Zonder zijn eigen wil vormde Axel Lawarée (29) in het tussenseizoen nog de meest felbegeerde Belgische voetballer op de internationale transfermarkt. De oud-spits van Standard en Moeskroen, afgelopen seizoen Oostenrijks topschutter met 21 doelpunten, was persoonlijk rond met kampioen Austria Wenen, maar bleef uiteindelijk toch bij Casino Bregenz.
...

Zonder zijn eigen wil vormde Axel Lawarée (29) in het tussenseizoen nog de meest felbegeerde Belgische voetballer op de internationale transfermarkt. De oud-spits van Standard en Moeskroen, afgelopen seizoen Oostenrijks topschutter met 21 doelpunten, was persoonlijk rond met kampioen Austria Wenen, maar bleef uiteindelijk toch bij Casino Bregenz. Axel Lawarée : Inderdaad, zeker als je merkt hoeveel clubs er interesse toonden voor een transfer. Maar ik sta duidelijk niet in de uitverkoop. Bregenz wil me niet tegen elke willekeurige prijs verkopen, wat hun goed recht is. Ze vragen meer dan een miljoen euro, wat voor vele ploegen blijkbaar een te zwaar struikelblok vormt. Absoluut. Ik was persoonlijk snel tot een akkoord gekomen, maar de twee clubs kwamen niet tot een overeenstemming. Daardoor kende ik een zware vakantie, want er werd maar geen oplossing gevonden. Ik had me al volledig ingesteld op Austria, waarmee ik Europees voetbal kon spelen, eventueel van de Champions League mocht proeven en me zo in de kijker kon spelen van de nationale ploeg. Maar het mocht niet zijn. Het bestuur van Casino Bregenz hield het been stijf. Ze willen zelfs mijn contract, dat in 2004 afloopt, verlengen met drie of vier seizoenen. Net dat aspect maakte het missen van die transfer zo jammerlijk. Misschien was het wel een laatste kans om naar een topclub te trekken, al weet je tegenwoordig natuurlijk nooit. Maar het heeft geen zin daar verder over te gaan zeuren. Ik heb het hier net als mijn familie goed naar mijn zin. We wonen prachtig in een mooi huis, ik krijg enorm veel respect en werd bij Bregenz een betere voetballer. Geld alleen mag niet de drijfveer zijn om te verhuizen. Anders had ik wel gekozen voor aanbiedingen uit Turkije of Griekenland. Maar dat interesseert me niet. Mijn kinderen moeten bijvoorbeeld naar een internationale school kunnen blijven gaan. Zij mogen niet ongelukkig zijn. Hier leven ze in het paradijs. Anders keer ik onmiddellijk terug naar België. Normaal gezien wel. Ik vermoed niet dat we nu voor de degradatie zullen moeten knokken. Met de komst van Gun-ther Schepens beschikken we over een ideale foerier vanop de flanken, terwijl de samenwerking met Olivier Polo Nzuzi alsmaar beter verloopt. Ik kijk nu al uit naar de competitiestart op 16 juli, echt waar. Misschien kunnen we straks wel voor de verrassing gaan zorgen. Regi Van Acker moest zich tactisch wel aanpassen aan Oostenrijk. In plaats van een klassieke 4-4-2 spelen we nu met een libero, twee vaste mandekkers en een 5-3-2-veldbezetting. Waarom niet ? Ik was er op een bepaald moment heel dichtbij, maar had de tegenslag om bij een relatief kleine club te spelen in een competitie die niet echt aanspreekt. Dat zijn toch de geluiden die ik opvang uit België. De Oostenrijkse competitie heeft nog niet dezelfde weerklank als de Franse of Spaanse. Maar als ik ooit een kans krijg, zal ik ze met twee handen grijpen. Dat zijn unieke gelegenheden om je kwaliteiten eens te tonen, hé. door Frédéric Vanheule'Geld alleen mag niet de drijfveer zijn om te verhuizen.'