TYPE-ELFTAL : 4-4-2

Onbetwiste nummer één, nu toch al sinds 2003, is Copa, die met zijn atletisch vermogen indruk maakte, maar toch niet die progressie boekte die van hem drie jaar geleden werd verwacht. Over de concurrentie kunnen we kort zijn : onvoldoende. Verhulst speelde maar een handvol minuten en Giacomi zakte twee keer door het ijs.
...

Onbetwiste nummer één, nu toch al sinds 2003, is Copa, die met zijn atletisch vermogen indruk maakte, maar toch niet die progressie boekte die van hem drie jaar geleden werd verwacht. Over de concurrentie kunnen we kort zijn : onvoldoende. Verhulst speelde maar een handvol minuten en Giacomi zakte twee keer door het ijs. Alweer het zorgenkind van de ploeg. Met een gemiddelde van bijna twee tegengoals per wedstrijd mag je niet tevreden zijn. Als vanouds zwak op spelhervattingen, werd ook het manifeste gebrek aan leiderschap duidelijk. Na de trainerswissel werd gepoogd om de dijkbreuk te stelpen met een extra centrale verdediger. Tevergeefs.Meeuws koos voor werkmieren en kilometervreters centraal en de creativiteit meer op de flank. Verdedigend lukte het bij wijlen, offensief niet. Snoeckx is geen box-to-box-speler meer en Seka presteerde als offensieve middenvelder veel te grillig. Een man extra na de trainerswissel bracht weinig beterschap. Twee vaste waarden, Gervinho en Dissa, die elk hun goaltje meepikten (respectievelijk acht en tien), maar zich niet gesteund zagen vanuit het middenveld. Weinig concurrentie voor hen, de jeugd was te jong en van de nieuwkomers scoorden de Kroaat Bozic, noch de Pool Buskiewicz. Moeilijk om uit een matige groep een uitblinker te halen. Jong talent meldde zich niet, bij de Afrikanen kon niemand doorgroeien naar een stabiel niveau. Ook de van elders teruggehaalde Belgen brachten te weinig. Laurent Macquet dan maar, rustpunt aan de bal, al was ook hij offensief te weinig beslissend. Hier had eigenlijk ook zijn collega-nieuwkomer Ivan Bozic kunnen staan, maar die mag als verzachtende omstandigheid een gammele achillespees inroepen. Wie niet fit is, kan niet presteren. De Poolse spits was wel fit, maar mocht slechts met mondjesmaat zijn onkunde bewijzen. Te weinig voor de eerste klasse. 9de speeldag Beveren kan na een moeilijke start en wat weken met ups en downs een cruciaal duel tegen Lierse met 0-1 naar zijn hand zetten en geeft zichzelf ademruimte. 17de speeldag Om weer wat beter te kunnen ademen, wil Beveren absoluut winnen van Sint-Truiden. Maar al na tien minuten is de wedstrijd beslist in het voordeel van STVV. 26ste speeldag Tweede cruciaal duel tegen Lierse, dat eindigt op een gelijkspel. De spanningen binnen de club leiden tot het ontslag van Walter Meeuws. David Vanhoyweghen : "Eigenlijk al van in het begin. We kenden een moeilijke voorbereiding, met wat jongens die nog niet fit waren. Eigenlijk waren we nog aan het zoeken naar een ploeg toen de competitie al begon, en dat heeft slechte resultaten meegebracht. Nadien hebben we ons herpakt, vond ik, in de maanden september en oktober. Een paar goeie uitslagen gehaald. Net voor de winterstop ging het weer verkeerd tegen Bergen en STVV. We draaiden met zestien punten, maar na de winterstop konden we dat dipje niet meer rechtzetten. Ook de trainerswissel heeft achteraf bekeken niet veel geholpen. Dat had ik ook niet verwacht, omdat de problemen bekend waren en misschien niet te verhelpen." "Ik denk dat we iets te weinig kwaliteit in de breedte hadden. Een kern die kwalitatief de eerste klasse aankon, maar misschien net niet breed genoeg was. Dertien, veertien spelers maar van dezelfde kwaliteit. Het blok zetten kon een paar weken, maar niet meer als er wat blessures bij kwamen. Voor Nieuwjaar scoorden we moeilijk, nadien vonden Dissa en Gervinho beter de weg naar doel, maar dan pakten we weer iets te veel doelpunten. Veel domme tegengoals, een gebrek aan efficiëntie. Waar de rest zich aan de winterstop kon versterken, deden wij dat niet." "Als je het zo ziet, wel, maar daar mag je je niet bij neerleggen, anders hoef je niet te beginnen. In de periode met Aalst hebben we ons ondanks een laag budget ook weten te redden."Na het ontslag van Jean-Marc Guillou en Vincent Dufour kreeg Edy De Bolle vorig jaar het schip op de laatste speeldag in de laatste minuten veilig. Walter Meeuws mocht als trainer/technisch directeur Beveren op de rails zetten, maar zag zich geconfronteerd met een klein spelersbudget, waarmee hij ongelukkig omsprong. Meeuws probeerde het centrum dicht te metselen en creativiteit vanaf de flanken te brengen, maar klikken deed het zelden, gaandeweg (zeker sinds de winterstop) werden de resultaten slechter en slechter. Begin maart kwamen interne spanningen tot een uitbarsting. Edy De Bolle kwam weer aan het roer als interim en gooide de 4-4-2 om naar een 3-5-2, zonder het succes van vorig seizoen. Hij zette een tijdje alles op de Afrikanen, maar zij, ook omwille van blessures, lieten hem dit keer in de steek. Hoe vreemd : wie onderin bengelt, trekt niet veel volk, zeker als het spektakel te wensen overlaat, maar toch stijgt het aantal bezoekers. Gemiddeld een goeie 2500 toeschouwers, een paar honderd beter dan vorig jaar. Een nieuwe tribune die er maar niet komt, ruzie tussen vzw en bestuur of tussen vzw en trainer, de stoel van voorzitter die de voorzitter elk jaar vacant stelt, maar niet ingevuld krijgt, overnameperikelen.. Geen goed jaar. Zie hoger. Wie tegengoals wilde zien, kwam in de matchen van Beveren zeker aan zijn trekken. De ploeg is niet langer homogeen Afrikaans en speelt dus ook niet langer verzorgd voetbal. Cijfers die via de vzw uitlekten spraken van een schuld van 2,5 miljoen euro, maar dat werd officieel ontkend. De financiële dip is er. Dramatisch. Toegegeven, een serieus transferbudget was er niet, maar ook de spelers die gratis werden gehaald, stelden teleur. Doelman Giacomi zat in een overnamedeal die niet doorging, en de Kroaat Bozic kan maar twee dagen na mekaar doortrainen, wegens pijn op dag drie. Ook de nieuwe Belgen dobberden mee, maar toonden zich te weinig stuurlui. door Peter T'Kint