TYPE-ELFTAL: 4-4-2 Doel

Titularis bij het begin van de competitie, vervolgens genadeloos doorverwezen naar de B-kern om voor het slot van het seizoen weer te worden opgevist als nummer één : voor Nys is dit een seizoen van uitersten geworden. Naar het beeld van de hele ploeg eindigde hij het seizoen ongemeen sterk.
...

Titularis bij het begin van de competitie, vervolgens genadeloos doorverwezen naar de B-kern om voor het slot van het seizoen weer te worden opgevist als nummer één : voor Nys is dit een seizoen van uitersten geworden. Naar het beeld van de hele ploeg eindigde hij het seizoen ongemeen sterk. Het compartiment dat duidelijk de meeste regelmaat aan de dag legde, met Culek in de hoofdrol, daarbij opmerkelijk gesteund door Haydock. Op de rechterflank wisselde Riise goede prestaties af met slechte. Sels haalde daarentegen constant niveau op de linkerflank. Zonder twijfel de zwakke plek van het team. Slechts één enkele keer kon FC Brussels de nul houden : bij de uitwedstrijd tegen Beveren. Na ontelbaar veel vergeefse pogingen en experimenten mocht volgend viertal vast de dienst uitmaken : Emeran, Wuillot, Theunis en Bruno. Ook hier werden vele combinaties zonder veel succes uitgeprobeerd, maar in de terugronde werd dan toch naar een vast duo teruggegrepen met De Camargo als diepe spits en Snelders in steun, waardoor Zézéto zich dikwijls diende te verzoenen met het statuut van wisselspeler. De Tsjechische middenvelder besloot de competitie als beste doelschutter van zijn team, al zegt dit ook iets over het gebrek aan stootkracht van de Brusselaars. Bovendien bleek hij telkens alomtegenwoordig op het veld. Kortom, Richard Culek heeft zonder twijfel het beste seizoen uit zijn carrière gespeeld. De gewezen international werd op de duur uitgespuwd door Emilio Ferrera, de coach die hem toch bij Lierse was gaan wegplukken. En ook onder Robert Waseige zat er voor Bertrand Crasson geen eerherstel in. Voor nog een laatste eerbetoon had hij de gewezen ploegmaats van Anderlecht nodig. 1e speeldag Tegen de gang van het spel in wordt nieuwkomer FC Brussels geklopt door Genk na een doelpunt in de blessuretijd. Brussels zou later nog een tiental keer met het kleinste verschil het onderspit moeten delven. 17e speeldag De wedstrijd tegen Moeskroen bezorgt FC Brussels de eerste thuiszege en haalt de ploeg voor het eerst van het seizoen weg van een virtuele degradatiepositie. 33e speeldag Na de thuiszege tegen Cercle Brugge is het team van Robert Waseige verzekerd van het behoud in de eerste klasse. Is het behoud het enige wat we van het seizoen van FC Brussels moeten onthouden ? Alan Haydock : "Wel, er zijn voorbeelden zat van ploegen die hun eerste seizoen in de eerste klasse niet overleefd hebben. Denk maar aan Heusden-Zolder vorig seizoen en aan Oostende nu - die zijn samen met ons gepromoveerd. In die context bekeken moet men niet te geringschattend doen over het behoud van Brussels. Het is alleen jammer dat we die redding pas zo laat in het seizoen hebben gerealiseerd. Ik blijf ervan overtuigd dat er voldoende kwaliteit in onze ploeg stak om ergens in de buik van het klassement te eindigen. Na vier wedstrijden telden we vier punten, dankzij een gelijkspel tegen La Louvière en een mooie uitzege op Standard. Ik dacht toen dat we gelanceerd waren. Maar niks bleek minder waar. Een serie krappe nederlagen en vooral het barslechte saldo van onze thuiswedstrijden brachten ons serieus in moeilijkheden. De paniek heeft zich dan in onze rangen geïnstalleerd, maar de komst van een nieuwe coach en vooral enkele gespierde verbale tussenkomsten van onze voorzitter Johan Vermeersch hebben voor de kentering gezorgd. Op het moment dat het echt nodig was, hebben we met de drie overwinningen op rij de schaapjes op het droge gehaald. Brussels moet nu zorgen dat het zich in de topklasse kan verankeren." Er werd hard gelachen toen de intussen al 66-jarige Robert Waseige in februari het roer overnam van Emilio Ferrera. Menig waarnemer zag in deze trainerskeuze het bewijs van de stelling dat voorzitter Johan Vermeersch helemaal gek geworden was. De Luikse coach, gewezen bondscoach, had in de hoofdstad veel te verliezen : de ploeg stond toen aan de rand van de afgrond. Zijn passie voor voetbal en allicht ook het vooruitzicht iets te kunnen doen voor deze club, waarvoor hij als speler al zoveel had betekend toen ze nog Racing White heette, hebben Waseige over de streep geholpen. Hij kan terugkijken op een bijzonder geslaagde operatie : Brussel redde zich en niemand kan de Luikenaar beletten om deze stunt op zijn erelijst in te schrijven. Toeschouwers : HEEL GOEDVoor zijn eerste seizoen in de eerste klasse tikte FC Brussels af op 1500 abonnees en een gemiddelde van 6500 toeschouwers. Niet kwaad voor een ploeg die constant tegen de degradatie vocht. Entourage : gemiddeld Tijdens de heenronde was de spanning te snijden, als gevolg van de mindere resultaten en de conflicten tussen coach Emilio Ferrera en enkele spelers. Ferrera's opvolger Robert Wa- seige heeft meteen de sfeer gezuiverd. Spektakel : gemiddeld Vooral in de thuiswedstrijden waren de resultaten omgekeerd evenredig met de goede wil van de spelers. Alleen op het einde van het seizoen trad daarin een kentering op. In de uitwedstrijden viel er af en toe een appel uit de kast, zoals op Standard en Charleroi. Financiën : gemiddeld Het budget van 2,6 miljoen euro wordt volgend seizoen opgetrokken tot 3,7 miljoen. Geen enkel probleem met de betalingen van de spelers maar een niet betaalde elektriciteitsrekening deed bijna het licht uit. In eerste instantie werd de licentie van FC Brussels geweigerd. Transfers : slechtDe transfers van het eerste uur rendeerden niet : Venance Zézéto, Bertrand Crasson, Vladimir Voskoboinikov. De spelers die er later bijkwamen, voldeden daarentegen wel : Igor De Camargo en Kristof Snelders. Marcelo is hier de uitzondering die de regel bevestigt. door Bruno Govers