analyse: PATRICE NOUKEU

"We trokken de lijn van vorig seizoen door. Ik speel nu twee jaar bij Moeskroen en het is de tweede keer dat we ons pas op de voorlaatste speeldag kunnen redden. Op extrasportief gebied kenden we een dreigend faillissement in december 2004. Dit seizoen was er eerst het ontslag van Paul Put omwille van matchen die vermoedelijk omgekocht zijn en daarna het bericht over de licentieweigering in eerste aanleg. Dat alles toont aan dat we dikwijls in psychologisch moeilijke omstandigheden hebben moeten spelen. We hebben nauwelijks een vrij gevoel gekend."
...

"We trokken de lijn van vorig seizoen door. Ik speel nu twee jaar bij Moeskroen en het is de tweede keer dat we ons pas op de voorlaatste speeldag kunnen redden. Op extrasportief gebied kenden we een dreigend faillissement in december 2004. Dit seizoen was er eerst het ontslag van Paul Put omwille van matchen die vermoedelijk omgekocht zijn en daarna het bericht over de licentieweigering in eerste aanleg. Dat alles toont aan dat we dikwijls in psychologisch moeilijke omstandigheden hebben moeten spelen. We hebben nauwelijks een vrij gevoel gekend." "Als we het kampioenschap overlopen, werd de ploeg bijna van top tot teen vernieuwd. We hebben tijd nodig gehad om automatismen te vinden, wat gedeeltelijk ons slecht seizoensbegin kan verklaren. Wat we echt gemist hebben, is regelmaat. We zijn er nooit in geslaagd om twee goede resultaten na elkaar te halen. Naast ruime overwinningen zoals de 3-6 op Sint-Truiden, de 0-5 op Westerlo, de 5-0 tegen Lierse en de 6-0 tegen Cercle Brugge, hebben we ook beschamende nederlagen geleden : 4-1 op Zulte Waregem en 5-0 op Roeselare, de twee neo-eersteklassers. In de heenronde waren we zwak buitenshuis en thuis verloren we vaak met 0-1. Nochtans, het antwoord dat we gaven aan de topploegen toont aan dat we kwaliteit hebben in de groep : we versloegen Standard met 2-1, en Anderlecht en Club Brugge bibberden bij een 0-1-stand tot het einde."Het vertrek van Vandendriessche, die zeven jaar lang het doel van Moeskroen verdedigde, werd goed opgevangen : Luzi ontpopte zich tot een autoritaire en spectaculaire doelman en Martin maakte geen fouten wanneer hij moest invallen. In het begin bestond de verdediging (van links naar rechts) uit Hatchi, Toyes, Grimaldi en Filekovic. Op het einde van het seizoen speelden Charlet, Besengez, Hatchi en Grondin er. Het verbaast dus niet dat de verdediging soms stabiliteit miste. Dugardein kwam terug van Caen en vormde een onbetwistbaar duo met Pa-triceNoukeu. Maar de spelers rondom hen wisselden vaak. Tijdens de heenronde speelden Fellahi en Oussalah aan de linkerkant. Na de winterstop lieten Sanchez en Dimbala er zich gelden. Bij het begin van de voorbereiding waren Zewlakow en Custovic goed op elkaar ingespeeld, maar de Pool vertrok in augustus naar Metz. Voor hij in januari terugkwam, zocht men lange tijd naar de juiste combinatie. Dimbala, Tailson en Siljak volgden elkaar op met wisselend succes. Liefst 5-0-verlies in Roeselare. Geert Broeckaert zal deze vernedering niet overleven. Tijdens de eerste match met Gil Vandenbrouck als hoofdtrainer raapt Moeskroen zijn eerste punten buitenshuis. De score doet denken aan een tennismatch : 3-6 tegen Sint-Truiden. Moeskroen verliest met 0-1 tegen Anderlecht. Paul Put weet het nog niet, maar het zou zijn laatste match op de bank van Moeskroen worden. Excelsior verzekert zich sportief van het behoud door Sint-Truiden met 3-0 te verslaan. De trouwe adjunct moest twee keer redder spelen. Eerst tijdens de periode tussen het ontslag van GeertBroeckaert en de komst van Paul Put, en vervolgens de rest van het seizoen na het ontslag van de ex-trainer van Lierse. Hij kent de club als zijn broekzak en heeft vroeger veel geleerd uit contacten met Georges Leekens en Hugo Broos. Vandenbrouck heeft goed werk geleverd. Hij liet zich vaak inspireren door de trainer die hij opvolgde, maar deed dat altijd met een persoonlijke toets. Tijdens zijn eerste interim heeft hij geprobeerd collectiever te spelen dan Broeckaert en hij heeft de psychologische noden van sommige spelers beter aangevoeld. In de eindfase van het seizoen streefde hij ernaar om de stabiliteit die Put bereikt had te bewaren. De Corsicaan, die derde doelman was bij Liverpool, toonde zich als een spectaculaire keeper met een hard karakter. Twijfelt niet om zich in de strijd te werpen en zich in de voeten van de tegenstander te gooien. Hij is gedeeltelijk gevormd door Fabien Barthez en dat zie je. De Sloveense aanvaller bevestigt zelf dat dit het donkerste seizoen van zijn professionele carrière was. Hij begon de voorbereiding met vertraging. Door steeds terugkerende kleine blessures haalde hij nooit het niveau van vorig seizoen, dat hem toen de bijnaam Erminator opleverde. De directie besliste om niet meer massaal uitnodigingen te versturen. Gevolg: de bezoekeraantallen schommelden meestal tussen 3000 en 4000. Ontslag van Roland Louf, komst van Alain Tirloit ; het wegsturen van Geert Broeckaert en later van Paul Put ; promotie van Gil Vandenbrouck als hoofdtrainer, het aanstellen van Claude Verspaille als hulptrainer : er was geen sprake van stabiliteit. Ze wisselden goed en slecht af. De ploeg verloor verscheidene keren met 0-1, wat zeer teleurstellend was voor de supporters. Aan de andere kant waren er ook enkele monsterscores : 5-0 tegen Lierse en 6-0 tegen Cercle Brugge. Het bestuur zegt dat de economische toestand van de club niet slechter is dan vroeger. Maar de passiva, die in hoofdzaak bestaan uit schulden en aflosbare leningen op lange termijn, hebben geleid tot een weigering van de licentie in eerste aanleg. Met een dozijn nieuwe spelers duurde het een tijd voordat iedereen zijn plaats vond en er automatismen gecreëerd werden. Put integreerde snel, maar kreeg ook even vlug zijn C4. DANIEL DEVOS