Vorig jaar won hij nog een rit in de Giro, maar dagwinst in de Ronde van Frankrijk was het hoogtepunt in de carrière van de 25-jarige Australiër. "Dit was altijd mijn droom. Hier gewoon al zijn was mijn eerste droom", glunderde O'Connor. "Dit is een eerbetoon aan iedereen die al die jaren in me heeft geloofd. Mijn verloofde, mijn ouders, mijn beste vrienden thuis in Australië, mijn vrienden in Andorra en Girona, ? Het is tot nu een wilde trip geweest." "Dit blaast me uit mijn schoenen. Dit doet zoveel deugd. Zoveel plezier. Op de streep had ik mezelf niet meer onder controle. Het was in de finale zaak om zeker niet te panikeren. Zodra je eraan denkt dat je een rit in de Tour aan het winnen bent, gebeurt er van alles in je hoofd, je hart en je longen. Het kan je hart stilleggen. Dat deed het alleszins met dat van mij, net voor de streep." "Het was een gekke rit. De omstandigheden waren verschrikkelijk. Het was deze morgen niet eens de bedoeling dat ik in de aanval zou gaan. Maar er ging een grote groep weg, en ik maakte toch maar de oversteek. Ik wist daarna niet echt wat doen. Maar toen ik hoorde hoever we uitliepen, wist ik dat het een topkans was om tijd terug te nemen in het klassement. En ik besefte dat ik op een lange dag als vandaag kon winnen." O'Connor is nu tweede in het klassement, op 2:01 van gele trui Pogacar die op het einde ook weer een offensief op poten zette. Onderweg droeg O'Connor zelfs virtueel de gele trui. "Ik had schrik dat Tadej achter ons zou ontploffen, en op me zou jagen op de slotklim. Maar ik hoorde de verschillen en besefte dat als ik stand hield, zonder krampen, ik de rit zou kunnen winnen. Ik behield de hele tijd mijn vertrouwen, en maakte mezelf niet gek." (Belga)

Vorig jaar won hij nog een rit in de Giro, maar dagwinst in de Ronde van Frankrijk was het hoogtepunt in de carrière van de 25-jarige Australiër. "Dit was altijd mijn droom. Hier gewoon al zijn was mijn eerste droom", glunderde O'Connor. "Dit is een eerbetoon aan iedereen die al die jaren in me heeft geloofd. Mijn verloofde, mijn ouders, mijn beste vrienden thuis in Australië, mijn vrienden in Andorra en Girona, ? Het is tot nu een wilde trip geweest." "Dit blaast me uit mijn schoenen. Dit doet zoveel deugd. Zoveel plezier. Op de streep had ik mezelf niet meer onder controle. Het was in de finale zaak om zeker niet te panikeren. Zodra je eraan denkt dat je een rit in de Tour aan het winnen bent, gebeurt er van alles in je hoofd, je hart en je longen. Het kan je hart stilleggen. Dat deed het alleszins met dat van mij, net voor de streep." "Het was een gekke rit. De omstandigheden waren verschrikkelijk. Het was deze morgen niet eens de bedoeling dat ik in de aanval zou gaan. Maar er ging een grote groep weg, en ik maakte toch maar de oversteek. Ik wist daarna niet echt wat doen. Maar toen ik hoorde hoever we uitliepen, wist ik dat het een topkans was om tijd terug te nemen in het klassement. En ik besefte dat ik op een lange dag als vandaag kon winnen." O'Connor is nu tweede in het klassement, op 2:01 van gele trui Pogacar die op het einde ook weer een offensief op poten zette. Onderweg droeg O'Connor zelfs virtueel de gele trui. "Ik had schrik dat Tadej achter ons zou ontploffen, en op me zou jagen op de slotklim. Maar ik hoorde de verschillen en besefte dat als ik stand hield, zonder krampen, ik de rit zou kunnen winnen. Ik behield de hele tijd mijn vertrouwen, en maakte mezelf niet gek." (Belga)