Voor Campenaerts wordt een droom werkelijkheid. Hij wordt de vierde Belg ooit met het werelduurrecord op zijn naam. De renner van Lotto Soudal begon niet al te voortvarend, maar kreeg al snel het recordschema van Wiggins in het vizier. 'Vocsnor', zoals zijn bijnaam luidt, bleef op de zwarte band van de piste zijn rondjes van een lage zestien seconden malen. Voorbij halfweg de poging kon Campenaerts niet langer verder uitlopen op Wiggins, maar hij bleef regelmatige rondjes rijden. In het slot versnelde de Antwerpenaar opnieuw.

Met zijn laatste restjes kracht sloopte hij als eerste ooit de magische grens van 55 km/u. Campenaerts is zo de opvolger van Marcel Van den Eynde (1897), Ferdinand Bracke (1967) en Eddy Merckx (1972). Sinds zijn bronzen plak vorig najaar op het WK tijdrijden in Innsbrück stond alles voor Campenaerts in het teken van dit werelduurrecord. Tussen begin januari en begin maart voltooide hij een stage van twee maanden in Namibië. Midden maart toonde hij zijn grote vorm al in de slottijdrit van Tirreno-Adriatico, waar hij zijn eerste WorldTour-wedstrijd won.

Pannenkoeken

In zijn interview na afloop waren zijn eerste woorden voor Stig Broeckx. 'Stig, we gaan pannenkoeken eten', sprak een zichtbaar geëmotioneerde Campenaerts in de microfoon van Sporza.

Er waren niet veel supporters - dat had ik zelf gevraagd - maar ze supporterden op het einde fantastisch.

'Ik had echt een doel, waar ik lang naartoe gewerkt heb', begon 'Vocsnor'. 'Ik heb heel veel steun gekregen. Als eerste wil ik mij wel tot Stig Broeckx richten. 'Stig, je hangt eraan vast.' We gaan een pannenkoek eten in de Pannenkoekenboot in Dessel. Hij had mij gisteren nog een berichtje gestuurd om mij te steunen. Ik ga hem trakteren, dat kan er wel van af.'

'Ik denk dat de laatste vijf minuten boekdelen spraken', vervolgde Campenaerts. 'Ik wist dat ik goed bezig was. Dat is altijd super motiverend. Ik ben misschien iets te veel 'full gazz' vertrokken in het begin. Halfweg voelde ik dat mijn starttempo iets te optimistisch was. Ik was natuurlijk vol geloof in mezelf. Ik wilde het record van Wiggins breken. Een uur heeft geen geheimen. Ik ben realistisch gebleven, heb nadien mijn ritme terug gevonden. En dan op het einde heb ik op karakter opnieuw een beetje versneld. Er waren niet veel supporters - dat had ik zelf gevraagd - maar ze supporterden op het einde fantastisch.'

'Dit is absoluut een hoogtepunt in mijn carrière', besloot de nieuwe werelduurrecordhouder. 'Dat zal misschien ook het hoogtepunt blijven. Ik was een maand lang "God in Mexico". Iedereen die ik hier ken, is hier voor mij. Er was druk. De media sprak over de magische grens van de 55 km/u. Uiteraard droomde ik daar ook van. Het voelde fantastisch aan toen ik doorkreeg dat het mogelijk was. Na alle inspanningen ben ik dolblij. Als ik zie wie het uurrecord in het verleden brak, staan er bijna alleen maar grote namen tussen. Het was heel erg zwaar, maar het is me gelukt.'

Victor Campenaerts, wereldrecordhouder

Victor Campenaerts werd geboren op 28 oktober 1991 in Antwerpen. Tot zijn achttiende levensjaar had de ex-zwemmer/triatleet nog geen koers gereden. Bij de beloften toonde hij snel aan voor de race tegen de klok geknipt te zijn. In 2013 werd Campenaerts zowel Belgisch als Europees kampioen in deze discipline. Hij startte een jaar later een loopbaan bij de profs. Zowel in 2016 als in 2018 werd hij Belgisch kampioen tijdrijden.

Nog in 2018, in Glasgow, verlengde Campenaerts zijn een jaar tevoren behaalde titel van Europees kampioen. 'Deze keer was het geen verrassing', zei hij na de koers. In 2017 won de Herentenaar een tijdrit in de Ruta del Sol. In de tijdritten van de Giro d'Italia 2018 stelde de renner van Lotto-Soudal echter - gezien de verwachtingen - wat teleur. In het BK op de weg in Binche liep hij door een botsing met een dronken toeschouwer een hersenschudding op. Campenaerts was derde in de proloog van de Vuelta 2018 waar de Australiër Rohan Dennis de concurrentie op een hoopje fietste.

In 2018 werd Campenaerts opnieuw Europees kampioen tijdrijden, op het WK in Innsbruck werd hij derde, met 53 honderdsten van een seconde nipt na de Nederlander Tom Dumoulin die na Dennis het zilver pakte. Het was de eerste medaille die België ooit behaalde in een WK tijdrijden bij de profs.

Anderzijds zei hij na een poging tot ritwinst op geaccidenteerd terrein in de Vuelta tegenover Het Nieuwsblad ook: 'Hopelijk is dit het begin van mijn andere carrière. Ik ben meer dan een tijdrijder alleen.' Zijn prestaties leverden hem in 2018 de Kristallen Fiets op. Nog voor die onderscheiding hem te beurt viel, kondigde hij aan het uurrecord te willen aanvallen en bovenal te mikken op de tijdrit op de Olympische Spelen van Tokio.

Ter voorbereiding van de werelduurrecordpoging is hij begin januari naar Namibië vertrokken. Winst in de afsluitende tijdrit van de Tirreno-Adriatico was in 2019 zijn eerste zege in een WorldTour-tijdrit. Op 16 april 2019 viel hij dan in de Velodromo Bicentenario in Aguascalientes (Mexico) het werelduurrecord van de Brit Bradley Wiggins, die op 7 juni in Londen 54.526 kilometer op een uur had afgelegd, aan.

Met succes, want de Belg had na een intensieve voorbereiding en een op maat gebouwde tijdritfiets op een uur tijd 55,089 km afgelegd. Hij doorbrak daarmee ook als eerste de magische grens van 55 km per uur.