maar plots zag Asgreen, na de tussensprint om groen, in de kopgroep. "Julian was zenuwachtig, want hij voelde zich sterk en wilde hier graag winnen", aldus Devenyns. "Maar ja, toen zat Asgreen in de kopgroep en we wisten niet zo goed wat we moesten doen. Uiteindelijk kwam het allemaal nog goed en kreeg ik de opdracht om samen met Bob de wedstrijd hard te maken." "Dat lukte en op die slotklim springt Julian dan weg. Straf. Het is fijn dat je dat als team kan realiseren. We werkten hard en dan heeft hij gewoon de benen om het af te maken. Echt chapeau, want hij heeft het toch niet zo gemakkelijk gehad de voorbije maanden. Hij maakt het toch weer af, en dat als Fransman in Frankrijk, wat toch niet evident is. Je ziet dat hij enorm populair is en hij geniet daar ook wel van, maar de verwachtingen zijn wel hoog. Dit is vooral ook een emotionele overwinning. Niet alleen na de dood van zijn vader, maar als bevestiging na een moeilijk jaar. Ik denk dat er wel traantjes zullen gevloeid zijn." Zelf zette Devenyns zich langs de kant om de finale te kijken. "Ik heb de laatste 500 meter bekeken op een smartphone van een fan", vertelde hij op de Franse tv. "Ik wilde gewoon zien of het hem wel zou lukken en dan wint hij. Ik was zelf ook emotioneel en heb ook luid geschreeuwd. Ik ben enorm blij voor hem." Ook ploegmaat Tim Declerq was blij voor z'n kopman, al wist hij niet meteen of hij wel degelijk gewonnen had. "Onderweg wist ik nergens van, mijn radio was stuk sinds het midden van de etappe. En ja, Ik hoorde veel mensen 'Alaphilippe' roepen, maar in Frankrijk is dat nu ook weer niet zo speciaal. Dus ik hoopte het wel, want hij wou hier echt graag winnen en toen ik hem op het grote scherm op het podium zag staan, was dat echt een grote ontlading. Hij was emotioneel, dat was hij ook al na de verloren Milaan-Sanremo, waar hij zo dichtbij was. Het is hem echt gegund, Julian is een superkerel. We zijn allemaal heel blij voor hem." (Belga)