Als geen ander weet Marc Wilmots, zelf maar ternauwernood klaargestoomd voor het WK in 2002 als speler, dat blessures roet in het eten kunnen gooien bij het plannen van een groot tornooi. Een coach houdt altijd rekening met tegenspoed. En die is er nu, ook voor de Belgen. Colombia is Falcao kwijt, al doet die verwoede pogingen om nog tijdig fit te raken, België Christian Benteke (23).

Voor de speler is dat erg, het eerste WK in twaalf jaar halen en er dan niet bij zijn. Over twee jaar komt er ongetwijfeld een nieuwe kans, gezien de nieuwe kwalificatienormen moet deze groep in staat zijn om zich te plaatsen voor het EK in Frankrijk. Maar of dat op dit moment een troost is, durven we sterk te betwijfelen.

Voor de nationale ploeg is dat ook erg. Benteke was een sleutelspeler in de kwalificatiecampagne, opgejut door een zich sterk ontwikkelende Romelu Lukaku. In Birmingham schoten ze vorig jaar beiden de goals vlotjes binnen. Benteke kon na Nieuwjaar sterke statistieken voorleggen: 14 goals in 17 wedstrijden voor Aston Villa, de kritiek die hij in België wel eens kreeg, dat hij makkelijk de kansen de nek omwrong, viel daar van hem af. Romelu Lukaku presteerde ook sterk, hij maakte er na Nieuwjaar 11 in 17 matchen voor West Brom. In de nationale ploeg kreeg Benteke de voorkeur, omdat hij als targetspeler net iets verder stond dan Lukaku. Technisch iets beter, iets makkelijker betrokken in het samenspel. Het scoren als Duivel ging minder vlot dan in de competitie, er werd al eens een open kans gemist, maar met doelpunten tegen Servië en Schotland had de spits zeker zijn aandeel in de statistieken. En als hij al eens niet beschikbaar was, zoals tegen Kroatië, dan stond het alternatief Lukaku, popelend om zijn kans te grijpen, klaar. Een voorbeeld van hoe twee concurrenten mekaar naar een hoger niveau tillen.

Een vaststelling toen: voor een spits die toch veel klappen en trappen incasseert was Benteke weinig geblesseerd. Dat was dit seizoen anders. Hij startte nog goed, kreeg dan last van de lies, waardoor hij het duel in oktober in Kroatië (1-2) miste. Vervolgens stond hij een paar maanden droog, waarna hij de Kerstperiode miste met een knieblessure. Maar na Nieuwjaar liep het weer vlot, met toch alweer zeven goals in twaalf matchen. Tot een achillespeesscheur een voortijdig einde aan het seizoen maakte.

Alle druk komt nu op de schouders te liggen van Romelu Lukaku, die in de spits van Everton zijn opmars door zet. Ander type, even sterk, nog steeds wat minder in de combinatie, meer gericht op de ruimte. Of hij die gaat krijgen tegen Algerije of Zuid-Korea valt nog af te wachten. Wilmots, die een serieuze tactische optie verliest, zal er wel nooit een excuus van maken, zo is de bondscoach wel. Niet omzien, hij maakte er in Kroatië ook geen probleem van. Maar toch, het is een aderlating.

De statistieken van Lukaku, in mei pas 21 en twee jaar jonger dan zijn concurrent, zijn stevig. Na een donkere maand bij Chelsea goed gestart in Everton, met 8 goals in 9 matchen. Daarna kende hij een mindere periode, van begin december tot eind januari maar één goaltje in tien matchen? Vervolgens was er een enkelprobleem, maar dan liepen de goals weer vlot binnen. In zijn voordeel kunnen ook de clubautomatismen spelen met Kevin Mirallas, een optie op rechtsbuiten bij de Rode Duivels.

Dramatisch is het wegvallen van Benteke dus niet, dat zou het pas zijn als er ook Lukaku wat overkomt. De blessure brengt wel weer spanning in de selectiestrijd voor Brazilië. En weer zon in het leven van Jelle Vossen, op dit moment ook terug knokkend na fysiek leed. Zijn play-offs worden plots razend interessant, want hij heeft voor op Michy Batshuayi dat hij al deel uit maakt van de groep van Wilmots. Vossen wás vorige zomer in de VS mee op stage, Vossen dééd in de aanloop naar het WK al mee in twee (vriendschappelijke) wedstrijden, en Vossen zát vorig seizoen telkens op de bank tijdens kwalificatiematchen. Allemaal troeven die de spits van Standard nog niet kan voorleggen.

De play-offs krijgen dus plots nog een extra tintje, naast clubbelangen straks ook persoonlijke belangen. Het zou voor Vossen, van wie iedereen een transfer verwacht, ook op dat vlak een opsteker zijn.

Benieuwd is het ook uitkijken naar de prestaties van de Brugse spitsen. En dan denken we niet aan Maxime Lestienne, eind vorig seizoen op de rand van de groep. In Brugge loopt wél een aanvaller met een vergelijkbaar profiel als dat van Benteke. Tom De Sutter heeft bovendien al wel wat ervaring bij de Rode Duivels, weliswaar in een verder, niet zo succesvol verleden. In 2008-2009 viel hij nagenoeg in elke interland in. Scoren deed hij toen niet, maar daarvoor was de speeltijd vaak te beperkt. De Sutter zakte daarna in de hiërarchie weg, maar is nu in een sterk Brugs geheel weer aan de oppervlakte gekomen. Het wordt uitkijken naar zijn play-offs. Blijft hij fysiek overeind en is hij beslissend, dan zou er wel eens een onverwachte beloning kunnen volgen.

Als geen ander weet Marc Wilmots, zelf maar ternauwernood klaargestoomd voor het WK in 2002 als speler, dat blessures roet in het eten kunnen gooien bij het plannen van een groot tornooi. Een coach houdt altijd rekening met tegenspoed. En die is er nu, ook voor de Belgen. Colombia is Falcao kwijt, al doet die verwoede pogingen om nog tijdig fit te raken, België Christian Benteke (23).Voor de speler is dat erg, het eerste WK in twaalf jaar halen en er dan niet bij zijn. Over twee jaar komt er ongetwijfeld een nieuwe kans, gezien de nieuwe kwalificatienormen moet deze groep in staat zijn om zich te plaatsen voor het EK in Frankrijk. Maar of dat op dit moment een troost is, durven we sterk te betwijfelen.Voor de nationale ploeg is dat ook erg. Benteke was een sleutelspeler in de kwalificatiecampagne, opgejut door een zich sterk ontwikkelende Romelu Lukaku. In Birmingham schoten ze vorig jaar beiden de goals vlotjes binnen. Benteke kon na Nieuwjaar sterke statistieken voorleggen: 14 goals in 17 wedstrijden voor Aston Villa, de kritiek die hij in België wel eens kreeg, dat hij makkelijk de kansen de nek omwrong, viel daar van hem af. Romelu Lukaku presteerde ook sterk, hij maakte er na Nieuwjaar 11 in 17 matchen voor West Brom. In de nationale ploeg kreeg Benteke de voorkeur, omdat hij als targetspeler net iets verder stond dan Lukaku. Technisch iets beter, iets makkelijker betrokken in het samenspel. Het scoren als Duivel ging minder vlot dan in de competitie, er werd al eens een open kans gemist, maar met doelpunten tegen Servië en Schotland had de spits zeker zijn aandeel in de statistieken. En als hij al eens niet beschikbaar was, zoals tegen Kroatië, dan stond het alternatief Lukaku, popelend om zijn kans te grijpen, klaar. Een voorbeeld van hoe twee concurrenten mekaar naar een hoger niveau tillen.Een vaststelling toen: voor een spits die toch veel klappen en trappen incasseert was Benteke weinig geblesseerd. Dat was dit seizoen anders. Hij startte nog goed, kreeg dan last van de lies, waardoor hij het duel in oktober in Kroatië (1-2) miste. Vervolgens stond hij een paar maanden droog, waarna hij de Kerstperiode miste met een knieblessure. Maar na Nieuwjaar liep het weer vlot, met toch alweer zeven goals in twaalf matchen. Tot een achillespeesscheur een voortijdig einde aan het seizoen maakte.Alle druk komt nu op de schouders te liggen van Romelu Lukaku, die in de spits van Everton zijn opmars door zet. Ander type, even sterk, nog steeds wat minder in de combinatie, meer gericht op de ruimte. Of hij die gaat krijgen tegen Algerije of Zuid-Korea valt nog af te wachten. Wilmots, die een serieuze tactische optie verliest, zal er wel nooit een excuus van maken, zo is de bondscoach wel. Niet omzien, hij maakte er in Kroatië ook geen probleem van. Maar toch, het is een aderlating. De statistieken van Lukaku, in mei pas 21 en twee jaar jonger dan zijn concurrent, zijn stevig. Na een donkere maand bij Chelsea goed gestart in Everton, met 8 goals in 9 matchen. Daarna kende hij een mindere periode, van begin december tot eind januari maar één goaltje in tien matchen? Vervolgens was er een enkelprobleem, maar dan liepen de goals weer vlot binnen. In zijn voordeel kunnen ook de clubautomatismen spelen met Kevin Mirallas, een optie op rechtsbuiten bij de Rode Duivels.Dramatisch is het wegvallen van Benteke dus niet, dat zou het pas zijn als er ook Lukaku wat overkomt. De blessure brengt wel weer spanning in de selectiestrijd voor Brazilië. En weer zon in het leven van Jelle Vossen, op dit moment ook terug knokkend na fysiek leed. Zijn play-offs worden plots razend interessant, want hij heeft voor op Michy Batshuayi dat hij al deel uit maakt van de groep van Wilmots. Vossen wás vorige zomer in de VS mee op stage, Vossen dééd in de aanloop naar het WK al mee in twee (vriendschappelijke) wedstrijden, en Vossen zát vorig seizoen telkens op de bank tijdens kwalificatiematchen. Allemaal troeven die de spits van Standard nog niet kan voorleggen.De play-offs krijgen dus plots nog een extra tintje, naast clubbelangen straks ook persoonlijke belangen. Het zou voor Vossen, van wie iedereen een transfer verwacht, ook op dat vlak een opsteker zijn. Benieuwd is het ook uitkijken naar de prestaties van de Brugse spitsen. En dan denken we niet aan Maxime Lestienne, eind vorig seizoen op de rand van de groep. In Brugge loopt wél een aanvaller met een vergelijkbaar profiel als dat van Benteke. Tom De Sutter heeft bovendien al wel wat ervaring bij de Rode Duivels, weliswaar in een verder, niet zo succesvol verleden. In 2008-2009 viel hij nagenoeg in elke interland in. Scoren deed hij toen niet, maar daarvoor was de speeltijd vaak te beperkt. De Sutter zakte daarna in de hiërarchie weg, maar is nu in een sterk Brugs geheel weer aan de oppervlakte gekomen. Het wordt uitkijken naar zijn play-offs. Blijft hij fysiek overeind en is hij beslissend, dan zou er wel eens een onverwachte beloning kunnen volgen.