De Franstalige krant La Dernière Heure wist het half mei nog zeker: Tianjin Quanjian wilde tot dertig miljoen euro bieden voor de Colombiaan José Izquierdo. Het bleken loze woorden. Het zijn er evenmin twintig geworden, zoals zijn makelaar in januari, daags na de Gouden Schoen, nog hoopte. Na een zenuwachtige zomer was het uiteindelijk neo-eersteklasser Brighton & Hove Albion FC dat een slordige 15 (basisbedrag) tot 18 miljoen euro (met bonussen) veil had voor de spits die op 7 juni debuteerde voor zijn land (2 minuten, tegen Spanje) en een week later in de vriendschappelijke interla...

De Franstalige krant La Dernière Heure wist het half mei nog zeker: Tianjin Quanjian wilde tot dertig miljoen euro bieden voor de Colombiaan José Izquierdo. Het bleken loze woorden. Het zijn er evenmin twintig geworden, zoals zijn makelaar in januari, daags na de Gouden Schoen, nog hoopte. Na een zenuwachtige zomer was het uiteindelijk neo-eersteklasser Brighton & Hove Albion FC dat een slordige 15 (basisbedrag) tot 18 miljoen euro (met bonussen) veil had voor de spits die op 7 juni debuteerde voor zijn land (2 minuten, tegen Spanje) en een week later in de vriendschappelijke interland tegen Kameroen opnieuw speelde én voor de eerste keer scoorde. Izquierdo (25) zit met dat bedrag in de top tien van grootste uitgaande transfers in België. De lijst wordt aangevoerd door Youri Tielemans (deze zomer, 25 miljoen euro), voor Marouane Fellaini (21,7 miljoen, een overgang die al dateert van de zomer van 2008). Opvallend: het is voor Club Brugge de eerste grote transfer in dat lijstje. Maar uiteraard is het wel goed gewerkt van Club. Carlos Bacca vertrok in 2013 nog voor tien miljoen. Bacca brak als international ook maar volledig door eens zijn transfer van Brugge naar Sevilla was afgerond, maar stond in zijn Brugse periode iets dichter bij de nationale ploeg dan Izquierdo nu. Waarbij direct moet genuanceerd worden: zonder zijn talrijke blessures was Izquierdo al sneller international geweest. En dan raken we een teer punt: de blessuregevoeligheid. Toen Bacca in de winter van 2012 naar Club kwam, had hij een paar maanden aanpassing nodig. Maar eens die voorbij bleek de Colombiaan zeer rendabel én fysiek betrouwbaar: hij miste in dat ene volledige seizoen 2012-2013 nog amper een wedstrijd, en scoorde op een gegeven moment acht competitiewedstrijden op rij. Met drie doelpunten en zes assists was zijn aandeel in de goeie play-offs in 2013 groot. Niet toevallig werd hij toen ook Profvoetballer van het Jaar. Ook Europees scoorde Bacca drie keer. Gemiddeld maakte hij om de 133 minuten een doelpunt voor Club. Izquierdo's cijfers zijn minder sterk: één goal om de 206 minuten. Logisch, zijn rol is ook anders. Flankaanvallers komen minder vaak in scorepositie, maar toch... De regelmaat ontbrak. Europees maakte hij in zijn drie seizoenen bij Club Brugge maar één doelpuntje, vorig seizoen tegen Leicester. Zijn medisch bulletin leest ook als een geaccidenteerd parcours: liesblessure, gescheurde spiervezels in de adductoren, heupblessure, ... Nooit was hij een volledig seizoen fit bij Club. Hij kende dus veel minder regelmaat dan zijn landgenoot. Maar missen zullen we hem, de Colombiaan. Niet alleen door zijn doelpunten en zijn impact op het Brugse spel, ook door zijn lach. Zelden hebben we zo genoten van een interview als tijdens het eerste kennismakingsgesprek met de Colombiaan. Je rolde van je stoel van het lachen. Alleen om dat nog eens mee te maken, zouden we meteen een trip naar Zuid-Engeland boeken. PETER T'KINT