Mochten we Anderlecht zijn, we zouden ons nog niet te rijk rekenen na de zege tegen Lokeren. Een Lokeren zonder Scholz, zonder Persoons, zonder Galitsios, met wat onervaren (Corryn, Trompet) of ontevreden (Tiko) spelers... Snel op voorsprong bovendien, dan lukt alles, zeker in het Park. Het is een zege, de eerste in deze play-offs, die vraagt om bevestiging tegen een ploeg die meer in vorm is. Zulte Waregem bijvoorbeeld.

Nu al roepen dat de 4-4-2 de uitweg uit de crisis is - zoals Anderlecht doet - is wel zéér veel vertrouwen hebben in die twee centrale middenvelders die dan in hun zone de baas moeten zijn tegen een overtal aan tegenstanders. Zeker als je op de flanken (Bruno en Jovanovic) vooral aanvallend geweld hebt lopen. We blijven sceptisch, maar als Praet noch Suárez in vorm is, is het wellicht de enige oplossing.

Dolk in het hart

Evenwicht heeft Zulte Waregem wel, dat was in Brugge nog eens duidelijk. Dury glunderde donderdagavond, voor de tweede keer zette hij dit seizoen met sterk werk een dolk in het hart van zijn tegenstander op de andere bank. Eerst ging Leekens na de 0-1 in de reguliere competitie, gisteren zette hij een verwarde Garrido een hak.

Het verhaal is intussen voldoende bekend: na een uitstekend seizoen met AA Gent tekende Dury twee jaar geleden voor Club Brugge. Een contract dat uiteindelijk niet werd gehonoreerd, omdat de supporters zich tegen zijn komst verzetten. Toen Mbaye Leye er gisteren 1-4 van maakte, ging het thuispubliek zich afkeren van zijn helden en de tegenstander aanmoedigen. Applaudisseren voor het werk van Dury. Fans hebben een zeer kort geheugen.

Wat Zulte Waregem donderdag liet zien, was top. Vakwerk met een beperkte groep (niet in talent, dat is ruim aanwezig, wel in aantal). Toen we in januari met Club Brugge en Zulte Waregem in Marbella op stage waren en wat interviews deden in het spelershotel, moesten de spelers om half tien het gesprek onderbreken. Ze werden nog voor een praat- en luistersessie van een half uurtje in het vergaderzaaltje verwacht. Dat was die week al de tweede keer. Toen hij naar Gent verhuisde, klonk er bij een aantal spelers in Waregem naast dankbaarheid vooral opluchting. Hehe, nooit meer Dury. Een verademing.

Anderhalf jaar en drie coaches later flirtten ze even met tweede klasse. En nog eens een jaar later staat na de terugkeer van Dury de deur naar de eerste plaats weer open. Vakwerk. Wel dit: tot dusver puurde Waregem uit zijn twee thuiswedstrijden in play-off 1 maar 1 punt. Ook aan de Gaverbeek is vakwerk geen garantie voor succes, al zijn er - denk aan de arbitrageblunders tegen Standard - verzachtende omstandigheden...

Geen vertrouwen

Intussen zijn ze nog met vier bovenin. Bij die vier geen Lokeren meer, verwacht, noch Club Brugge, onverwacht. Dat tankte geen vertrouwen uit zijn goeie wedstrijd in Lokeren en de eerste 45 minuten in Brussel. Het worden weer stressvolle weken in de coulissen van Jan Breydel. Wie bewaart daar de kalmte en maakt de juiste analyse?

Mochten we Anderlecht zijn, we zouden ons nog niet te rijk rekenen na de zege tegen Lokeren. Een Lokeren zonder Scholz, zonder Persoons, zonder Galitsios, met wat onervaren (Corryn, Trompet) of ontevreden (Tiko) spelers... Snel op voorsprong bovendien, dan lukt alles, zeker in het Park. Het is een zege, de eerste in deze play-offs, die vraagt om bevestiging tegen een ploeg die meer in vorm is. Zulte Waregem bijvoorbeeld. Nu al roepen dat de 4-4-2 de uitweg uit de crisis is - zoals Anderlecht doet - is wel zéér veel vertrouwen hebben in die twee centrale middenvelders die dan in hun zone de baas moeten zijn tegen een overtal aan tegenstanders. Zeker als je op de flanken (Bruno en Jovanovic) vooral aanvallend geweld hebt lopen. We blijven sceptisch, maar als Praet noch Suárez in vorm is, is het wellicht de enige oplossing.Dolk in het hartEvenwicht heeft Zulte Waregem wel, dat was in Brugge nog eens duidelijk. Dury glunderde donderdagavond, voor de tweede keer zette hij dit seizoen met sterk werk een dolk in het hart van zijn tegenstander op de andere bank. Eerst ging Leekens na de 0-1 in de reguliere competitie, gisteren zette hij een verwarde Garrido een hak. Het verhaal is intussen voldoende bekend: na een uitstekend seizoen met AA Gent tekende Dury twee jaar geleden voor Club Brugge. Een contract dat uiteindelijk niet werd gehonoreerd, omdat de supporters zich tegen zijn komst verzetten. Toen Mbaye Leye er gisteren 1-4 van maakte, ging het thuispubliek zich afkeren van zijn helden en de tegenstander aanmoedigen. Applaudisseren voor het werk van Dury. Fans hebben een zeer kort geheugen.Wat Zulte Waregem donderdag liet zien, was top. Vakwerk met een beperkte groep (niet in talent, dat is ruim aanwezig, wel in aantal). Toen we in januari met Club Brugge en Zulte Waregem in Marbella op stage waren en wat interviews deden in het spelershotel, moesten de spelers om half tien het gesprek onderbreken. Ze werden nog voor een praat- en luistersessie van een half uurtje in het vergaderzaaltje verwacht. Dat was die week al de tweede keer. Toen hij naar Gent verhuisde, klonk er bij een aantal spelers in Waregem naast dankbaarheid vooral opluchting. Hehe, nooit meer Dury. Een verademing. Anderhalf jaar en drie coaches later flirtten ze even met tweede klasse. En nog eens een jaar later staat na de terugkeer van Dury de deur naar de eerste plaats weer open. Vakwerk. Wel dit: tot dusver puurde Waregem uit zijn twee thuiswedstrijden in play-off 1 maar 1 punt. Ook aan de Gaverbeek is vakwerk geen garantie voor succes, al zijn er - denk aan de arbitrageblunders tegen Standard - verzachtende omstandigheden...Geen vertrouwen Intussen zijn ze nog met vier bovenin. Bij die vier geen Lokeren meer, verwacht, noch Club Brugge, onverwacht. Dat tankte geen vertrouwen uit zijn goeie wedstrijd in Lokeren en de eerste 45 minuten in Brussel. Het worden weer stressvolle weken in de coulissen van Jan Breydel. Wie bewaart daar de kalmte en maakt de juiste analyse?