Van Aert stootte onderweg op Alaphilippe als stoorzender, na de finish viel een overijverige security-man hem ook nog eens lastig toen hij zich neerplantte voor interviews aan de mixed zone. "Ik ben ook maar een mens zeker"', zei hij, "ik was niet slecht natuurlijk, maar ook niet goed genoeg. Ik had niet de superbenen waarop ik hoopte. Toen Alaphilippe aanzette op de Smeysberg voelde ik het al. Ik kon niet volgen, hoewel ik wel op hem en Colbrelli wou reageren. Dat was een teken aan de wand." Misschien had Van Aert daar al kunnen aangeven aan Stuyven dat hij minder was. "Misschien had ik dat moeten doen, anderzijds was het zwaarste toen achter de rug. Op dat moment zaten we nog altijd in een goede situatie. Remco kon de boel goed bijeen houden, Jasper en ik waren de renners die het moesten afronden in Leuven. Dat hebben we geprobeerd, maar ja... Ik denk dat er twee redenen zijn waarom het niet liep zoals het moest: Alaphilippe was gewoon sterker dan al de rest en ik was minder goed dan gehoopt." De Belgische ploeg reed in één blok. "Ik denk niet dat we iets anders hadden kunnen doen. Ik had niet verwacht dat ze ons zo vroeg onder druk zouden zetten. Het leek wel alsof ze zich van ronde hadden vergist. Toen we een eerste keer aan de Flandrienlus begonnen, op 200 kilometer van de meet, ontplofte de koers al. Dat heb ik nog niet meegemaakt. Er stond veel druk op, maar daar heeft niemand onder gefaald, we hebben het hoofd koel gehouden en toen we op kop reden maakten we het de rest ook moeilijk. We hebben onze tactiek uitgevoerd zoals we wilden. Alleen ontbrak het bij mij op het eind aan superbenen. Dat voelde ik niet voor de Smeysberg, maar toen wel." Was er op het eind overleg met Stuyven? "Jawel, maar misschien had ik sneller moeten aangeven dat ik niet top was. Pas toen Alaphilippe net voor de Antoniusberg ging, heb ik aangegeven dat het niet super was met mij. Ik gaf hem aan dat hij best mee kon schuiven, want dat ik niet het goede gevoel had en niet de benen om het af te werken. Ik denk dat Alaphilippe gewoon de sterkste was. Het was een mooie troostprijs geweest als Jasper nog een medaille had kunnen pakken, zeker voor Jasper zelf, daar baal ik wel van. Ik had het bij wijze van spreken al na de Smeysberg kunnen zeggen, maar op zich was daar de situatie nog goed voor ons. Dat is jammer ja." Van Aert zag een sterke Alaphilippe. "Zijn ploeg was sterk en hij was zelf ook gewoon de sterkste vandaag. Hij heeft gedemarreerd tot niemand meer meekon. Na hem zaten veel renners die goed waren, maar die niet dezelfde versnelling in huis hadden." "Alle Belgen hebben fantastisch gereden", vatte hij samen, "dus ja, ik voel me wel rot. Ik zal eens goed vloeken en straks ook na de koers nog kopman zijn en straks eens goed praten met de andere Belgen. Dat hoort er bij. De vorm van de dag was gewoon niet top. Ik rijd wel de finale en ga hier niet af, maar het was dat tikkeltje te weinig vandaag." (Belga)

Van Aert stootte onderweg op Alaphilippe als stoorzender, na de finish viel een overijverige security-man hem ook nog eens lastig toen hij zich neerplantte voor interviews aan de mixed zone. "Ik ben ook maar een mens zeker"', zei hij, "ik was niet slecht natuurlijk, maar ook niet goed genoeg. Ik had niet de superbenen waarop ik hoopte. Toen Alaphilippe aanzette op de Smeysberg voelde ik het al. Ik kon niet volgen, hoewel ik wel op hem en Colbrelli wou reageren. Dat was een teken aan de wand." Misschien had Van Aert daar al kunnen aangeven aan Stuyven dat hij minder was. "Misschien had ik dat moeten doen, anderzijds was het zwaarste toen achter de rug. Op dat moment zaten we nog altijd in een goede situatie. Remco kon de boel goed bijeen houden, Jasper en ik waren de renners die het moesten afronden in Leuven. Dat hebben we geprobeerd, maar ja... Ik denk dat er twee redenen zijn waarom het niet liep zoals het moest: Alaphilippe was gewoon sterker dan al de rest en ik was minder goed dan gehoopt." De Belgische ploeg reed in één blok. "Ik denk niet dat we iets anders hadden kunnen doen. Ik had niet verwacht dat ze ons zo vroeg onder druk zouden zetten. Het leek wel alsof ze zich van ronde hadden vergist. Toen we een eerste keer aan de Flandrienlus begonnen, op 200 kilometer van de meet, ontplofte de koers al. Dat heb ik nog niet meegemaakt. Er stond veel druk op, maar daar heeft niemand onder gefaald, we hebben het hoofd koel gehouden en toen we op kop reden maakten we het de rest ook moeilijk. We hebben onze tactiek uitgevoerd zoals we wilden. Alleen ontbrak het bij mij op het eind aan superbenen. Dat voelde ik niet voor de Smeysberg, maar toen wel." Was er op het eind overleg met Stuyven? "Jawel, maar misschien had ik sneller moeten aangeven dat ik niet top was. Pas toen Alaphilippe net voor de Antoniusberg ging, heb ik aangegeven dat het niet super was met mij. Ik gaf hem aan dat hij best mee kon schuiven, want dat ik niet het goede gevoel had en niet de benen om het af te werken. Ik denk dat Alaphilippe gewoon de sterkste was. Het was een mooie troostprijs geweest als Jasper nog een medaille had kunnen pakken, zeker voor Jasper zelf, daar baal ik wel van. Ik had het bij wijze van spreken al na de Smeysberg kunnen zeggen, maar op zich was daar de situatie nog goed voor ons. Dat is jammer ja." Van Aert zag een sterke Alaphilippe. "Zijn ploeg was sterk en hij was zelf ook gewoon de sterkste vandaag. Hij heeft gedemarreerd tot niemand meer meekon. Na hem zaten veel renners die goed waren, maar die niet dezelfde versnelling in huis hadden." "Alle Belgen hebben fantastisch gereden", vatte hij samen, "dus ja, ik voel me wel rot. Ik zal eens goed vloeken en straks ook na de koers nog kopman zijn en straks eens goed praten met de andere Belgen. Dat hoort er bij. De vorm van de dag was gewoon niet top. Ik rijd wel de finale en ga hier niet af, maar het was dat tikkeltje te weinig vandaag." (Belga)