1. Hoe vond je het dat je dit seizoen aanvankelijk niet in het basiselftal van trainer Harm van Veldhoven stond?

"De voorbereiding was raar voor mij: als je geschorst bent voor de eerste wedstrijd is de aandacht voor jou wat beperkter. Je kunt ook niet naar het seizoen toeleven zoals anders. Daarbij kwam dat ik een paar weken met mijn rug sukkelde, waar er een zenuw gekneld zat. Andere jongens wrongen zich intussen op de voorgrond en verdienden een kans, ik kon de trainer daarin volgen."
...

"De voorbereiding was raar voor mij: als je geschorst bent voor de eerste wedstrijd is de aandacht voor jou wat beperkter. Je kunt ook niet naar het seizoen toeleven zoals anders. Daarbij kwam dat ik een paar weken met mijn rug sukkelde, waar er een zenuw gekneld zat. Andere jongens wrongen zich intussen op de voorgrond en verdienden een kans, ik kon de trainer daarin volgen." "Ja, we praatten daar na de match tegen Beerschot over. KV speelde in die wedstrijd te stereotiep, het idee was vaak: we trappen een lange bal naar David, die controleert hem wel en dan gaan we weer verder. Maar dat is niet wat de trainer wil. Als je het zo aanpakt, weten de tegenstanders dat het louter een kwestie wordt van mij vast te zetten. Als ik mijn duels dan niet meer kan winnen, houdt het op. "Soms moet ik kiezen: dicht bij de spits kruipen of terugzakken. Daarom moet er een goede wisselwerking zijn: als de ene afhaakt, moet de andere diep gaan. Tegen Beerschot stond ik 'hoog'. In het centrum van het middenveld bleven alleen Steven De Petter en Wannes Van Tricht over. Wannes is iemand die op zijn jonge leeftijd vooral op een geweldige manier de bal opeist en het spel verdeelt. "Misschien klopte het plaatje niet meteen volledig, maar we zitten dan ook nog in een groeiperiode." " Julien Gorius ( de naar RC Genk getransfereerde ex-spelmaker van KV, nvdr) deed dat vorig seizoen ook, we proberen daar oplossingen voor te vinden. Als Thomas of Boubacar ruimte zien in het centrum, móéten ze daar trouwens induiken, want daar kan de rechtsback van de tegenstander nooit op dezelfde manier druk zetten als op de flank. "Thomas heeft veel ervaring, Bouba is iemand die je, dankzij zijn snelheid, altijd nog kunt wegsturen als je geen oplossing vindt. Ik heb niet echt een voorkeur voor een van de twee." "Ik kan niks op hen aanmerken. Het zijn geen gasten die hier even de vedette komen uithangen, ze werken heel hard. En Mads vind ik bijvoorbeeld een slimme voetballer, hij ziet de ruimte. En hij praat veel, zo helpt hij de ploeg ook. Alleen zou het leuk zijn als hij wat zou kunnen scoren, dat zou hem helpen om met deze jonge groep nog te groeien in zijn leidersrol." "Toen Julien hier nog was, hoorde ik hetzelfde: 'Dat is een nummer tien, je zult niet vaak meer spelen.' Uiteindelijk is daar ook een oplossing voor gevonden." ( Gorius speelde vaak vanaf de linkerflank, nvdr) "Ik gaf al eens aan dat we hem toch wel missen. Rust is belangrijk in een ploeg, dus is het handig om iemand te hebben die altijd aanspeelbaar is en die iets met de bal doet. Julien kon een match ook openbreken. Anderzijds merk je dat nu niet alle passes bij één persoon terechtkomen, we zetten aanvallen op die langs veel verschillende stations passeren. Daar hou ik van. Het is dit seizoen leuker voetballen dan vorig seizoen." "Ik wil de vorige trainer geen verwijt maken, maar nu gaan we er in elke match van uit dat we één, twee of drie keer zullen scoren en dat ligt mij beter. Als speler wil je voetballen, aanvallen en doelpunten maken. We werken nu iets voetbalgerichter, we focussen wat meer op waar het om draait, dat is plezieriger en uitdagender. "Ook liet Brys ons bij momenten lang trainen, zelfs wanneer wij dachten: zouden we het nu niet beter wat rustiger aan doen? Hij had zijn visie en week daar niet van af. Toch kon ik met hem goed overweg, al probeerde hij iets vaker autoritair te zijn. Van Veldhoven staat ook boven de groep, maar hij kan ook tussen ons staan. Het is leuk als de trainer eens een balletje mee trapt. Dat maakt het allemaal wat menselijker." "Hoe langer ik hier speel, hoe leuker ik het vind. In 2009, toen ik Dender achter mij liet, had ik wel het idee dat ik in Mechelen zou uitgroeien tot iemand die de ploeg echt mee zou dragen. Drie jaar geleden ging ik ervan uit dat ik op dit moment verder zou zitten in dat proces. Ik ondervond al snel dat KV een stapje hoger was, dat er hier nog veel goede voetballers liepen. Er waren anderen die zich profileerden, die ambitieus waren en een sprong wilden maken. En je kunt geen elf leiders in de ploeg hebben." "Ik heb niet het gevoel dat ik nu heel snel een keuze moet maken. Op het einde van het seizoen ben ik in principe een vrije speler, dan ga en sta ik waar ik wil. Enerzijds zou het mooi zijn om mijn carrière in Mechelen af te sluiten, anderzijds woon ik in Nederland, in Terneuzen, en vraag ik me soms af hoe het zou zijn om in de Eredivisie te spelen - een club als NAC Breda spreekt mij bijvoorbeeld ook wel aan. Maar ik vrees dat mijn leeftijd in dat opzicht niet in mijn voordeel speelt." "Nu is dat eigenlijk jammer, hé, anders had ik misschien een nog mooiere stap kunnen zetten. Het voordeel is dat ik nog niet de fysieke mankementen ondervind van iemand die al achttien jaar in de eerste klasse speelt, waardoor ik het gevoel heb dat ik nog wel enkele jaren kan doorgaan als prof, tot mijn 37e of zo." DOOR KRISTOF DE RYCK"Marc Brys probeerde iets vaker autoritair te zijn."