"Die mannen moest ik dus zien kwijt te spelen. De kans kwam er toen Edwig Cammaerts versnelde. Dat was dicht in de buurt van de Côte de Lustin die ik goed ken. Ik aarzelde daarom geen moment om te reageren en daarna kreeg ik met Mathias Frank en Thomas Voeckler twee sterke pionnen mee die bereid waren te werken om voorop te kunnen blijven. Bovendien konden Gilbert en Van Avermaet niet anders dan afstoppen met Frank mee vooraan", aldus Bakelants. "Ik was er vrij snel gerust in dat we voorop zouden blijven. Op de natte wegen kon het peloton immers moeilijk sneller rijden dan wij. Zelf had ik bijzonder veel vertrouwen op het natte wegdek en ik wist dat de laatste bocht beslissend zou zijn. Nadat ik zijn aanval op anderhalve kilometer van de finish vlot had kunnen beantwoorden en daarvoor niet eens in het rood was moeten gaan, moest ik alleen nog mijn hoofd koel houden tot het einde. 2013 is nu wel echt het jaar van mijn doorbraak." (Belga)