In het zakenleven zweert Roland Duchâtelet bij continuïteit. Hij verstaat de kunst om de juiste mensen aan te trekken en geeft ze vertrouwen. Een groot personeelsverloop is er niet. Het staat haaks op dat wat er in het voetbal gebeurt. Daar zoekt Roland Duchâtelet al meer dan een jaar naar de juiste puzzelstukken.

Hij trok afgelopen maandag met de Israëli Guy Luzon de vierde trainer aan in één jaar. Hij roemt de kwaliteiten van deze voor het grote publiek onbekende coach nadat hij begin vorig seizoen de Nederlander Rob Jans een van best beschikbare trainers van Europa noemde. Om hem vijf maanden later te ontslaan.

Roland Duchâtelet viel wel meer op tegenspraak te betrappen. Maar hij wordt niet moe van zichzelf. Hij staat boven alles en iedereen. Hij is de man die betaalt en die beslist. Met de aanstelling van de nieuwe trainer consulteerde hij bijvoorbeeld zijn sportief directeur Jean-François de Sart niet.

Roland Duchâtelet denkt dat hij de voetbalwereld door en door kent. Hij overschat zichzelf wat dat betreft schromelijk. Zoals bijvoorbeeld bleek toen hij een wissel van Mircea Rednic op Anderlecht bekritiseerde. De Roemeen staat op tactisch vlak nochtans bekend als een van de beste trainers in onze competitie.

Ze zijn zelden, de zakenmensen die in het voetbal stappen en meteen voor een meerwaarde zorgen. Ze kennen de wetten van het milieu onvoldoende. Maar vooral: het zijn doorgaans geen voetbalkenners. Ze kijken naar wedstrijden als supporter. En reageren als dusdanig. Met veel emotie.

Roland Duchâtelet begeeft zich op erg glad ijs. De supporters blijven mokken over de trainerswissel en er dreigt in deze van oudsher roerige club veel onrust als de verwachtingen niet worden ingelost. Vooral de Waalse pers zette grote vraagtekens bij de aanstelling van de nieuwe trainer. Guy qui ?, stond er afgelopen dinsdag in La Capitale te lezen.

Roland Duchâtelet maakt zich daar geen zorgen over. Hij noemde Mircea Rednic een uitstekende coach, maar denk dat Guy Luzon nog beter is. Op grond van welke criteria, dat is niet duidelijk.

Het lijkt erop dat Roland Duchâtelet zichzelf als een visionair beschouwt. Hij kan mentaal veel incasseren en heeft een onbegrensd zelfvertrouwen. Ook als de boze buitenwereld zich tegen hem keert, gaat hij resoluut en koppig zijn weg. Zonder het minste spatje twijfel.

In het zakenleven zweert Roland Duchâtelet bij continuïteit. Hij verstaat de kunst om de juiste mensen aan te trekken en geeft ze vertrouwen. Een groot personeelsverloop is er niet. Het staat haaks op dat wat er in het voetbal gebeurt. Daar zoekt Roland Duchâtelet al meer dan een jaar naar de juiste puzzelstukken. Hij trok afgelopen maandag met de Israëli Guy Luzon de vierde trainer aan in één jaar. Hij roemt de kwaliteiten van deze voor het grote publiek onbekende coach nadat hij begin vorig seizoen de Nederlander Rob Jans een van best beschikbare trainers van Europa noemde. Om hem vijf maanden later te ontslaan. Roland Duchâtelet viel wel meer op tegenspraak te betrappen. Maar hij wordt niet moe van zichzelf. Hij staat boven alles en iedereen. Hij is de man die betaalt en die beslist. Met de aanstelling van de nieuwe trainer consulteerde hij bijvoorbeeld zijn sportief directeur Jean-François de Sart niet. Roland Duchâtelet denkt dat hij de voetbalwereld door en door kent. Hij overschat zichzelf wat dat betreft schromelijk. Zoals bijvoorbeeld bleek toen hij een wissel van Mircea Rednic op Anderlecht bekritiseerde. De Roemeen staat op tactisch vlak nochtans bekend als een van de beste trainers in onze competitie. Ze zijn zelden, de zakenmensen die in het voetbal stappen en meteen voor een meerwaarde zorgen. Ze kennen de wetten van het milieu onvoldoende. Maar vooral: het zijn doorgaans geen voetbalkenners. Ze kijken naar wedstrijden als supporter. En reageren als dusdanig. Met veel emotie. Roland Duchâtelet begeeft zich op erg glad ijs. De supporters blijven mokken over de trainerswissel en er dreigt in deze van oudsher roerige club veel onrust als de verwachtingen niet worden ingelost. Vooral de Waalse pers zette grote vraagtekens bij de aanstelling van de nieuwe trainer. Guy qui ?, stond er afgelopen dinsdag in La Capitale te lezen. Roland Duchâtelet maakt zich daar geen zorgen over. Hij noemde Mircea Rednic een uitstekende coach, maar denk dat Guy Luzon nog beter is. Op grond van welke criteria, dat is niet duidelijk. Het lijkt erop dat Roland Duchâtelet zichzelf als een visionair beschouwt. Hij kan mentaal veel incasseren en heeft een onbegrensd zelfvertrouwen. Ook als de boze buitenwereld zich tegen hem keert, gaat hij resoluut en koppig zijn weg. Zonder het minste spatje twijfel.