Na twee dagen afzien in de bergen kregen de sprinters donderdag een laatste kans in deze Giro om zich te tonen in de etappe over 152 km naar Treviso. Mark Cavendish wist er in 2013 al eens te winnen, ongetwijfeld wilde hij er in deze Giro nog een tweede ritzege aan toevoegen.

In de eerste honderd kilometer kregen de renners nog enkele glooiende kilometers voorgeschoteld, op 50 km van het eind volgde de enige noemenswaardige hindernis van de dag: de Muro di Ca' del Poggio (1,1 km aan 11,3%). Daarna ging het nagenoeg vlak naar de finish waar de renners via een lokaal rondje al eens konden verkennen. Wie dat niet meer zou meemaken was Joao Almeida. De Portugees testte positief op COVID-19 en kwam niet meer aan de start.

Vier renners trokken gezond en wel in de aanval meteen na de start en hoopten op succes met de vroege vlucht. Het ging om Dries De Bondt, Edoardo Affini, Davide Gabburo en Magnus Cort. Maximaal gunde het peloton hen vier minuten, op 35 km bleef daar nog 1:50 van over. In de voor het overige geschiedenisloze etappe was wel opschudding toen het peloton in de finale in stukken brak. Witte trui Lopez verzeilde daardoor op 1 minuut.

Het peloton leek de controle te hebben, de vluchters leken vogels voor de kat op 10 km van het eind toen ze nog slechts 1 minuut voorsprong telden. Maar het peloton kwam niet snel genoeg dichter. Zouden de vier het alsnog halen? Op 2,5 km bedroeg hun bonus nog steeds een halve minuut.

Uiteindelijk sprintte het kwartet om de zege. Daarin toonde Dries De Bondt zich de snelste en zorgde hij voor de tweede Belgische zege in deze Giro. Het peloton met de roze trui finishte enkele seconden later, zonder Jai Hindley wel. Het is nog niet duidelijk wat er met de tweede in de stand precies gebeurde in het slot. De groep met de witte trui eindigde op meer dan twee minuten.

Na twee dagen afzien in de bergen kregen de sprinters donderdag een laatste kans in deze Giro om zich te tonen in de etappe over 152 km naar Treviso. Mark Cavendish wist er in 2013 al eens te winnen, ongetwijfeld wilde hij er in deze Giro nog een tweede ritzege aan toevoegen. In de eerste honderd kilometer kregen de renners nog enkele glooiende kilometers voorgeschoteld, op 50 km van het eind volgde de enige noemenswaardige hindernis van de dag: de Muro di Ca' del Poggio (1,1 km aan 11,3%). Daarna ging het nagenoeg vlak naar de finish waar de renners via een lokaal rondje al eens konden verkennen. Wie dat niet meer zou meemaken was Joao Almeida. De Portugees testte positief op COVID-19 en kwam niet meer aan de start. Vier renners trokken gezond en wel in de aanval meteen na de start en hoopten op succes met de vroege vlucht. Het ging om Dries De Bondt, Edoardo Affini, Davide Gabburo en Magnus Cort. Maximaal gunde het peloton hen vier minuten, op 35 km bleef daar nog 1:50 van over. In de voor het overige geschiedenisloze etappe was wel opschudding toen het peloton in de finale in stukken brak. Witte trui Lopez verzeilde daardoor op 1 minuut. Het peloton leek de controle te hebben, de vluchters leken vogels voor de kat op 10 km van het eind toen ze nog slechts 1 minuut voorsprong telden. Maar het peloton kwam niet snel genoeg dichter. Zouden de vier het alsnog halen? Op 2,5 km bedroeg hun bonus nog steeds een halve minuut. Uiteindelijk sprintte het kwartet om de zege. Daarin toonde Dries De Bondt zich de snelste en zorgde hij voor de tweede Belgische zege in deze Giro. Het peloton met de roze trui finishte enkele seconden later, zonder Jai Hindley wel. Het is nog niet duidelijk wat er met de tweede in de stand precies gebeurde in het slot. De groep met de witte trui eindigde op meer dan twee minuten.