In het begin van de jaren tachtig publiceerde dit blad een interview met Albert De Meester, de enigszins kolerieke voorzitter van AA Gent. De toenmalige trainer Léon Nollet stond zwaar ter discussie, maar De Meester riep dat er van een vertrek van Nollet geen sprake kon zijn. Sterker zelfs: hij zwoer op het hoofd van zijn zoon dat Nollet niet ontslagen zou worden. De uitspraak stond als titel boven het verhaal. Vier dagen later, op het moment dat dit blad van de drukpersen rolde, werd Nollet de laan uitgestuurd. Het interview met De Meester kwam in die context lachwekkend over. Dat vond deze betonbaron niet erg. Het weekend daarop zei hij met gladgestreken gezicht dat hij het een mooi interview vond "met zeer schone foto's". Geen woord over het ontslag van Nollet.
...

In het begin van de jaren tachtig publiceerde dit blad een interview met Albert De Meester, de enigszins kolerieke voorzitter van AA Gent. De toenmalige trainer Léon Nollet stond zwaar ter discussie, maar De Meester riep dat er van een vertrek van Nollet geen sprake kon zijn. Sterker zelfs: hij zwoer op het hoofd van zijn zoon dat Nollet niet ontslagen zou worden. De uitspraak stond als titel boven het verhaal. Vier dagen later, op het moment dat dit blad van de drukpersen rolde, werd Nollet de laan uitgestuurd. Het interview met De Meester kwam in die context lachwekkend over. Dat vond deze betonbaron niet erg. Het weekend daarop zei hij met gladgestreken gezicht dat hij het een mooi interview vond "met zeer schone foto's". Geen woord over het ontslag van Nollet. Toen Georges Leekens trainer was van Anderlecht, lag hij na een paar maanden in de vuurlijn van de kritiek. Er werden in de media steeds meer giftige pijlen op hem afgeschoten. Toen achtte manager Michel Verschueren het moment gekomen om op een persconferentie het woord te nemen. Het scheelde niet veel of hij kafferde het aanwezige journaille uit. Leekens, zo sprak hij, zou zeker tot aan het einde van het seizoen trainer van Anderlecht blijven. Vijf dagen later werd Georges Leekens op de keien gezet. Veel is er in het voetbal sindsdien veranderd, maar moeilijk blijft het voor bestuurders om naar de buitenwereld met hete hangijzers om te gaan. Terwijl de doorgaans heel directe Gentse manager Michel Louwagie na de ontluisterende wedstrijd van de Buffalo's op KV Mechelen handig rond de vraag dribbelde of er voor Bob Peeters nog een toekomst was in het Ottenstadion, zei voorzitter Ivan De Witte in het eindejaarsnummer van dit blad dat hij zeker wist dat Peeters de situatie zou rechttrekken. Na een korte bezinningsperiode zou het juist De Witte geweest zijn die besliste om met Peeters te breken. Onlogisch is dat niet. Peeters gaf geen moment de indruk deze verziekte ploeg weer op het juiste spoor te kunnen zetten en kennelijk leefde intern de overtuiging dat hij dat ook niet zou kunnen nadat er aan de selectiegroep een paar chirurgische ingrepen waren verricht. De aanwerving van de onervaren Peeters was een miscasting van de eerste orde. Het bleek vooral Ivan De Witte te zijn die na het ontslag van Trond Sollied snel op de komst van een nieuwe trainer aandrong nadat AA Gent, tot verbijstering van velen ver van zijn eigen goal voetballend, met 5-0 op Anderlecht verloor. Nochtans is paniek nooit een goede raadgever. AA Gent doet er goed aan de opgelopen averij zo snel mogelijk te herstellen. Volgende maand wordt er een begin gemaakt met de commerciële acties rond het nieuwe stadion en de slechte resultaten lijken, in combinatie met deze crisistijden, geen goede barometer. Bovendien is het Gentse publiek van oudsher zeer kritisch en is het bijtende cynisme dezer dagen niet van de lucht. Juist de nieuwe voetbaltempel leek AA Gent de mogelijkheid te geven de laatste horde in de sprong naar de top te nemen en het draagvlak te verruimen. Het vlot bereikbare stadion moest de club toelaten de hele provincie te veroveren, het merk AA Gent te verstevigen en de laatste supporters die nu nog naar Anderlecht of Club Brugge trekken aan zich te binden. Maar hoe groot het comfort is dat een nieuwe arena biedt, resultaten blijven wel het cement van iedere club. Gebaseerd op een politiek van continuïteit en stabiliteit waarop AA Gent al geruime tijd bouwt. Dat daar nu even van wordt afgeweken, is het gevolg van het nieuwe stadion. Het is een geschenk, maar in de gegeven omstandigheden ook een nachtmerrie. Omdat het, met het spookbeeld van tweede klasse in de achtergrond, mensen verhindert rationeel te denken. Zelfs een ervaren psycholoog als Ivan De Witte. In het kader van Scooore, de sportweddenschappen die de Nationale Loterij lanceert, start Sport/Voetbalmagazine vanaf volgende week met een pronostiek. In die nieuwe rubriek nemen een journalist, iemand uit de Belgische voetbalwereld en... een lezer het tegen elkaar op. Wilt u meedoen? Lees er dan meer over op www.sportmagazine.be DOOR JACQUES SYSHet nieuwe stadion is een geschenk en een nachtmerrie.