Vergeet het Tartan Army, Hollands legioen of het Danish Dynamite. Glasgow kleurde rood, tijdens Schotland-België. Dat belooft voor het feestje tegen Wales op 15 oktober, de dag dat achter deze kwalificatie een orgelpunt wordt gezet.

Iets over zessen kregen we een berichtje uit Glasgow, van een Schot. Glasgow was red today. Vijf uur later volgde nog eentje: Big Fellas, Big Team. Enjoy Rio. Eerder op de week hadden ze ook al eens gebeld van de Britse televisie, voor wat achtergrondinformatie.

Nog maar eens moesten we proberen, in een paar minuten, het Belgische voetbalwonder uit te leggen. Vijf grote tornooien op rij gemist, en nu dit. Ongeslagen in de groep, geen tegengoals op verplaatsing, en vooral: na de transfer van Marouane Fellaini naar Manchester United spelers bij alle Engelse topploegen.

Wat is jullie geheim? Dat er nog volgen, maakten we ze gek. Of ze al van Yannick Ferreira-Carrasco hadden gehoord? Michy Batshuayi. Junior Malanda. Thorgan Hazard. Of Zakaria Bakkali, als die uiteindelijk voor België kiest. Het wordt voor de bondscoach straks nog moeilijk om een selectie te maken.

Het was een gehavend team dat Schotland in Hampden Park onder de knoet hield en de Schotten een vreemd gevoel bezorgden: ze speelden op verplaatsing, in het eigen stadion. Zoveel lawaai maakten de Belgische supporters. Gordan Strachan vertaalde het achteraf in boksbeelden: lichtgewichten namen het op tegen zwaargewichten.

Hun overstap naar de Europese top heeft van de Rode Duivels mannen gemaakt. Mannen die een tegenslag kunnen opvangen. Het is daarbij verheugend vast te stellen, dat de kern uit meer dan 11 topspelers bestaat. Fellaini, Dembélé, Defour, Chadli, De Bruyne, er zijn in de driehoek centraal zéér veel varianten mogelijk.

En zo worden de doelen steeds verder verlegd. Rio is bijna binnen, en het verwachtingspatroon is zo groot geworden, dat iedereen droomt van meer. Op eerdere WK's was het halen van de tweede ronde het doel. Daarna zag je wel.

Voor deze Belgen, op basis van hun theoretische transferwaarde stilaan de duurste ploeg van Europa, lijkt het halen van de tweede ronde een must. En verder moet kunnen, met een defensie die amper goals pakt.

Daarom nu al deze vaststelling. De Belgen zijn in deze campagne in hun wedstrijden vooral de baas geweest, met het meeste balbezit tegen relatief matige tegenstanders. Tegelijk met Schotland-België volgden we via livestream Servië-Kroatië.

De Kroaten waren daarin zeer matig, hun doelpunt viel echt uit de lucht, velen hebben hun beste tijd achter zich. Servië is een ploeg in opbouw, met veel talent en snelheid. De rest heeft een paar topspelers, maar een matige kern.

Dat zal op het WK niet het geval zijn. Daarom was de recente oefeninterland tegen de Fransen ook zo nuttig. Het Belgische middenveld werd daar voor de rust zoek getikt. Snel uitbreken via de counter nadat de tegenstander vrij laag wordt opgevangen, zal in Rio dan ook eens moeten. Er mag dus nog wel ergens een pijl opstaan.

Peter T'Kint

Vergeet het Tartan Army, Hollands legioen of het Danish Dynamite. Glasgow kleurde rood, tijdens Schotland-België. Dat belooft voor het feestje tegen Wales op 15 oktober, de dag dat achter deze kwalificatie een orgelpunt wordt gezet.Iets over zessen kregen we een berichtje uit Glasgow, van een Schot. Glasgow was red today. Vijf uur later volgde nog eentje: Big Fellas, Big Team. Enjoy Rio. Eerder op de week hadden ze ook al eens gebeld van de Britse televisie, voor wat achtergrondinformatie. Nog maar eens moesten we proberen, in een paar minuten, het Belgische voetbalwonder uit te leggen. Vijf grote tornooien op rij gemist, en nu dit. Ongeslagen in de groep, geen tegengoals op verplaatsing, en vooral: na de transfer van Marouane Fellaini naar Manchester United spelers bij alle Engelse topploegen. Wat is jullie geheim? Dat er nog volgen, maakten we ze gek. Of ze al van Yannick Ferreira-Carrasco hadden gehoord? Michy Batshuayi. Junior Malanda. Thorgan Hazard. Of Zakaria Bakkali, als die uiteindelijk voor België kiest. Het wordt voor de bondscoach straks nog moeilijk om een selectie te maken. Het was een gehavend team dat Schotland in Hampden Park onder de knoet hield en de Schotten een vreemd gevoel bezorgden: ze speelden op verplaatsing, in het eigen stadion. Zoveel lawaai maakten de Belgische supporters. Gordan Strachan vertaalde het achteraf in boksbeelden: lichtgewichten namen het op tegen zwaargewichten. Hun overstap naar de Europese top heeft van de Rode Duivels mannen gemaakt. Mannen die een tegenslag kunnen opvangen. Het is daarbij verheugend vast te stellen, dat de kern uit meer dan 11 topspelers bestaat. Fellaini, Dembélé, Defour, Chadli, De Bruyne, er zijn in de driehoek centraal zéér veel varianten mogelijk. En zo worden de doelen steeds verder verlegd. Rio is bijna binnen, en het verwachtingspatroon is zo groot geworden, dat iedereen droomt van meer. Op eerdere WK's was het halen van de tweede ronde het doel. Daarna zag je wel. Voor deze Belgen, op basis van hun theoretische transferwaarde stilaan de duurste ploeg van Europa, lijkt het halen van de tweede ronde een must. En verder moet kunnen, met een defensie die amper goals pakt. Daarom nu al deze vaststelling. De Belgen zijn in deze campagne in hun wedstrijden vooral de baas geweest, met het meeste balbezit tegen relatief matige tegenstanders. Tegelijk met Schotland-België volgden we via livestream Servië-Kroatië. De Kroaten waren daarin zeer matig, hun doelpunt viel echt uit de lucht, velen hebben hun beste tijd achter zich. Servië is een ploeg in opbouw, met veel talent en snelheid. De rest heeft een paar topspelers, maar een matige kern. Dat zal op het WK niet het geval zijn. Daarom was de recente oefeninterland tegen de Fransen ook zo nuttig. Het Belgische middenveld werd daar voor de rust zoek getikt. Snel uitbreken via de counter nadat de tegenstander vrij laag wordt opgevangen, zal in Rio dan ook eens moeten. Er mag dus nog wel ergens een pijl opstaan. Peter T'Kint