McGill was woensdag het best uit de startblokken gekomen. Met breaks van 83, 78, 53, 69 en 92 nam "Licensed to Thrill" een 2-6 voorsprong. Donderdagochtend fietste "Warrior" Wilson met breaks van 100, 77, 73, 116 en 76 het gat helemaal dicht en donderdagavond leverden breaks van 99, 116 en 105 hem een 13-11 voorsprong op. Dat ondanks een 136 century van McGill, de hoogste van de partij. In de slotsessie liep Wilson met een break van 94 eerst nog tot 14-11 uit, waarna McGill met breaks van 84, 87 en 122 langszij kwam. Het bleef nagelbijten tot het einde. Met een break van 82 nam Wilson weer het voortouw, één van 98 bracht McGill op 15-16 en één frame van de zege. Wilson sleepte nog een alles beslissende 33e frame uit de brand. Daarin sloegen de zenuwen hard toe. Beide spelers kregen kansen, maar stapelden de missers op. Uiteindelijk won Wilson na een fluke op groen. Kort voordien leek McGill op weg naar de zege, maar snookerde hij zichzelf op diezelfde groene bal. Wilson had meer geluk. Hij ging voor een safetyshot, maar zag groen via drie banden in de pocket verdwijnen. "Het was een knotsgekke partij, reageerde Wilson. "We haalden een hoog niveau, tot dat laatste frame. Dat leek nergens meer op. Ik ken Anthony van toen we nog heel jong waren. In dat slotframe waren we weer die twee snotapen die aan de druk ten onder gingen. Natuurlijk is zo'n fluke niet de manier waarop je wil winnen, maar het hoort bij het snooker en het is geweldig dat ik in de finale zit. Ik speelde al een finale van het Masters, maar dit is nog een stapje hoger. Het WK winnen zou fantastisch zijn, het is waar ik altijd van gedroomd heb." "Ik had wel heel veel pech in dat laatste frame", slikte McGill. "Ik heb het gevoel dat de finale me ontstolen is. Niet door Kyren, maar door de snookergoden. Tot dan was het een mooie strijd, waar ik erg van genoten heb. Ik wil Kyren feliciteren, hij heeft heel goed gespeeld, maar ik vind dat ik de finale net zo goed verdiende." De Engelsen Mark Selby (WS-7) en Ronnie O'Sullivan (WS-6) strijden vrijdagavond om de tweede finaleplaats. Na drie sessies staat Selby 13-11 voor. Selby maakt jacht op een vierde wereldtitel, O'Sullivan heeft er al vijf in de prijzenkast. Voor Wilson wordt het de eerste WK-finale. Een halve finale in 2018 was zijn beste resultaat tot nog toe. Na het Shanghai Masters 2015, de Paul Hunter Classic 2018 en het German Masters 2019 kan hij een vierde rankingtoernooi op zijn palmares brengen. Eerder dit seizoen speelde hij ook al de finales van het Welsh Open en het Gibraltar Open. De finale wordt zaterdag en zondag naar een best of 35 gespeeld. De nieuwe wereldkampioen strijkt een half miljoen pond (553.000 euro) op, voor de runner-up is er 200.000 pond (221.000 euro). Op de Order of Merit klimt Wilson al minstens naar de zesde plaats op. Bij toernooiwinst wordt hij de nummer drie van de wereld. McGill stijgt naar de 22e plaats. Luca Brecel, die zich niet voor het WK kon plaatsen, zakt een plaatsje op de wereldranglijst, van 37 naar 38. (Belga)

McGill was woensdag het best uit de startblokken gekomen. Met breaks van 83, 78, 53, 69 en 92 nam "Licensed to Thrill" een 2-6 voorsprong. Donderdagochtend fietste "Warrior" Wilson met breaks van 100, 77, 73, 116 en 76 het gat helemaal dicht en donderdagavond leverden breaks van 99, 116 en 105 hem een 13-11 voorsprong op. Dat ondanks een 136 century van McGill, de hoogste van de partij. In de slotsessie liep Wilson met een break van 94 eerst nog tot 14-11 uit, waarna McGill met breaks van 84, 87 en 122 langszij kwam. Het bleef nagelbijten tot het einde. Met een break van 82 nam Wilson weer het voortouw, één van 98 bracht McGill op 15-16 en één frame van de zege. Wilson sleepte nog een alles beslissende 33e frame uit de brand. Daarin sloegen de zenuwen hard toe. Beide spelers kregen kansen, maar stapelden de missers op. Uiteindelijk won Wilson na een fluke op groen. Kort voordien leek McGill op weg naar de zege, maar snookerde hij zichzelf op diezelfde groene bal. Wilson had meer geluk. Hij ging voor een safetyshot, maar zag groen via drie banden in de pocket verdwijnen. "Het was een knotsgekke partij, reageerde Wilson. "We haalden een hoog niveau, tot dat laatste frame. Dat leek nergens meer op. Ik ken Anthony van toen we nog heel jong waren. In dat slotframe waren we weer die twee snotapen die aan de druk ten onder gingen. Natuurlijk is zo'n fluke niet de manier waarop je wil winnen, maar het hoort bij het snooker en het is geweldig dat ik in de finale zit. Ik speelde al een finale van het Masters, maar dit is nog een stapje hoger. Het WK winnen zou fantastisch zijn, het is waar ik altijd van gedroomd heb." "Ik had wel heel veel pech in dat laatste frame", slikte McGill. "Ik heb het gevoel dat de finale me ontstolen is. Niet door Kyren, maar door de snookergoden. Tot dan was het een mooie strijd, waar ik erg van genoten heb. Ik wil Kyren feliciteren, hij heeft heel goed gespeeld, maar ik vind dat ik de finale net zo goed verdiende." De Engelsen Mark Selby (WS-7) en Ronnie O'Sullivan (WS-6) strijden vrijdagavond om de tweede finaleplaats. Na drie sessies staat Selby 13-11 voor. Selby maakt jacht op een vierde wereldtitel, O'Sullivan heeft er al vijf in de prijzenkast. Voor Wilson wordt het de eerste WK-finale. Een halve finale in 2018 was zijn beste resultaat tot nog toe. Na het Shanghai Masters 2015, de Paul Hunter Classic 2018 en het German Masters 2019 kan hij een vierde rankingtoernooi op zijn palmares brengen. Eerder dit seizoen speelde hij ook al de finales van het Welsh Open en het Gibraltar Open. De finale wordt zaterdag en zondag naar een best of 35 gespeeld. De nieuwe wereldkampioen strijkt een half miljoen pond (553.000 euro) op, voor de runner-up is er 200.000 pond (221.000 euro). Op de Order of Merit klimt Wilson al minstens naar de zesde plaats op. Bij toernooiwinst wordt hij de nummer drie van de wereld. McGill stijgt naar de 22e plaats. Luca Brecel, die zich niet voor het WK kon plaatsen, zakt een plaatsje op de wereldranglijst, van 37 naar 38. (Belga)