De scène die Vincent Kompany begin februari op het veld van Genk regisseerde, had veel weg van een machtsoverdracht. Terwijl de 83e minuut aan een gezapig tempo wegtikte, maakte Adrien Trebel zich klaar om matchwinnaar Anouar Ait El Hadj te komen vervangen. De wissel zat vol symboliek: de nieuwe Prins van het Astridpark mocht gaan rusten terwijl Trebel, een levende relikwie van het oude regime van Anderlecht, zich de longen uit het lijf moest lopen om de voorsprong te verdedigen. Aan zijn invalbeurt van zes minuten en een handvol seconden, exclusief blessuretijd, had Trebel wel genoeg om zijn honderdste wedstrijd in het shirt van Anderlecht te spelen. Maar die fraaie mijlpaal ging aan alles en iedereen voorbij.
...

De scène die Vincent Kompany begin februari op het veld van Genk regisseerde, had veel weg van een machtsoverdracht. Terwijl de 83e minuut aan een gezapig tempo wegtikte, maakte Adrien Trebel zich klaar om matchwinnaar Anouar Ait El Hadj te komen vervangen. De wissel zat vol symboliek: de nieuwe Prins van het Astridpark mocht gaan rusten terwijl Trebel, een levende relikwie van het oude regime van Anderlecht, zich de longen uit het lijf moest lopen om de voorsprong te verdedigen. Aan zijn invalbeurt van zes minuten en een handvol seconden, exclusief blessuretijd, had Trebel wel genoeg om zijn honderdste wedstrijd in het shirt van Anderlecht te spelen. Maar die fraaie mijlpaal ging aan alles en iedereen voorbij. Drie maanden later zit de Franse middenvelder aan 106 wedstrijden voor Anderlecht - evenveel als bij Standard - en dat is geen onaardig aantal voor een speler die vaak geveld werd door blessures en door zijn bromance met Mogi Bayat ( zie kader) persona non grata was bij het toenmalige management. Volgens de aandeelhouders was hij te blessuregevoelig en kon hij het monstercontract dat hij van Marc Coucke had gekregen in augustus 2018 niet rechtvaardigen. Maar Trebel had zijn contract zo goed onderhandeld dat hij later niet de speelbal kon worden van Anderlecht of makelaars. Toch is het verhaal rond zijn megadeal een eigen leven gaan leiden. Het contract van Trebel woog op een bepaald moment zo zwaar door dat de club niet wilde dat hij de absolute leider zou worden, uit schrik dat ze niet van hem af zouden geraken. Maar zelfs zijn tegenstanders binnen de club moeten toegeven dat Trebel in alle omstandigheden keihard is blijven trainen. 'Adrien heeft zijn contract bij Anderlecht te danken aan zijn goede prestaties en aan het feit dat de directie destijds haar nieuwe project rond hem wilde bouwen', zegt Sofiane Hanni, die hem ruim vijftien jaar geleden leerde kennen bij Nantes. 'Ze hebben dus de grove middelen ingezet om hem te houden. Elke speler zou dat voorstel aanvaard hebben. Denk je dat iemand gezegd zou hebben: 'Neen, bedankt, dat is te veel geld'? Maar ik ben goed geplaatst om te weten dat Adrien geen geldwolf is. Toen we samen speelden bij Anderlecht was er interesse van financieel sterke clubs. Adrien had daar geen oren naar omdat die clubs op sportief vlak niets te bieden hadden. Hij houdt van stabiliteit en hij ziet een overgang enkel zitten als hij een stap hogerop kan zetten.' In de entourage van Trebel is iedereen het erover eens dat Peter Verbeke een voorname rol heeft gespeeld tijdens de herstelprocedure van de 30-jarige allrounder. De twee waren voorbestemd om ooit samen te werken. Ze liepen elkaar enkele jaren geleden toevallig tegen het lijf in de catacomben van de Ghelamco Arena toen er gepraat werd over een transfer naar Gent en volgens ooggetuigen was er meteen een klik tussen de twee mannen. Bij het weerzien op Neerpede in het voorjaar van 2020 zou Verbeke geprobeerd hebben om de patstelling tussen Trebel en de club weg te werken. Enerzijds zat de club niet in een situatie waarin het zomaar een speler opzij kon schuiven omdat hij te duur was. Anderzijds was Trebel niet geneigd om zomaar te vertrekken. Binnen het sportieve departement werd dus het plan opgevat om van Trebel opnieuw een volwaardige A-speler te maken en hem een kans te geven om op het veld zijn extravagante loon terug te verdienen. Want van alle spelers die onder het bewind van Coucke de jackpot wonnen, was hij de enige die de ploeg iets bij kon brengen. Frank Boeckx, sinds dit seizoen keeperstrainer bij de beloften van RSCA, omschrijft zijn ex-ploegmaats als het smeerlapje van de ploeg. 'Je kunt hem vergelijken met Ruud Vormer. Een absolute klootzak op het veld, maar iemand met een gouden hart ernaast', zegt Boeckx. 'Het zijn spelers die tijdens de week voor een leuke sfeer zorgen en in het weekend oorlog maken. Dat soort gasten heb je nodig in een team; zij doen de ploeg draaien. Wat mij is bijgebleven is zijn professionele houding. Hij was bij Standard een onbetwiste titularis en hij was niet naar Anderlecht gekomen om de hoop te vullen. Hij speelde niet altijd omdat het middenveld met Youri Tielemans, Leander Dendoncker en Sofiane Hanni goed draaide, maar hij heeft zijn ontevredenheid nooit laten blijken. In de wedstrijdjes op training en tijdens de fysieke oefeningen nam hij het voortouw. Hij wist dat het team primeerde op zijn eigenbelang. Dat is een van de eigenschappen van een teamspeler.' Met Trebel in de ploeg verloren de Brusselaars geen enkele wedstrijd dit seizoen. En de voorbije weken voegde Trebel iets extra's toe aan de basisploeg: leiderschap. Hij eist van zijn metgezellen dat ze zich helemaal smijten op het veld en hij laat niet na om hen dat rechtuit te zeggen. 'Je hebt jongens die met een bepaalde mentaliteit op het veld staan: ik speel mijn match en de rest is niet mijn probleem. Bij Adrien is het net het omgekeerde. Hij sluit zich aan bij het collectieve gedachtegoed', zegt een insider. Met zijn zelfverzekerdheid, assertiviteit, besluitvaardigheid en vermogen om confrontaties en conflicten te trotseren, beantwoordt hij aan het profiel van de moderne leider. Hoewel hij de voorbije twee seizoenen weinig speelde, stond zijn gezag niet ter discussie in de spelerskern. Dat bleek nogmaals toen hij na de match tegen STVV de groep toesprak. Maar Trebel maakte zich in de kleedkamer vooral populair met zijn rol als straathoekwerker. Hij vertelt de jongeren hoe ze zich moeten handhaven in een kleedkamer en hij geeft hen de juiste inzichten over het leven als profvoetballer. Hij nam onder andere Albert Sambi Lokonga bij de hand en deinsde er niet voor terug om de naar nonchalance neigende Alexis Saelemaekers op scherp te zetten. In een jonge groep heb je individuen nodig die af en toe out of the box durven te denken en die zich afzetten tegen de jaknikkers. En die rol nam Trebel met plezier op zich. 'Waarom Adrien zo geliefd was bij de jongeren? Omdat hij een boeiende gesprekspartner is', vertelt Jean-François Lenvain, de man die Trebel in zijn begindagen bij Anderlecht opving en nu al een tijdje sociale projecten voor hem bedenkt. 'In een doorsnee voetbalkleedkamer vind je niet veel spelers die raad geven aan de jongeren en alles tot in de details kunnen staven. En het is geen toeval dat het vooral spelers zijn met een zekere intellectuele bagage die graag in de buurt van Adrien vertoeven. Als je iemand tegenkomt die iets te vertellen heeft, zou het bij wijze van spreken een professionele fout zijn om die persoon te negeren. Maar Adrien kan die youngsters alleen maar begeleiden omdat hij zich eerst verdiept heeft in hun dagelijkse routine.' Met de jaren heeft Trebel zich omgevormd van een ongeleid projectiel tot een moderne verdedigende middenvelder die de jongeren rond hem het spel laat verdelen. En ondanks zijn kleine gabarit wint hij bijna elk duel dat hij aangaat. 'Trebel vliegt er stevig in. Maar hij mist zelden de bal en hij zal nooit de fysieke integriteit van een tegenspeler in gevaar brengen', aldus Boeckx, die naar eigen zeggen vaak op dezelfde lijn zat als de Fransman uit Dreux. 'Hij weet dat hij de bal gemakkelijker kan afnemen wanneer hij druk zet op een tegenstander die net niet in balans is. Een goede zes moet ballen veroveren zonder fouten te maken of hij moet zich opofferen voor de ploeg door een professionele fout te maken.' Door de furieuze comeback van Trebel in de basisploeg ontspon er zich sinds januari een bloedstollend steekspel met Josh Cullen. Wegens hun lengte en hun duelkracht worden ze ten onrechte met elkaar vergeleken, terwijl ze een ander profiel hebben. Cullen is een ouderwetse nummer zes die veel tactische discipline toont op verdedigend vlak. Trebel heeft bovengemiddelde technische kwaliteiten, die hem toelaten om een laatste pass te geven en een goal te maken. Cullen heeft iets dat Trebel niet heeft en vice versa. Het zijn concurrenten die nochtans perfect samen in de ploeg kunnen staan. Daar werd een consensus over bereikt binnen de technische staf en Trebel beseft ook dat hij een goed duo zou kunnen vormen met de 25-jarige Ier. Inmiddels zijn alle kopstukken bij Anderlecht er blijkbaar van overtuigd dat Trebel een onmisbare schakel is geworden in het team van Kompany. Maar binnenskamers blijven ze altijd met dezelfde vraag zitten: hoe lang blijft Adri fit? Hij wordt van dichtbij opgevolgd door de medische staf, maar het gevaar bij Trebel is dat hij altijd met honderd kilometer per uur speelt. Ook op training. Omstanders zien hem op training soms tackles uitvoeren waarvan ze spontaan denken: Adri, doet dat niet. 'Adrien kan zich niet inhouden. Dat zit in hem', klinkt het bij Hanni. 'Maar ik snap hem, want ik ben ook zo. Ik moet alles geven op training, anders voel ik mij niet goed. Op zijn eerste werkdag op Anderlecht heb ik hem meteen gewaarschuwd: ik wil geen enkele wedstrijd verliezen op training. Het kan mij niet schelen wat je doet, maar zorg ervoor dat we niet verliezen... Jammer genoeg heeft Adrien veel blessureleed gekend. Hij denkt misschien dat de kans op een nieuwe blessure groter is indien hij op de rem staat. Het is moeilijk om jezelf af te remmen als je heel je carrière voluit bent gegaan.' In België is het aantal voetballers die zo fanatiek met hun lichaam bezig zijn als Trebel op een hand te tellen en toch loert het gevaar op een blessure om elke hoek. Al weten ze bij Anderlecht dat hun Franse talisman steeds terugkomt. De bezetenheid waarmee Trebel zijn revalidatie aanpakte, liet een grote indruk achter op de mensen die dagdagelijks de sportieve en medische kabinetten bevolken op Neerpede. Niet het minst bij Kompany. Komende zomer zal Anderlecht de knoop moeten doorhakken wat betreft Trebel, van wie het contract nog loopt tot 2023. Trebel is dertig jaar en de club wil een speler van zijn leeftijd die zich financieel of sportief kan verbeteren niet tegenhouden. Maar in tegenstelling tot de voorbije twee jaar zal Anderlecht niet proactief naar een afnemer zoeken. Het bestuur is bereid om te luisteren naar elk goed voorstel, maar er zijn weinig ploegen die het salaris van Trebel kunnen betalen. En bij Anderlecht denken ze dat een transfer naar China of het Midden-Oosten er niet meteen zit aan te komen.