TYPE-ELFTAL: 4-4-2 Doel

Bourdon deed wat hij moest doen, zonder te overtuigen. Voor Deelkens was het lang toekijken vanop de bank. Op het eind van het seizoen kreeg hij weer een kans. Geen van beiden kon echter punten winnen voor hun club. De getalenteerde derde doelman Ruttens kwam niet in actie.
...

Bourdon deed wat hij moest doen, zonder te overtuigen. Voor Deelkens was het lang toekijken vanop de bank. Op het eind van het seizoen kreeg hij weer een kans. Geen van beiden kon echter punten winnen voor hun club. De getalenteerde derde doelman Ruttens kwam niet in actie. Mennes en Janssens vormden nagenoeg onafgebroken het ervaren centrale duo van de ploeg, waarin de zich goed ontwikkelende Chelseaspeler NtukaPule tot zijn blessure ook een plek wist te veroveren. Wagemakers bleef een zekerheid op rechts. Keenan, Coelho en Brosque deelden in de stoelendans. Door het falen van Vangeffelen als linksachter werd Delen daar vaker dan hem lief is uitgespeeld. Verheyen kreeg drie keer rood, Haraldsen kende een minder seizoen, van Elejiko en Ba werd daardoor polyvalentie gevraagd. Wagemakers werd vaak naar de rechtsachter gehaald. Na het vertrek van Dosunmu werd de aanval gedragen door de zich nog vaak aan egoïsme bezondigende Utaka en de met de leeftijd weliswaar tragere maar ook lepere Paas. De bijdrage van de in de winterstop gehaalde Gommans bleef door schorsing en blessure beperkt. Vanarwegen kwam als jeugdproduct in de ploeg. Hoewel geblesseerd geraakt op het einde van het seizoen was Chris Janssens eens te meer het toonbeeld van waar voetbal in het Kuipje vooral om draait : inzet, kracht en geen kapsones. Hij vond als middenvelder met het harde schot bovendien ook geregeld de weg naar het doel. Tussen 4e en 5e speeldag Westerlo verkoopt Tosin Dosunmu, maker van al vijf doelpunten, aan Austria Wien. 16e speeldag Westerlo verliest met 4-1 op Beveren : samen met een 4-0 op Anderlecht (14de speeldag) de zwaarste nederlaag van het seizoen. 31e speeldag Westerlo haalt een 2-2 thuis tegen Anderlecht : het meest tot de verbeelding sprekende resultaat van het seizoen. Was bij Sint-Truiden gehaald om als linksachter te worden uitgespeeld, maar dat bleek een verkeerde inschatting. Stijn Vangeffelen bleek nog altijd vooral een centrale verdediger te zijn. Bovendien liet hij zich al van in het begin opmerken door een paar ongelukkige owngoals. Westerlo speelde een grijs seizoen. Welke momenten onthoud je ?Wim Mennes : "Over het algemeen was het grijs, ja. De bekeruitschakeling tegen een tweedeklasser was een blamage, dat kwam hard aan. In het begin konden we redelijk punten pakken, maar toen Dosunmu vertrok, hebben we het een paar weken echt moeilijk gehad, waarna we toch herpakten en zeven weken op rij ongeslagen bleven thuis : zes overwinningen en één keer gelijk. Dat was toch hét positieve punt van het seizoen. Was dat niet het geval geweest, dan hadden we ook degradatiekandidaat kunnen zijn." Waar had Westerlo kunnen staan mét Tosin Dosunmu ? Met zijn vijf goals is hij zelfs nu nog bijna topschutter van de club. "In ieder geval een paar plaatsen hoger, want als we in de verdrukking kwamen, kon je hem altijd diep sturen met zijn ongelooflijke snelheid. Dat was een troef voor het elftal. Zonder hem moesten we meer zelf het spel maken en dat was even zoeken. Want wij zijn nog altijd een groep die het vooral van kracht en samenwerking moet hebben. Delen en Wagemakers moesten bijvoorbeeld ook een rij achteruit omdat er geen andere keuze was." Ondertussen is er met Nico Van Kerckhoven, Bernt Evens en Tom Van Imschoot al flink ingekocht voor volgend seizoen."Ik denk dat er goed gekocht is : linksvoetigen met ervaring. Die spelers trekken ze natuurlijk niet voor niks aan, dus we zullen volgend seizoen toch moeten proberen om... Ik denk dat ze meer van ons gaan verwachten. Maar ik kijk er al naar uit om met iemand als Van Kerckhoven samen te werken." Ook zijn zesde seizoen bij Westerlo is voor Jan Ceulemans rustig verlopen. Hij moest ook veelvuldig in het elftal schuiven om een evenwicht te zoeken. Bij gebrek aan creativiteit in de ploeg werd het een iets te rustig seizoen. Niet alleen ging Westerlo geruisloos uit de beker, ook in de competitie kon het wel een degelijk klassement, maar nauwelijks aansprekende resultaten voorleggen. Zijn rustige aanpak is het wel die de trainer al zo lang in het zadel houdt. "Als iedereen doet wat hij moet doen, hebben we een goeie ploeg", pleegt hij ter afsluiting van zijn doorgaans beknopte tactische besprekingen te zeggen. Zijn analyses blinken uit door hun eenvoud, maar zijn altijd to the point. Door zijn uitstraling weet hij gezag af te dwingen en de sfeer te bewaren : op de maandagse stapavond van de spelersgroep is de Caje doorgaans ook zelf van de partij. Mooi meegenomen voor als hij ooit trainer van Club Brugge wordt. Toeschouwers (slecht)Het verlies aan inkomsten door de 10 procent minder toeschouwers wordt gecompenseerd door de wegens zit- in plaats van staanplaatsen duurdere ingangsprijzen voor bezoekers. Entourage (heel goed) Traditiegetrouw bleef het rustig in het Kuipje, waar volgend seizoen een commerciële man aan de staf zal worden toegevoegd. David Paas twijfelde tussen die functie of nog een jaar voetballen bij Sint-Truiden. Spektakel (slecht) Door een gebrek aan technisch vernuft in de ploeg speelde Westerlo degelijke, maar nauwelijks spectaculaire wedstrijden. Financiën (goed) Mede door de verkoop van Tosin Dosunmu zal Westerlo een overschot hebben van 5 procent op een budget van 3,5 miljoen euro. Vanaf volgend seizoen moet het stadion afbetaald worden aan de gemeente. Transfers (slecht)Stijn Vangeffelen haalde het niet als linkerverdediger, Alex Brosque en Jackson Coelho kwamen geleidelijk in de ploeg, Sebastian Kneissl vertrok alweer, Harrie Gommans viel geblesseerd uit, Dosunmu vertrok vroeg en liet een leemte : dit was niet het gelukkigste seizoen qua transfers. door Raoul De Groote