Op 18 augustus won AA Gent zijn laatste wedstrijd tot nu toe. Tot dan waren ze dé sensatie van de competitieaanhef met negen op negen en met indrukwekkende zeges op Moeskroen (1-4) en thuis tegen RC Genk (5-0). Waarbij de supporters de 4-1 tegen Club van twee seizoenen terug herleefden, de mooiste zege van de Buffalo's van het laatste decennium. En waardoor preses Ivan De Witte, nooit verlegen om een boude uitspraak, Trond Sollied tot het godendom verhief en in één adem alle Belgische trainers, waarschijnlijk met Georges Leekens op kop, degradeerde tot kneusjes, zij het met een knipoog en met het doel henzelf in vraag te stellen. De Witte doet wel meer zwart-wituitspraken om de controverse aan te zwengelen. Met succes meestal, maar deze uitspraak zal hij zich wel beklagen, want nadien haalde zijn Gent vijf op eenentwintig. Goed, of slecht, voor een tiende plaats in het klassement. Heel ver beneden de verwachtingen.
...

Op 18 augustus won AA Gent zijn laatste wedstrijd tot nu toe. Tot dan waren ze dé sensatie van de competitieaanhef met negen op negen en met indrukwekkende zeges op Moeskroen (1-4) en thuis tegen RC Genk (5-0). Waarbij de supporters de 4-1 tegen Club van twee seizoenen terug herleefden, de mooiste zege van de Buffalo's van het laatste decennium. En waardoor preses Ivan De Witte, nooit verlegen om een boude uitspraak, Trond Sollied tot het godendom verhief en in één adem alle Belgische trainers, waarschijnlijk met Georges Leekens op kop, degradeerde tot kneusjes, zij het met een knipoog en met het doel henzelf in vraag te stellen. De Witte doet wel meer zwart-wituitspraken om de controverse aan te zwengelen. Met succes meestal, maar deze uitspraak zal hij zich wel beklagen, want nadien haalde zijn Gent vijf op eenentwintig. Goed, of slecht, voor een tiende plaats in het klassement. Heel ver beneden de verwachtingen. Voorgaande seizoenen zou dat het sein geweest zijn om zijn coach via de media wakker te schudden en al halvelings te ontslaan, waarna Leekens, ogenschijnlijk stoïcijns maar inwendig kokend, er steeds weer in slaagde een indrukwekkende reeks neer te zetten. Bij Sollied houdt De Witte, zonder twijfel fel ontgoocheld over de gang van zaken die helemaal tegenstrijdig is met zijn brandende ambitie, de kaken stijf op mekaar geklemd. De van nature ijzingwekkend kalme Noor, die helemaal niet zat te wachten op een terugkeer naar waar het voor hem echt begon, wekt bij iedereen zo veel vertrouwen op dat je gelooft dat alles aan het eind van de rit dik in orde komt. Met ongeziene vergelijkingen en oneliners waarop hij het patent lijkt te hebben, countert Sollied elke mogelijke scepsis. "Het klassement liegt", zou bij andere coaches als een goedkoop excuus klinken, maar voor wie alle wedstrijden van Gent heeft gezien, houdt het hier wel steek. Het geluk staat al maanden niet aan de zijde van de Buffalo's en ook de scheidsrechters en de doelpalen verhinderden puntengewin. Toch klinkt het gemor bij de van oudsher cynische Gentse achterban steeds luider. Zeker nu ze weer talrijker worden, nog een positief effect van het aanvallende voetbal waar Sollied garant voor staat. Aanvallen begint echter bij goed verdedigen en daar wringt het schoentje. Cercle Brugge legde de vinger in de wonde door het duo Grncarov en Mutavdzic helemaal weg te spelen. Gebrek aan snelheid en wendbaarheid kan je niet camoufleren als je hoog speelt. Het is wachten op Dario Smoje tot na Nieuwjaar om de viermansdefensie weer de nodige uitstraling en klasse te geven. De vorig seizoen al als te traag ervaren Svetlicic zou door Jonas De Roeck worden vervangen, maar is nu de enige zekerheid centraal achterin. Ook de inderhaast aangetrokken Covic moet eerst nog wat boterhammen eten. De ook al erg jonge vleugelbacks Gillet en Moia hebben een grote toekomst maar zijn vooral aanvallend sterk en laten heel veel ruimte in hun rug, op Anderlecht door Goor en Legear perfect uitgebuit. Goalie Jorgacevic is dan weer wel een schot in de roos. Met zijn enorme fysieke mogelijkheden en een natuurlijke présence heeft hij op korte tijd een monument als Fred Herpoel naar de vergeet- hoek gespeeld. Faut le faire. Nu zijn vrouw en dochtertje eindelijk in België zijn neergestreken, wordt hij nog sterker. Voor het middenveld in de driehoek met de punt naar achter, normaliter de strook op het terrein waar in het systeem- Sollied de controle over de wedstrijd wordt geregeld, werd Bernd Thijs voor de neus van Club Brugge weggeplukt. Men zag in hem de leider, de rol ook die Timmy Simons in Brugge had of eerder ook Eric Joly bij de eerste passage van Sollied in Gent. Maar met de Limburger werd er nog niet gewonnen en dat vreet zichtbaar aan zijn vertrouwen. Op Anderlecht verzoop Thijs helemaal en werd hij gewisseld voor Azofeifa, die leek afgeschreven, maar daar uitstekend inviel. In Gent mogen ze zich terecht afvragen of het wel nodig was een zware inspanning te doen, financieel dan vooral, om Thijs te halen. Zeker als je in ogenschouw neemt dat naast de nog erg jonge Costa Ricaan ook De Beule, Grondin, Maric, Stoica en Grégoire eigenlijk allemaal in het elftal thuishoren. Een beetje van het goede te veel, daar komt bonje van. Stoica laat nu al her en der vallen dat hij ongeduldig op de winterstop wacht om te vertrekken. Net nu de publiekslieveling na een moeizame zoektocht, vooral naar zichzelf, eindelijk leek thuis te komen. Leekens houdt de lijn gegarandeerd open. Nieuwbakken international Chris- tophe Grégoire toonde op Anderlecht dat hij een vleugelspeler is en veel van zijn kwaliteiten (hij scoort en is de assistkoning) verliest als hij mee moet werken op het middenveld. Voor Maric, die op Anderlecht voor het eerst rechts vooraan speelde (tegen Standard speelde hij ook op de rechterkant maar in een voor Sollied ongewone, want aan de tegenstander aangepaste 3-4-3-veldbezetting) geldt dan net het omgekeerde. Laat die maar knokken op het middenveld. De eerste helft in Brussel speelde Gent zijn slechtste voetbal van dit seizoen en voor het eerst sinds lang waren de keuzes van Sollied niet echt de goede. Zou hij dan toch een menselijke zweem van twijfel ervaren nu het niet draait zoals hij gewend is ? Bij de rust haalde hij Haznadar en Thijs naar de kant in ruil voor Azofeifa en Ruiz en plaatste hij Grégoire en Maric op een andere positie. Het illustreert dat Sollied een wedstrijd kan doen kantelen, maar ook dat hij niet met zijn beste ploeg aan de aftrap was verschenen. In het geval van Ruiz begrijpelijk, want die kwam pas op vrijdag terug uit Costa Rica en had een hele nacht meegewerkt aan de geboorte van zijn eerste kindje. De echte Ruiz hebben ze in Gent nog te weinig gezien. Hij werd vorig seizoen niet of nauwelijks gebruikt door Leekens en miste dit seizoen door een gebroken sleutelbeen de voorbereiding. Let maar op als die echt fit is ! Wie ook in de sterkste elf van Gent thuishoren, zijn Marcin Zewlakow en Adekanmi Olufade. De zwijgzame Pool kende veel blessureleed maar is in het systeem-Sollied beter dan Foley, die amechtig zwoegt, maar beter is als draaipunt voorin dan als afwerker in de zestien meter na weer eens een snelle sprint naar de eerste of tweede paal. Daarvoor ontbreken bij hem de explosiviteit en het torinstinct. Te veel ploegspeler, hoe raar dit ook mag klinken. Olufade heeft nog niet de vorm van vorig seizoen te pakken en lijkt na zijn contractverlenging weer op de wispelturige vedette die hij ooit was. Kleine blessures, te laat terug van een interland waar hij, geblesseerd zijnde, niet mocht spelen maar het dan toch deed. Allemaal tekenend voor zijn gebrekkige vormpeil, maar een goeie Olufade moet Gent op de flank - rechts of links, het maakt hem niks uit - heel sterk kunnen maken. Ivan De Witte heeft natuurlijk gelijk dat hij niet panikeert. Het spelpeil is beter dan de plaats in de klassering laat vermoeden en als straks iedereen beschikbaar is, de voetbalgoden een beetje meewillen én de sterkste ploeg aan de aftrap komt, wordt AA Gent heel sterk en kan het Arteveldestadion niet snel genoeg af zijn. Voor een plaats bij de eerste vier mogen ze het gat nu wel niet groter laten worden want Standard, Anderlecht, Club en Genk wachten niet. En Cercle lijkt ook niet van plan in te binden. S Wim de coniNCK