TYPE-ELFTAL: 4-3-3 Doel

Laquait ontnam zijn doublures elke hoop. Hij manifesteerde zich als de perfecte doelman die regelmaat aan soberheid en efficiëntie koppelt. Begenadigd met wonderbaarlijke reflexen, verheft de Fransman ook almaar meer zijn stem. Hij kan beschouwd worden als de tweede kapitein van de ploeg.
...

Laquait ontnam zijn doublures elke hoop. Hij manifesteerde zich als de perfecte doelman die regelmaat aan soberheid en efficiëntie koppelt. Begenadigd met wonderbaarlijke reflexen, verheft de Fransman ook almaar meer zijn stem. Hij kan beschouwd worden als de tweede kapitein van de ploeg. Vijf spelers hebben de vier posten in de verdediging bezet : Defays, Kargbo, Kéré, Reina en Siquet. Die laatste begon aan het seizoen en verdween slechts uit het basisteam in het geval van een blessure. Kargbo hielp de ploeg meermaals uit de nood als linkerback. Kraouche kon op geen beter moment komen : toen de sterk presterende Oulmers geblesseerd raakte. Charleroi speelde meestal met een driehoek met de punt naar voren die kantelde bij balverlies. Macquet functioneerde zowel offensief als defensief. Ook Brogno was soms middenvelder. Akgül begon het seizoen als joker, maar ontplofte vervolgens : vandaar dat hij Brogno verving als speerpunt. Met Brogno en Christ op de flanken had Charleroi voorin veel techniek, infiltratievermogen en millimeterjuiste voorzetten voor Akgül. Orlando was de depanneur van dienst. Hij baalde toen hij slechts als derde eindigde in het referendum Doelman van het Jaar, maar kan zich troosten met andere prijzen. De keeperstrainers verkozen hem tot beste kee-per van de eerste klasse en hij eindigde als eerste in zowel het totaalklassement als het klassement van de gemiddelden in dit blad.Hij behoorde tot de meest beloftevolle jongeren van de club, maar mislukte waar ander jeugdig talent ( Thibaut Detal en Laurent Ciman) wel doorbrak. Zij bewezen de coach dat ze het team uit de nood kunnen helpen. Stépane Ghislain verkaste in januari naar Eupen waar hij helemaal de mist inging. 7e speeldag Na drie thuisnederlagen op rij wint Charleroi eindelijk voor eigen publiek : met 2-1 tegen Anderlecht. 17e speeldag Charleroi steekt Standard en Genk voorbij en gaat als derde (met 33 punten) de winterstop in. 22e speeldag Nadat het in de heenronde al Standard, Anderlecht en Genk had geklopt, pakt Charleroi nu ook een punt op Club Brugge (1-1). 32e speeldag Een onverwachte thuisnederlaag tegen Brussels (1-2) slaat alle hoop op een derde plaats de bodem in. Wat een fantastisch seizoen. Thierry Siquet : "Als we ons eindresultaat naast de verwachtingen voor het seizoen leggen, kunnen we alleen maar tevreden zijn. De pers voorspelde dat we voor het behoud zouden moeten vechten en zelfs binnen de club was een rustig seizoen zonder zorgen ongeveer het hoogste waarvan men durfde te dromen. Uiteindelijk hebben we tot de 32e speeldag geknokt voor de derde plaats." Aanvankelijk won Charleroi buitenshuis en verloor het voor eigen volk. "Wat een geluk dat we die uitwedstrijden tegen Standard en GBA hebben gewonnen. We speelden daar niet speciaal goede matchen, maar in welke negatieve spiraal zouden we beland zijn, mochten we daar geen punten gepakt hebben ! ? Want we begonnen het seizoen met maar liefst drie thuisnederlagen op rij. Die twee uitoverwinningen zijn twee sleutelmatchen voor ons seizoen. Alles klikte in elkaar en er kwamen geen crisisperioden. Iedereen verwachtte dat we na de winterstop een terugval zouden meemaken, maar dat is niet gebeurd. Het enige minpunt van dit seizoen is de bekeruitschakeling tegen Lierse."En de thuisnederlaag tegen Brussels dan ? Want toen moesten jullie alle Europese ambities begraven. "Dat deed minder pijn omdat we voor die derde plaats in het klassement toch afhingen van eventuele misstappen van de concurrenten Genk en Standard. Terwijl we in de beker van België ons lot in eigen handen hadden. Na de uitschakeling wonnen we zes keer opeenvolgend. Alleen Club Brugge kon dit seizoen zo'n serie neerzetten."Nadat hij vorig seizoen al voor een half mirakel had gezorgd door Charleroi in de laatste drie wedstrijden van het kampioenschap in de eerste klasse te houden, ging Jacky Mathijssen dit seizoen op zijn elan door. Het leverde hem een tweede plaats op in het referendum Trainer van het Jaar. Mathijssen relanceerde spelers die door twijfels overmand waren. Hij bracht onbekende spelers uit lagere afdelingen in de ploeg, genre Grégory Christ en Izzet Akgül. Hij vond de juiste woorden en het nodige geduld om van Nasredine Kraouche weer een echte voetballer te maken. Mathijssen voelt zich in Charleroi zo goed dat hij een lucratief aanbod uit Nederland afwimpelde. Zijn contract loopt tot juni 2006. De afstand Limburg-Charleroi en de algemene waardering voor Mathijssen maken hem straks allicht moeilijk houdbaar. Toeschouwers : heel goed11.000 toeschouwers gemiddeld (onder wie 5650 abonnees) : dat is een stijging met 2000 in vergelijking met vorig seizoen en sterkste stijging in de eerste klasse. Entourage : heel goed Na jaren van interne conflicten heerst nu bij Charleroi de eenheid van gedachten die hechte banden smeedt tussen bestuur, technische staf, spelers en de lokale politieke overheid. Spektakel : goed De ploeg begon met open vizier aan het seizoen en laste vervolgens een dosis voorzichtigheid in toen de eerste thuismatchen faliekant afliepen. Gaandeweg acteerde het team hoger. Het spel van Charleroi werd vooral gekenmerkt door een uitstekende organisatie. Financiën : goed Voor het eerst sinds lange tijd bereikt Charleroi een evenwicht in zijn budget (inkomsten en uitgaven schommelen tussen 4,3 en 4,5 miljoen euro). Een belangrijke post in de uitgaven bleken de winstpremies : dat had men vooraf totaal anders begroot. Transfers : heel goedBijna over de hele lijn zijn alle gerealiseerde transfers geslaagd : Izzet Akgül, Toni Brogno, Thierry Siquet, Orlando, Nasredine Kraouche, Grégory Christ bewezen de club de diensten waarvoor ze binnengehaald werden. Alleen Ousmane Bangoura en Steeve Théophile konden niet echt imponeren. door Pierre Danvoye