De wedstrijd in Iowa, over een snel parcours, maar wel met veel hoogteverschil, werd afgewerkt in zomerse omstandigheden. De omloop lag er, ondanks de onweders van de voorbije dagen, niet echt modderig bij, al zouden de vele klimmetjes zich wel laten voelen op het eind. Toon Aerts nam een uitstekende start in Iowa, hij werd op de voet gevolgd door Eli Iserbyt, Quinten Hermans, Jens Adams en Joris Nieuwenhuis, ook de rest zat niet ver. Aerts nam de kop, bij de eerste passage aan de finish telde hij twee seconden bonus op Iserbyt en Quinten Hermans. Het was Iserbyt die het gaatje dichtte in de tweede ronde. Bij het ingaan van de derde ronde telde dit duo acht seconden voorsprong op Laurens Sweeck, Daan Soete en Quinten Hermans. Michael Vanthourenhout zat niet ver, net zoals Gianni Vermeersch. Vooraan was het vooral de Belgische kampioen die het werk deed, in ronde drie zou Sweeck de aansluiting maken bij het leidersduo. Het stokte een beetje vooraan en na de vierde ronde kregen we zes koplopers: vier renners van Pauwels Sauzen-Bingoal: Sweeck, Vanthourenhout, Iserbyt en Soete, verder nog Toon Aerts en Gianni Vermeersch. Quinten Hermans moest z'n snelle start bekopen en viel terug. Halfweg de vijfde ronde versnelde Toon Aerts nog een keer. Het zorgde er voor dat enkel Iserbyt, Vermeersch en Soete nog in zijn spoor volgden. Later zou wel blijken dat Sweeck ten val was gekomen en daardoor de anderen zag wegrijden. Op Mount Krumpit, een helling die Aerts en Iserbyt als enigen af en toe op konden rijden, de anderen gingen te voet, zou Aerts in de zesde ronde het verschil maken. Hij reed omhoog, net zoals Iserbyt. Vermeersch en Soete kropen omhoog en zouden het kloofje niet meer kunnen dichten. Aerts en Iserbyt gaan vliegen dus, in de zevende van tien rondes was het Iserbyt die Aerts naar adem liet happen op één van de vele kleine hellingen. Het verschil bedroeg weliswaar slechts vijf seconden op Aerts bij de passage aan de finish, de Belgische kampioen zou het gaatje niet meer dicht rijden. Integendeel, hij verloor de volgende rondes steeds meer tijd en finishte op bijna een minuut van Iserbyt. In de strijd om de derde plek leek Vermeersch het te gaan halen, maar hij zag eerst Soete, dan Sweeck weer op z'n wiel komen en finaal kwam het tot een sprint, een minuut na de passage van de winnaar. Daarin toonde Soete zich de snelste, voor Vermeersch, Sweeck werd vijfde. Iserbyt is meteen ook de eerste leider in het klassement. Het is zijn eerste zege in de Wereldbeker bij de profs. (Belga)