Het helpt niet altijd om Mogi Bayat vooruit te sturen in een transferdeal. Dat ondervond Anderlecht in het dossier van Imoh Ezekiel. Toen de zaakwaarnemer van de Nigeriaanse aanvaller, de Fransman Michel Sagesse, begreep dat hij tekortschoot om de zaak zelf af te ronden, gaf hij een mandaat aan Bayat. Dat verhoogde de kansen op een snelle deal met Anderlecht. Dacht hij. Bayats arrogantie echter zorgde voor kortsluiting met de op hun fierheid gestelde Arabieren van Al Arabi, Ezekiels Qatarese club. Enter Luciano D'Onofrio, nog steeds dik met Anderlechtvoorzitter Roger Vanden Stock. Waarna Bayat zich op zijn beurt gepasseerd voelde. Kortom, er was te veel herrie en dat beviel Al Arabi niet. Gafar Liameed, de eigenaar van de Nigeriaanse academie die Ezekiel opleidde, trok de onderhandelingen weer vlot.
...

Het helpt niet altijd om Mogi Bayat vooruit te sturen in een transferdeal. Dat ondervond Anderlecht in het dossier van Imoh Ezekiel. Toen de zaakwaarnemer van de Nigeriaanse aanvaller, de Fransman Michel Sagesse, begreep dat hij tekortschoot om de zaak zelf af te ronden, gaf hij een mandaat aan Bayat. Dat verhoogde de kansen op een snelle deal met Anderlecht. Dacht hij. Bayats arrogantie echter zorgde voor kortsluiting met de op hun fierheid gestelde Arabieren van Al Arabi, Ezekiels Qatarese club. Enter Luciano D'Onofrio, nog steeds dik met Anderlechtvoorzitter Roger Vanden Stock. Waarna Bayat zich op zijn beurt gepasseerd voelde. Kortom, er was te veel herrie en dat beviel Al Arabi niet. Gafar Liameed, de eigenaar van de Nigeriaanse academie die Ezekiel opleidde, trok de onderhandelingen weer vlot. Veel gedoe was het allemaal voor een speler die het evenwicht in de paars-witte selectie behoorlijk kan verstoren. Ezekiel is een typische spits voor een 4-4-2. Dat is niet wat Anderlecht speelt. Tenminste, niet tot de voorbereiding op het huidige seizoen, want daarin ging Besnik Hasi plots volop aan het experimenteren met de nieuwe veldbezetting. Diep in een 4-3-3 is Ezekiel immers geen goede optie. Hij is de schaduwpits die rond een grote, sterke targetman zwerft. Zoals bij Standard. Daar knapte Igor De Camargo het vuile werk op en zocht Ezekiel de diepte met zijn snelheid. Bepalend voor het rendement van de Nigeriaan is dus aan wie hij zal worden gekoppeld. Als Aleksandar Mitrovic blijft, is het probleem vanzelf opgelost. Maar anders: wie? Idrissa Sylla lijkt geen optie. Hij speelde bij Zulte Waregem als diepe spits of op de flank. In die eerste rol was hij niet de man die graag zijn deel van het defensieve werk deed. Uitgerekend de kwaliteit die Ezekiel wel naast zich nodig heeft. Net als De Camargo is Sylla sterk aan de bal en wint hij kopduels, maar daar stopt de vergelijking. En wat met Dennis Praet? In een 4-4-2 dreigt hij tot flankmiddenvelder te worden gedegradeerd. Want zo zal hij het aanvoelen: als een degradatie. Praet wil beslissend zijn, als flankaanvaller of als nummer 10. In een 4-4-2 met Ezekiel is geen plaats voor een tien. Ezekiels komst lijkt zo niet goed aan te sluiten bij eerdere sportieve keuzes die op Anderlecht zijn gemaakt. Opgeteld bij de foute spitskeuzes van de voorbije jaren roept dit vragen op. Eén grote kwaliteit brengt Ezekiel natuurlijk wel altijd mee: hij scoort. Vijftien à twintig goals over een seizoen ligt ruim binnen zijn mogelijkheden. Buiten Mitrovic heeft Anderlecht zo niemand. Anderlecht zette zijn zinnen op een huur van Ezekiel. Zoals het vorig seizoen ook Marko Marin en Rolando huurde en iets langer geleden al Demy de Zeeuw. Al zijn zogenaamde grote namen van de laatste twee jaar. De Zeeuw werd gehuurd van Spartak Moskou. Bij zijn presentatie in januari 2013 blies Herman Van Holsbeeck hoog van de toren: Anderlecht speelde weer mee met de grote jongens. Dat iemand met de status van De Zeeuw - ex-Ajacied, finalist met Oranje op het WK 2010 in Zuid-Afrika - voor Anderlecht koos: het bewees dat de Brusselse club weer op de internationale kaart stond. Niets bleek minder waar. De Zeeuw was ver over the hill en viel door de mand. Anderlecht had een kat in een zak gehuurd. Idem twee jaar later met Marin. Duits international op het WK 2010, vijf jaar contract bij Chelsea, ooit 'de Duitse Messi' genoemd. Anderlecht had er niets aan. Rolando? Gehuurd van Porto, 'dankzij' D'Onofrio, want de Portugese verdediger had de grotere clubs voor het uitkiezen. In Brussel bleek waarom hij bij Anderlecht zat en niet bij een echt grote club. De Zeeuw, Marin, Rolando: ze speelden amper en sneller dan verwacht waren ze alweer verdwenen zonder de ploeg sterker te hebben gemaakt. Alle drie kostten ze Anderlecht alleen maar geld: aan huur, loon en commissies voor de tussenpersonen. Met Ezekiel huurt Anderlecht opnieuw een naam. Niet iemand die het met zijn fijne speurneus op het spoor kwam, maar iemand uit zijn relatienetwerk. Met talentdetectie heeft het niets meer te maken. Die kwaliteit lijkt de Brusselse club wat kwijt te zijn geraakt. De eigen scouting moet het afleggen tegen wat Bayat aanreikt. Afgaand op Maxim Colin, Fabrice Nsakala en David Pollet is dat vooral minderwaardig spelersmateriaal. Bayats grootste kwaliteit is dat hij overbodig geworden spelers makkelijk van de hand doet. Niet toevallig wordt hij the garbage man genoemd - de vuilnisman. Zelfs D'Onofrio lijkt Anderlecht niet aan uitzonderlijke spelers te kunnen helpen. Ook Steven Defour mislukte in het buitenland. Met zijn levensstijl is hij nog net een topper in België. Anderlecht heeft één groot voordeel met Ezekiel. De Ivoriaan wil een Belgisch paspoort om makkelijker naar de Engelse Premier League te kunnen. Om dat paspoort te krijgen, moet hij vijf jaar in België hebben gespeeld. In principe zonder onderbreking en daar schuilt nog een adder onder het gras: Ezekiel voetbalde een half jaar voor zijn moederclub Al Arabi in Qatar. Afhankelijk van wat er in die periode met zijn Belgische verblijfsvergunning is gebeurd, hoeft dat niet noodzakelijk een probleem te vormen. In dat geval moet hij nog anderhalf jaar in de Belgische Jupiler Pro League spelen. Tot januari 2017 dus. Dat is langer dan De Zeeuw, Marin en Rolando het bij Anderlecht uitzongen. DOOR JAN HAUSPIE - FOTO BELGAIMAGE / CHRISTOPHE KETELSOm een Belgisch paspoort te krijgen, moet Ezekiel nog anderhalf jaar in België spelen.