Lionel Messi heeft op het FIFA Gala in het Zwitserse Zürich de FIFA Gouden Bal in ontvangst mogen nemen. Voor de Argentijnse smaakmaker van FC Barcelona, die ploegmaat Andres Iniesta en Cristiano Ronaldo (Real Madrid) aftroeft, is het al het vierde opeenvolgende jaar dat hij de prestigieuze trofee van wereldvoetballer van het jaar krijgt.

Hoewel generaties moeilijk te vergelijken zijn, is de altijd nog maar 25-jarige Argentijnse aanvaller van Barcelona langzamerhand uitgegroeid tot de beste voetballer aller tijden.

Dat hij vaak minder dominant en zelfs minder briljant oogt dan Pelé, Johan Cruyff of Diego Maradona heeft te maken met zijn ingetogenheid: Messi geeft geen bevelen op het veld, hij irriteert en provoceert niet en gaat nauwelijks in de clinch met scheidsrechters, hij gedraagt zich niet als het verlengstuk van de trainer en is teleurstellend eenvoudig. Ook buiten het veld. De Argentijn rijdt geen dure auto's in de prak, doet geen financiële escapades en wordt in het uitgangsleven niet gesignaleerd met mooie vrouwen.

Maar op voetbaltechnisch vlak heeft Messi zijn gelijke niet. Hij is ook veelzijdiger dan alle andere voetbalgrootheden. Bij Barcelona is Lionel Messi het klasrijke symbool van een perfect collectief. Het verbazende aan hem is het speelse gemak waarmee hij zijn prestaties brengt en telkens weer barrières doorbreekt en records van de tabellen veegt. Zoals vorig jaar toen hij in totaal 91 doelpunten maakte.

Lionel Messi is nooit geblesseerd, hij worstelt nimmer met een vormcrisis, hij is de ongekroonde koning van de regelmaat. Met elegantie en lichtvoetigheid scheurt hij verdedigingslinies open, fladdert snel als een tornado langs wild tackelende tegenspelers, hij scoort uit alle mogelijke hoeken, brengt doelmannen tot vertwijfeling met meesterlijke lobs en subtiele boogballetjes, hij regisseert en temporiseert en is net zo goed een nummer negen als een nummer tien. En nooit zie je hem na wedstrijd dodelijk vermoeid naar de kleedkamer sloffen.

Natuurlijk heeft Messi het geluk dat hij in de beste ploeg ter wereld speelt. Een elftal vol vedetten die zich niet gedragen als solisten. Ze kennen de melodie van Barcelona als het ware uit hun hoofd en weten welk instrument ze moeten bespelen. Ook Messi houdt zich aan de afspraken. Dat past bij zijn bescheidenheid.

Vreemd dat Messi buiten het veld nooit opvalt. Zeker niet in interviews waarin hij de clichés blijft opstapelen. Vaak kijkt hij schuchter en spichtig rond, zelden vervalt hij in uitbundigheid na een doelpunt of toont emotie na een onderscheiding. Het is Lionel Messi ten voeten uit: een topvoetballer zonder goddelijke status.

Jacques Sys

Lionel Messi heeft op het FIFA Gala in het Zwitserse Zürich de FIFA Gouden Bal in ontvangst mogen nemen. Voor de Argentijnse smaakmaker van FC Barcelona, die ploegmaat Andres Iniesta en Cristiano Ronaldo (Real Madrid) aftroeft, is het al het vierde opeenvolgende jaar dat hij de prestigieuze trofee van wereldvoetballer van het jaar krijgt. Hoewel generaties moeilijk te vergelijken zijn, is de altijd nog maar 25-jarige Argentijnse aanvaller van Barcelona langzamerhand uitgegroeid tot de beste voetballer aller tijden. Dat hij vaak minder dominant en zelfs minder briljant oogt dan Pelé, Johan Cruyff of Diego Maradona heeft te maken met zijn ingetogenheid: Messi geeft geen bevelen op het veld, hij irriteert en provoceert niet en gaat nauwelijks in de clinch met scheidsrechters, hij gedraagt zich niet als het verlengstuk van de trainer en is teleurstellend eenvoudig. Ook buiten het veld. De Argentijn rijdt geen dure auto's in de prak, doet geen financiële escapades en wordt in het uitgangsleven niet gesignaleerd met mooie vrouwen. Maar op voetbaltechnisch vlak heeft Messi zijn gelijke niet. Hij is ook veelzijdiger dan alle andere voetbalgrootheden. Bij Barcelona is Lionel Messi het klasrijke symbool van een perfect collectief. Het verbazende aan hem is het speelse gemak waarmee hij zijn prestaties brengt en telkens weer barrières doorbreekt en records van de tabellen veegt. Zoals vorig jaar toen hij in totaal 91 doelpunten maakte. Lionel Messi is nooit geblesseerd, hij worstelt nimmer met een vormcrisis, hij is de ongekroonde koning van de regelmaat. Met elegantie en lichtvoetigheid scheurt hij verdedigingslinies open, fladdert snel als een tornado langs wild tackelende tegenspelers, hij scoort uit alle mogelijke hoeken, brengt doelmannen tot vertwijfeling met meesterlijke lobs en subtiele boogballetjes, hij regisseert en temporiseert en is net zo goed een nummer negen als een nummer tien. En nooit zie je hem na wedstrijd dodelijk vermoeid naar de kleedkamer sloffen. Natuurlijk heeft Messi het geluk dat hij in de beste ploeg ter wereld speelt. Een elftal vol vedetten die zich niet gedragen als solisten. Ze kennen de melodie van Barcelona als het ware uit hun hoofd en weten welk instrument ze moeten bespelen. Ook Messi houdt zich aan de afspraken. Dat past bij zijn bescheidenheid. Vreemd dat Messi buiten het veld nooit opvalt. Zeker niet in interviews waarin hij de clichés blijft opstapelen. Vaak kijkt hij schuchter en spichtig rond, zelden vervalt hij in uitbundigheid na een doelpunt of toont emotie na een onderscheiding. Het is Lionel Messi ten voeten uit: een topvoetballer zonder goddelijke status. Jacques Sys