PACAEMBU

Legendarisch voetbalstadion dat officieel het Estádio Municipal Paulo Machado do Carvalho heet. Decor van verscheidene wedstrijden tijdens het WK 1950. De voorbije jaren vooral gebruikt door Corinthians, in afwachting van de verhuizing naar Itaquerão. In Pacaembu is het Museu do Futebol gehuisvest, dat de geschiedenis van het Braziliaanse voetbal vertelt.
...

Legendarisch voetbalstadion dat officieel het Estádio Municipal Paulo Machado do Carvalho heet. Decor van verscheidene wedstrijden tijdens het WK 1950. De voorbije jaren vooral gebruikt door Corinthians, in afwachting van de verhuizing naar Itaquerão. In Pacaembu is het Museu do Futebol gehuisvest, dat de geschiedenis van het Braziliaanse voetbal vertelt. Sociedade Esportiva Palmeiras is een van de drie topclubs uit São Paolo. Opgericht in 1914 als Palestra Italia door een groepje Italiaanse migranten. De groen-witten zijn recordkampioen met elf nationale titels en wonnen in 1999 de Copa Libertadores onder leiding van huidig bondscoach Felipe Scolari. De bekendste ex-speler is Marcos, de doelman van het WK 2002. De rechterhand van Braziliaans bondscoach Felipe Scolari. Hij werd in 1994 met de Seleção wereldkampioen en leidde vijf verschillende landen op zes wereldbekers: Koeweit in 1982, de Verenigde Arabische Emiraten in 1990, Saudi-Arabië in 1998, Brazilië in 1994 en 2006 en Zuid-Afrika in 2010. In eigen land coachte hij Fluminense en Corinthians en in het buitenland onder andere Valencia en Fenerbahçe, waarmee hij kampioen van Turkije werd. Voetbalnaam van José Paulo Bezerra Maciel Júnior. Middenvelder die als 18-jarige geen stamplaats kon verwerven bij het bescheiden Pão de Açúcar. Paulinho trok dan, zoals duizenden andere Braziliaanse voetballers, de wereld in en belandde in Litouwen bij FC Vilnius. Ondanks goede prestaties kon hij de degradatie niet vermijden en vertrok hij naar LKS Lódz. Na één jaar in Polen keerde hij naar eigen land terug en belandde in 2010 bij Corinthians. Hij wist niet wat hem overkwam: kampioen in 2011, Copa Libertadores en WK voor clubs (tegen Chelsea) in 2012 en debuut in de nationale ploeg. Hij was een van de smaakmakers van de Seleção in de Confederations Cup van vorig jaar en hield er een overgang naar Tottenham aan over. Voetbalnaam van Edson Arantes do Nascimento. Pelé stapte na twee jaar bij het jeugdteam Baquinho naar FC Santos over. Hij debuteerde in 1956 en verwierf meteen een vaste plaats. In zijn eerste seizoen met FC Santos werd hij al topschutter. Hij debuteerde nog voor zijn 17e verjaardag voor Brazilië. Hij begon als invaller aan het WK 1958, maar maakte in de derde partij - tegen de Sovjet-Unie - zijn opwachting en veroverde alle harten. In de finale tegen Zweden lag hij met twee goals aan de basis van de eerste wereldtitel voor Brazilië. Op de WK's van 1962 en 1966 viel hij al snel geblesseerd uit, maar in Mexico'70 kroonde hij zichzelf tot 'O Rei do Futebol' (de Koning van het Voetbal). Pelé speelde in 1971 zijn laatste interland en tekende onverwacht voor New York Cosmos. Hij zette in 1977 een punt achter zijn carrière, waarin hij 1283 officiële goals maakte. Hij speelde 92 interlands en scoorde 77 keer voor Brazilië. Van 1994 tot 1998 was hij minister van Sport. Voetbalnaam van José Macia. Linksbuiten in het FC Santos van Pelé dat in 1962 en 1963 de Copa Libertadores won. Pepé had een geweldige knal in het linkerbeen, wat hem de bijnaam 'Canhão da Vila' (het kanon van de Vila - naar Vila Belmiro, het stadion van Santos) opleverde. Hij speelde vijftien jaar voor Santos en 41 keer voor Brazilië. Op de WK's van 1958 en 1962 behoorde hij tot de selectie die goud won, maar kwam niet in actie. Braziliaans bondscoach tijdens het WK van 1938. Volgens veel Brazilianen verantwoordelijk voor het missen van de eerste wereldtitel. Hij besliste in de halve finale tegen Italië sterspeler Leonidas niet op te stellen. De Zuid-Amerikanen hadden 48 uur voordien een replay gespeeld tegen de Tsjechen en zo twee verlengingen en een extra wedstrijd in de benen. Leonidas zou vermoeid zijn geweest, maar volgens sommigen besliste Pimenta in een vlaag van grootheidswaan zijn idool te sparen voor de finale. Het Sport/Voetbalmagazine van Brazilië. Het belangrijkste voetbalblad van Zuid-Amerika, ook al verschijnt het slechts maandelijks. Placar reikt jaarlijks de 'Bola de Ouro' (Gouden Bal) uit aan de beste speler in de Braziliaanse competitie. DOOR FRANÇOIS COLIN