De wereldtitel ging verrassend naar de Zweed Nils van der Poel, die Nederlandse voorouders heeft. Hij zette een persoonlijke besttijd van 6:08.395 op de tabellen en was daarmee 1.65 sneller dan de Nederlandse topfavoriet Patrick Roest (6:10.050). Achter de ontgoochelde Roest eindigde de Rus Sergei Trofimov als derde (6:13.020). Jorrit Bergsma reed de vijfde tijd en Sven Kramer, drievoudig olympisch kampioen op de 5.000 meter, kwam in de laatste rit na een kansloze race op de negentiende plaats uit. De Canadese titelverdediger Ted-Jan Bloemen was wegens een gebrek aan training niet aan de start verschenen. Voor de tiende keer in zijn loopbaan is Swings aan een wereldtitelstrijd afstanden, het echte specialistenwerk, begonnen. Eremetaal heeft dat nooit opgeleverd. In de negen voorgaande edities was hij er in 2016 met zijn vierde plaats op de 1.500 meter het dichtst bij. Zijn tegenstander Andrea Giovannini is doorgaans niet bepaald een schaatser die de race maakt. Swings kent hem vooral van de massastart, waar hij zich lang schuilhoudt in het peloton om in de laatste ronden zijn slag te slaan. Swings had niets aan zijn opponent, hij moest een tijd zetten. Het was de negentienjarige jeugdwereldkampioen Daniil Aldoshkin die met een sterke 6:17.545 het verrassende voorbeeld gaf. Lang schaatste Swings onder het schema van de Rus, maar moest hij met een slotronde van 32.53 seconden uiteindelijk twee tellen op hem toegeven. Na Swings maakte Jorrit Bergsma al duidelijk hoe de verhoudingen liggen. Roest leek vervolgens toe te slaan. Maar Van der Poel was nadrukkelijk de sterkste. Het openingsnummer, de 3.000 meter voor vrouwen, was een prooi voor Antoinette de Jong (3:58.47). De Nederlandse veroverde de eerste individuele wereldtitel in haar loopbaan. De tweede plaats was voor de Tsjechische Martina Sablikova (3:58.57) en de derde voor de Nederlandse Irene Schouten (3:59.72). (Belga)

De wereldtitel ging verrassend naar de Zweed Nils van der Poel, die Nederlandse voorouders heeft. Hij zette een persoonlijke besttijd van 6:08.395 op de tabellen en was daarmee 1.65 sneller dan de Nederlandse topfavoriet Patrick Roest (6:10.050). Achter de ontgoochelde Roest eindigde de Rus Sergei Trofimov als derde (6:13.020). Jorrit Bergsma reed de vijfde tijd en Sven Kramer, drievoudig olympisch kampioen op de 5.000 meter, kwam in de laatste rit na een kansloze race op de negentiende plaats uit. De Canadese titelverdediger Ted-Jan Bloemen was wegens een gebrek aan training niet aan de start verschenen. Voor de tiende keer in zijn loopbaan is Swings aan een wereldtitelstrijd afstanden, het echte specialistenwerk, begonnen. Eremetaal heeft dat nooit opgeleverd. In de negen voorgaande edities was hij er in 2016 met zijn vierde plaats op de 1.500 meter het dichtst bij. Zijn tegenstander Andrea Giovannini is doorgaans niet bepaald een schaatser die de race maakt. Swings kent hem vooral van de massastart, waar hij zich lang schuilhoudt in het peloton om in de laatste ronden zijn slag te slaan. Swings had niets aan zijn opponent, hij moest een tijd zetten. Het was de negentienjarige jeugdwereldkampioen Daniil Aldoshkin die met een sterke 6:17.545 het verrassende voorbeeld gaf. Lang schaatste Swings onder het schema van de Rus, maar moest hij met een slotronde van 32.53 seconden uiteindelijk twee tellen op hem toegeven. Na Swings maakte Jorrit Bergsma al duidelijk hoe de verhoudingen liggen. Roest leek vervolgens toe te slaan. Maar Van der Poel was nadrukkelijk de sterkste. Het openingsnummer, de 3.000 meter voor vrouwen, was een prooi voor Antoinette de Jong (3:58.47). De Nederlandse veroverde de eerste individuele wereldtitel in haar loopbaan. De tweede plaats was voor de Tsjechische Martina Sablikova (3:58.57) en de derde voor de Nederlandse Irene Schouten (3:59.72). (Belga)