"Het was mentaal gezien misschien wel de zwaarste wedstrijd die ik ooit heb gespeeld", zei Djokovic. "In fysiek opzicht was de finale van het Australian Open (2012) tegen Nadal van zes uur het zwaarst, maar deze was mentaal van een ander niveau. Deze wedstrijd had alles. Het had makkelijk zijn kant op kunnen vallen. Maar op de belangrijkste momenten, in de drie tiebreaks, heb ik mijn beste tennis kunnen laten zien. Om eerlijk te zijn had ik dit scenario al voorspeld en gevisualiseerd wat er zou gebeuren." Op het Centre Court was het publiek duidelijk op de hand van Federer, die daardoor volgens Djokovic mentaal voordeel had. "Op sommige momenten probeer ik het te negeren, wat vrij lastig is. Als het publiek 'Roger' schreeuwt, dan doe ik net alsof ik 'Novak' hoor. Dat klinkt zielig, maar het is wel zo", aldus de Serviër. "Hopelijk krijg ik over vijf jaar dezelfde aanmoedigingen." Djokovic heeft nu 16 Grand Slams op zijn palmares en nadert dus op Nadal (18) en Federer (20). "Dat zou men zo kunnen stellen, maar die jongens winnen ook nog altijd Grand Slams. In zekere zin vullen we elkaar aan. We maken mekaar sterker. Waarschijnlijk komt het alleen door die twee gasten dat ik nog altijd dit niveau haal. Het feit dat zij geschiedenis schrijven, motiveert me ook om het zelfde te doen." Roger Federer liet in de finale twee matchpunten onbenut. "Ik heb het gevoel dat ik een ongelooflijke kans laten liggen heb, vertelde de Zwitser. "Momenteel doet dit pijn, zoals elke nederlaag. Ik zie zeker een gelijkenis met de finale van 2008 (die Nadal na 4 uur en 38 minuten in 5 sets won): twee keer ben ik de verliezer. Maar ik heb alles gegeven, kon niet meer doen en moet tevreden zijn met mijn prestatie." . (Belga)