KAKÁ

(Brasilia, 22 april 1982)
...

(Brasilia, 22 april 1982) Voetbalnaam van Ricardo Izecson dos Santos Leite. Kaká komt niet uit een klassiek voetbalgezin. Zijn vader was burgerlijk ingenieur en zijn moeder lerares. Zij wilden dat hun zoon Ricardo dokter werd, maar hij koos voor het voetbal. De spelmaker is diepgelovig. Toen hij in 2005 huwde met Caroline Celico, de dochter van de grote baas van Dior in Brazilië, ging hij er prat op dat hij nog maagd was. Als 6-jarige verhuisde Kaká naar São Paulo en tekende zijn eerste profcontract bij de plaatselijke FC. In 2003 trok hij de oceaan over richting Milan, waarmee hij kampioen werd en de Champions League won (2007). Nadien werd hij uitgeroepen tot World Player of the Year. Na vijf jaar verruilde hij Milaan voor Madrid. Met de Koninklijke werd hij kampioen in 2012. Hij kwam steeds minder aan de bak en keerde een jaar later naar Milan terug. Kaká telt 87 interlands voor Brazilië en maakte 29 goals. Op het WK van 2002 kwam deze spelmaker slechts 18 minuten in actie. Vier jaar later was hij de draaischijf van de Seleção. Hij verloor nadien zijn basisplaats, maar behoort sinds kort weer tot de brede selectie van bondscoach Scolari. (Ribeirão Preto, 11 juli 1947) De eerste Braziliaanse doelman die aanvoerder was van Brazilië op een WK (1978). Hij zat op de bank tijdens het WK van 1970 en schopte het vier jaar later tot numero uno. Hij stond 80 keer onder de lat voor zijn land en was van 2000 tot 2001 bondscoach. Leão verdedigde het doel van een lange rij Braziliaanse clubs en deed dit als trainer nog eens ruimschoots over. Momenteel is hij coach van São Caetano. (Niterói, 5 september 1969) Voetbalnaam van Leonardo Nascimento de Araújo. Linksback die als 17-jarige debuteerde bij Flamengo aan de zijde van zijn jeugdidool Zico. Via FC São Paulo probeerde hij zijn geluk bij het Spaanse Valencia, maar keerde al snel terug. De grote doorbraak kwam er bij het Japanse Kashima Antlers. Hij werd opgemerkt door PSG en verhuisde een jaar later naar Milan, waar hij grote successen vierde. Leonardo was basisspeler op de WK's van 1994 en 1998. In 1994 speelde hij de beslissende partijen echter niet mee, vanwege een schorsing na een elleboogstoot. In totaal speelde hij 60 interlands. Leonardo kreeg de Italiaanse nationaliteit en werd achtereenvolgens coach van Milan en Inter. In 2011 werd hij sportief directeur bij PSG, maar vorige zomer legde hij die functie neer. (Rio de Janeiro, 6 september 1913 - Cotia, 24 januari 2004) Het eerste zwarte voetbalgenie en een van de eerste idolen van het Braziliaanse voetbal. Leônidas was niet bang de vooroordelen tegen zwarte spelers aan te klagen en groeide uit tot het eerste gezicht tegen racisme. Hij maakte goals aan de lopende band voor achtereenvolgens Vasco da Gama, Botafogo en Flamengo. Voor die laatste club scoorde hij 153 keer in 149 partijen. Hij maakte de 'bicicleta' (de omhaal) wereldberoemd. Zijn bijnaam was de 'zwarte diamant'. Leônidas was dé ster van het WK van 1938. Hij werd gespaard voor de finale, waardoor Brazilië werd uitgeschakeld. In het duel voor het brons scoorde hij twee keer tegen Zweden (4-2). Hij was topschutter van het toernooi (7 goals) en werd door de FIFA tot beste speler uitgeroepen. (Brasilia, 8 mei 1978) Voetbalnaam van Lucimar da Silva Ferreira. Hij startte in eigen land bij Internacional, maar werd al snel naar Bayer Leverkusen gelokt. Na drie seizoenen verhuisde deze centrale verdediger in 2004 naar Bayern München. Hij speelde vijf jaar voor de ploeg uit Beieren en won drie titels. In 2009 verkaste hij naar Inter, waarmee hij een jaar later de treble (titel, beker, Champions League) won. Via Juventus keerde hij naar Brazilië terug. Naar FC São Paulo, maar begin dit jaar koos hij voor buur Palmeiras. Lúcio speelde maar liefst 105 interlands. In 2002 was hij een van de drie Brazilianen die geen minuut misten. Vier jaar later vestigde hij een record door 386 opeenvolgende minuten geen enkele overtreding te maken. Hij was ook in 2010 basisspeler. (Diaderna, 22 april 1987) Voetbalnaam van David Luiz Moreira Marinho. Centrale verdediger van Vitória die al vroeg de oversteek naar Benfica maakte. Daar werd hij ontdekt door Chelsea. Als centrale verdediger speelde hij al 33 keer voor de Seleção en was een basispion naast Thiago Silva in het Braziliaanse team dat goud won op de Confederations Cup. DOOR FRANÇOIS COLIN