Geraint Thomas (Sky) behield de gele leiderstrui. De 32-jarige Welshman kwam in het gezelschap van zijn naaste belagers over de finish en behield zo 1:39 voorsprong op zijn Britse teamgenoot Chris Froome en 1:50 op de Nederlander Tom Dumoulin. Het stond in de sterren geschreven dat de vijftiende etappe een prooi voor vluchters zou worden. Desondanks duurde het ruim een uur vooraleer de goede ontsnapping de zegen van het peloton kreeg. De oplopende start in Millau inspireerde Adam Yates om een eerste bommetje te gooien. Yates kreeg weinig ruimte, maar maakte met Arnaud Démare wel een belangrijk slachtoffer. Voor de Franse sprintbom ging het dan al te snel, ook Guillaume Van Keirsbulck werd in de problemen gemeld en zou samen met Démare een zware dag tegemoet gaan. Op de eerste helling van de dag, de Côte de Luzençon (derde categorie), maakte Julian Alaphilippe van de gelegenheid gebruik om zich nog wat steviger in de bollen te rijden. De Fransman was echter niet geneigd om door te zetten. Warren Barguil, Georg Mühlberger en opnieuw Yates hadden er wel zin in. Het drietal spartelde lange tijd tegen, maar de troepen van Quick-Step Floors gunden het koptrio nooit meer dan een halve minuut. Na een uur koers was het dan toch zover: in verschillende schuifjes konden maar liefst 29 renners wat voorsprong nemen. De namen: Daniel Martinez, Silvan Dillier, Nikias Arndt, Amäel Moinard, Florian Vachon, Sonny Colbrelli, Ion Izagirre, Domenico Pozzovivo, Damian Howson, Daryl Impey, Daniele Bennati, Imanol Erviti, Marc Soler, Greg van Avermaet, Niki Terpstra, Peter Sagan, Rafal Majka, Pawel Poljanski, Magnus Cort Nielsen, Michael Valgren, Serge Pauwels, Arthur Vichot, Lilian Calmejane, Fabian Grellier, Romain Sicard, Bauke Mollema, Julien Bernard, Toms Skujins en Jesús Herrada. Dit groepje kreeg de zegen van Sky, dat het blok erop legde in het peloton. De Col de Sié (tweede categorie), de eerste lange helling van de dag, inspireerde Lilian Calmejane om aan te vallen. De Fransman reed anderhalve minuut bij elkaar. Op dat moment stond er nog steeds meer dan 125 kilometer op de teller. Ruim een uur later zag Calmejane dan toch het nutteloze van zijn inspanning in en liet hij zich inrekenen door zijn voormalige vluchtgenoten. De actie van Calmejane zorgde wel voor wat onenigheid in de groep, die inmiddels bijna tien minuten voorsprong had gekregen van Sky. Onder anderen Skujins, Terpstra en Sagan probeerden te versnellen, maar in aanloop naar scherprechter Pic de Nore (eerste categorie) waren het Fabien Grellier en Julien Bernard die erin slaagden om afstand te nemen van hun vluchtmakkers. De twee Fransen reden in geen tijd twee minuten bij elkaar en grabbelden zo ook wat punten weg voor Peter Sagan bij de tussensprint. Sagan pakte er nog wel 15 en is zo bijna mathematisch zeker van zijn groene puntentrui. Op de Pic de Nore vielen de twee uiteindelijk al snel terug. Op zeven kilometer van de top toonde Rafal Majka dat hij over de sterkste klimmersbenen beschikte. Majka kwam als eerste boven, maar reed niet radicaal weg. Bovenop de top bedroeg zijn voorsprong net iets minder dan een halve minuut op het duo Bauke Mollema-Magnus Cort Nielsen. Toen die twee in de afdaling het gezelschap kregen van Ion Izagirre, Domenico Pozzovivo, Michael Valgren, Lilian Calmejane en Toms Skujins, werd duidelijk dat vandaag niet de dag van de sterke Pool zou worden. Intussen probeerde Daniel Martin afstand te nemen van het peloton, maar zijn vlucht zou ook geen land leven beschoren zijn. Op vijftien kilometer van het einde moest Majka zich laten inlopen door de zeven achtervolgers. De koppeltjes van Bahrain-Merida (Izagirre-Pozzovivo), Trek-Segafredo (Mollema-Skujins) en Astana (Cort Nielsen-Valgren) konden het immers goed met elkaar vinden. Zeven kilometer later stak Pozzovivo het vuur aan de lont, maar de Italiaan moest zijn inspanning vrijwel meteen bekopen. De aanval van Mollema bleek even later wel de goede. De Nederlander werd vrijwel meteen gecounterd door een hypernerveuze Cort Nielsen, ook Izagirre wist nipt zijn wagonnetje aan te haken. Daarachter ging, ondanks het weerwerk van Calmejane, het blok erop. De winnaar zat bij dus bij de drie leiders. Izagirre en Mollema bleven lang meewerken met de op papier snellere Cort Nielsen. Pas onder de vod van de slotkilometer waagde Izagirre zijn kans. Cort Nielsen counterde wederom vrijwel direct en zette even later de sprint van op de kop in. Izagirre spartelde nog even tegen, maar er was niets te doen aan de sterke Deen. Izagirre moest zich tevreden stellen met de tweede plaats, Mollema met de derde. De favorieten voor het klassement kwamen ruim een kwartier later gezamenlijk over de streep. In een sprintje voor een ereplaats kwam Serge Pauwels nog ten val. De 34-jarige Antwerpenaar liep daarbij een breuk van de rechterelleboog op. Zijn Tour is voorbij en hij keert terug naar België, waar hij onder het mes moet. Cort Nielsen boekte zijn twaalfde profzege, de derde dit seizoen. In februari won hij een rit in de Ronde van Oman (2.BC), in mei een rit in de Ronde van Yorkshire (2.1). In grote rondes zit de Deen nu aan drie ritzeges. In de Vuelta van 2016 was hij twee keer aan het feest. Voor Astana is het de tweede zege op rij in deze Tour. Zaterdag won de Kazachse formatie met de Spanjaard Omar Fraile. Maandag krijgen de renners een rustdag, dinsdag duiken ze de Pyreneeën in. De zestiende rit, 218 kilometer lang, brengt hen van Carcassonne naar Bagnères-de-Luchon. Na twee collejes van vierde categorie volgen in de finale nog een col van tweede en twee van eerste categorie. Op de Col de Portet d'Aspet (5,4 km aan 7,1%) volgen de Col de Menté (6,9 km aan 8,1%) en de Col du Portillon (8,3 km aan 7,1%). Na de top van die laatste hindernis is het nog tien kilometer dalen naar de aankomst in Bagnères-de-Luchon, dat zich de "Koningin van de Pyreneeën" noemt. . (Belga)

Geraint Thomas (Sky) behield de gele leiderstrui. De 32-jarige Welshman kwam in het gezelschap van zijn naaste belagers over de finish en behield zo 1:39 voorsprong op zijn Britse teamgenoot Chris Froome en 1:50 op de Nederlander Tom Dumoulin. Het stond in de sterren geschreven dat de vijftiende etappe een prooi voor vluchters zou worden. Desondanks duurde het ruim een uur vooraleer de goede ontsnapping de zegen van het peloton kreeg. De oplopende start in Millau inspireerde Adam Yates om een eerste bommetje te gooien. Yates kreeg weinig ruimte, maar maakte met Arnaud Démare wel een belangrijk slachtoffer. Voor de Franse sprintbom ging het dan al te snel, ook Guillaume Van Keirsbulck werd in de problemen gemeld en zou samen met Démare een zware dag tegemoet gaan. Op de eerste helling van de dag, de Côte de Luzençon (derde categorie), maakte Julian Alaphilippe van de gelegenheid gebruik om zich nog wat steviger in de bollen te rijden. De Fransman was echter niet geneigd om door te zetten. Warren Barguil, Georg Mühlberger en opnieuw Yates hadden er wel zin in. Het drietal spartelde lange tijd tegen, maar de troepen van Quick-Step Floors gunden het koptrio nooit meer dan een halve minuut. Na een uur koers was het dan toch zover: in verschillende schuifjes konden maar liefst 29 renners wat voorsprong nemen. De namen: Daniel Martinez, Silvan Dillier, Nikias Arndt, Amäel Moinard, Florian Vachon, Sonny Colbrelli, Ion Izagirre, Domenico Pozzovivo, Damian Howson, Daryl Impey, Daniele Bennati, Imanol Erviti, Marc Soler, Greg van Avermaet, Niki Terpstra, Peter Sagan, Rafal Majka, Pawel Poljanski, Magnus Cort Nielsen, Michael Valgren, Serge Pauwels, Arthur Vichot, Lilian Calmejane, Fabian Grellier, Romain Sicard, Bauke Mollema, Julien Bernard, Toms Skujins en Jesús Herrada. Dit groepje kreeg de zegen van Sky, dat het blok erop legde in het peloton. De Col de Sié (tweede categorie), de eerste lange helling van de dag, inspireerde Lilian Calmejane om aan te vallen. De Fransman reed anderhalve minuut bij elkaar. Op dat moment stond er nog steeds meer dan 125 kilometer op de teller. Ruim een uur later zag Calmejane dan toch het nutteloze van zijn inspanning in en liet hij zich inrekenen door zijn voormalige vluchtgenoten. De actie van Calmejane zorgde wel voor wat onenigheid in de groep, die inmiddels bijna tien minuten voorsprong had gekregen van Sky. Onder anderen Skujins, Terpstra en Sagan probeerden te versnellen, maar in aanloop naar scherprechter Pic de Nore (eerste categorie) waren het Fabien Grellier en Julien Bernard die erin slaagden om afstand te nemen van hun vluchtmakkers. De twee Fransen reden in geen tijd twee minuten bij elkaar en grabbelden zo ook wat punten weg voor Peter Sagan bij de tussensprint. Sagan pakte er nog wel 15 en is zo bijna mathematisch zeker van zijn groene puntentrui. Op de Pic de Nore vielen de twee uiteindelijk al snel terug. Op zeven kilometer van de top toonde Rafal Majka dat hij over de sterkste klimmersbenen beschikte. Majka kwam als eerste boven, maar reed niet radicaal weg. Bovenop de top bedroeg zijn voorsprong net iets minder dan een halve minuut op het duo Bauke Mollema-Magnus Cort Nielsen. Toen die twee in de afdaling het gezelschap kregen van Ion Izagirre, Domenico Pozzovivo, Michael Valgren, Lilian Calmejane en Toms Skujins, werd duidelijk dat vandaag niet de dag van de sterke Pool zou worden. Intussen probeerde Daniel Martin afstand te nemen van het peloton, maar zijn vlucht zou ook geen land leven beschoren zijn. Op vijftien kilometer van het einde moest Majka zich laten inlopen door de zeven achtervolgers. De koppeltjes van Bahrain-Merida (Izagirre-Pozzovivo), Trek-Segafredo (Mollema-Skujins) en Astana (Cort Nielsen-Valgren) konden het immers goed met elkaar vinden. Zeven kilometer later stak Pozzovivo het vuur aan de lont, maar de Italiaan moest zijn inspanning vrijwel meteen bekopen. De aanval van Mollema bleek even later wel de goede. De Nederlander werd vrijwel meteen gecounterd door een hypernerveuze Cort Nielsen, ook Izagirre wist nipt zijn wagonnetje aan te haken. Daarachter ging, ondanks het weerwerk van Calmejane, het blok erop. De winnaar zat bij dus bij de drie leiders. Izagirre en Mollema bleven lang meewerken met de op papier snellere Cort Nielsen. Pas onder de vod van de slotkilometer waagde Izagirre zijn kans. Cort Nielsen counterde wederom vrijwel direct en zette even later de sprint van op de kop in. Izagirre spartelde nog even tegen, maar er was niets te doen aan de sterke Deen. Izagirre moest zich tevreden stellen met de tweede plaats, Mollema met de derde. De favorieten voor het klassement kwamen ruim een kwartier later gezamenlijk over de streep. In een sprintje voor een ereplaats kwam Serge Pauwels nog ten val. De 34-jarige Antwerpenaar liep daarbij een breuk van de rechterelleboog op. Zijn Tour is voorbij en hij keert terug naar België, waar hij onder het mes moet. Cort Nielsen boekte zijn twaalfde profzege, de derde dit seizoen. In februari won hij een rit in de Ronde van Oman (2.BC), in mei een rit in de Ronde van Yorkshire (2.1). In grote rondes zit de Deen nu aan drie ritzeges. In de Vuelta van 2016 was hij twee keer aan het feest. Voor Astana is het de tweede zege op rij in deze Tour. Zaterdag won de Kazachse formatie met de Spanjaard Omar Fraile. Maandag krijgen de renners een rustdag, dinsdag duiken ze de Pyreneeën in. De zestiende rit, 218 kilometer lang, brengt hen van Carcassonne naar Bagnères-de-Luchon. Na twee collejes van vierde categorie volgen in de finale nog een col van tweede en twee van eerste categorie. Op de Col de Portet d'Aspet (5,4 km aan 7,1%) volgen de Col de Menté (6,9 km aan 8,1%) en de Col du Portillon (8,3 km aan 7,1%). Na de top van die laatste hindernis is het nog tien kilometer dalen naar de aankomst in Bagnères-de-Luchon, dat zich de "Koningin van de Pyreneeën" noemt. . (Belga)