Maandag 22/11

Stel dat zich in het Belgisch voetbal een knokpartij zou voordoen van het gehalte Detroit Pistons vs Indiana Pacers, hoe lang zou het dan duren eer het bondsparket, het sportcomité, het beroepscomité, het uitvoerend comité, het TAS, en uiteindelijk de burgerlijke rechtbank tot een vonnis zouden komen ? Een voorzichtige schatting : tien jaar.
...

Stel dat zich in het Belgisch voetbal een knokpartij zou voordoen van het gehalte Detroit Pistons vs Indiana Pacers, hoe lang zou het dan duren eer het bondsparket, het sportcomité, het beroepscomité, het uitvoerend comité, het TAS, en uiteindelijk de burgerlijke rechtbank tot een vonnis zouden komen ? Een voorzichtige schatting : tien jaar. Nu de NBA. Twee dagen. En de grote aanstichter van de rellen, topspeler Ron Artest, krijgt 72 wedstrijden schorsing. 72 wedstrijden ! Dat noemen wij nog eens een strafmaat. In het voetbal schop je iemand een been over : twee matchen aan de kant. Je spuwt een tegenstander in het gelaat : vier matchen. De scheidsrechter een mep tegen zijn neus verkocht ? Acht matchen. Maar dan staat wel de hele voetbalwereld meteen in rep en roer. Professor Blanpain en meester Laurent Denis buigen zich over de kwestie, Çois Colin laakt het amateurisme, de bond schrikt van zijn eigen driestheid en in beroep wordt de sanctie teruggebracht tot zes matchen, waarvan drie voorwaardelijk en drie met uitstel. In de NBA : 72 wedstrijden. Volgens andere bronnen is het er nog één meer, maar laten we niet overdrijven. 72 is een prachtig getal. Wij hebben wiskundeknobbel Ivan Sonck ooit de lof weten zingen over 72, zij het na het nuttigen van een halve brouwerij. Wat is het geluksgetal ? 'Zeven', zullen vele lezers spontaan roepen, maar dat is fout. Het juiste antwoord is : zes. Derhalve is het dubbele geluksgetal twaalf. Vermenigvuldig nu twaalf maal zes en u hebt... tweeënzeventig ! Voor Ivan was 72 het toppunt van geluk. Daar zal die Artest misschien anders over denken, de schorsing kost hem naar schatting zes miljoen dollar, maar met de mening van een herrieschopper houden fatsoenlijke mensen geen rekening. Er is één sport waar ze nóg minder lachen met wangedrag : golf. Het geval is bekend van majoor Hurdersford, die in 1979 tijdens een vriendschappelijk partijtje tegen zijn vriend kapitein Trevelyan zijn onder een boomwortel klem zittende bal een klein tikje met de voet had gegeven. Captain Trevelyan had dit gezien en verwittigde de Royal and Ancient in Saint Andrews, de hoogste golfautoriteit in Europa. Spoedzitting van de board en levenslange schorsing voor majoor Hurdersford. Die ook werd aangemaand om alle trofeeën die hij in het verleden had gewonnen weer in te leveren. Het betrof een blikken schaal voor de 'best geklede deelnemer' op een liefdadigheidstoernooi in Schrpfswshyre on Wrnrywd, in Wales. Dat zijn ten minste voorbeeldstraffen. Dat Eric De-flandre en Bart Goor daar maar eens bij stilstaan. FC Utrecht was kansloos op Club, het was al duidelijk toen de ploegen het veld op kwamen. Die truitjes ! Hoe is het mogelijk zo slecht de geschiedenis te kennen van de ploeg waar je op bezoek gaat. We schrijven 1982 en Technisch Directeur George Kessler begint aan zijn eerste werkdag bij Club Brugge. Hij doet drie belangrijke dingen. Eén : hij stapt met Duitse militaire passen de afstand af van aan zijn voordeur tot aan de poorten van het Olympiastadion. En stelt tot zijn genoegen vast dat hij in Brugge tweehonderd vierendertig meter dichter bij zijn werk woont dan in Alkmaar. Twee : hij hangt het menu van de eerste week uit aan de deur van het spelershome, inclusief het gewicht van de biefstuk (minimum 161 gram, maximum 169 gram), én het aantal erwtjes per speler (minimum 48, maximum 53). Drie : hij verzamelt alle voorradige shirts van het eerste elftal en kiepert ze onverwijld in de vuilniscontainer. Hierna belt hij boos naar Gaston Roelants, vertegenwoordiger van Puma in België. De poema op de shirts sprong namelijk naar buiten. Terwijl hij naar binnen moet springen, en wel links op het shirt met de kop naar rechts. Bij FC Utrecht staat hij rechts op het shirt met de kop naar rechts ! ! Zoiets had Kessler niet overleefd. De poema dient vanzelfsprekend links te staan, waar zich het hart van de voetballer bevindt. Twee dagen later werden per spoedkoerier vanuit Duitsland vier verbeterde sets geleverd. door Koen Meulenaere'72 is het toppunt van geluk.'