Na vijf jaar Lierse, drie jaar Roda en nog eens drie jaar Vitesse koos Bob Peeters voor een Engels avontuur. Zijn nieuwe werkgever werd Milwall, een Londense First Division (onze tweede klasse) club uit het arbeidersmilieu en berucht om zijn harde supporterskern.
...

Na vijf jaar Lierse, drie jaar Roda en nog eens drie jaar Vitesse koos Bob Peeters voor een Engels avontuur. Zijn nieuwe werkgever werd Milwall, een Londense First Division (onze tweede klasse) club uit het arbeidersmilieu en berucht om zijn harde supporterskern. Bob Peeters : Vitesse Arnhem kende serieus wat financiële problemen, de clubleiding wenste de totale loonmassa zo snel mogelijk terug te schroeven. Ik had er één van de zwaarste contracten, dat bovendien nog liep tot juni 2006. Eind augustus vroeg de club mij of ik een transfer naar de Engelse First Division zag zitten. Ik dacht : waarom niet ? Maar eerst wilde ik nog absoluut Vitesse-Ajax meespelen, ik wilde een allerlaatste keer dat shirt van Vitesse dragen in een mooie wedstrijd. Ik mocht slechts de laatste twintig minuten opdraven, we verloren met 1-2. In acht dagen tijd was alles geregeld. Ik maakte kennis met mijn nieuwe ploegmaats, luisterde naar een speech van de voorzitter en van de trainer, daarna tekende ik een contract voor drie jaar. Ik ben nu 29 jaar. Op mijn dertigste wil ik mijn grote droom verwezenlijken : ooit in de Premier League te spelen. Helemaal niet. Gelukkig vertel je mij dat hij nu bij Brussels zit, want sinds mijn aankomst hier, gaat er geen dag voorbij zonder dat iemand mij komt vragen hoe het met hem staat. Ik kon nooit antwoorden. Kinet geniet in Milwall nog steeds veel waardering van het publiek. Ik kende Kinet van bij de nationale beloften, waar we nog samenspeelden. Ik speelde totnogtoe zeven wedstrijden. Waarvan zes in de basis. De zevende, thuis tegen Crystal Palace, koos de trainer voor kleinere en wendbare spelers. Een kwartier voor tijd stond het 0-1. Ik mocht invallen en scoorde alsnog de gelijkmaker... Achteraf kwam de trainer naar me toe om zich te excuseren voor zijn tactische fout ! Tegen Gillingham lukte ik ook twee doelpunten. Ik heb hier weer een extra dosis speelplezier gevonden. In Nederland is het spel toch tactischer en technischer. In Engeland wordt er minder gerekend. De teams laten zich gelden en de scores zijn vaak zeer close. De spelers zoeken voortdurend contact, maar altijd op een zuivere manier. Er wordt weinig geveinsd en de scheidsrechters laten veel meer toe. Ik kreeg wel al twee gele kaarten, omdat ik me een beetje liet gaan in al mijn onstuimigheid. Ik sta vooraan als pivoterende spits met Harris, een oud-speler van Liverpool, naast mij. In steun van ons loopt Dennis Wise, bekend van Chelsea vroeger. Voor de rest hebben we zo'n zes verschillende nationaliteiten in de basiself, vermengd met een pak ervaren spelers. door Philippe Bughin en Frédéric Vanheule'Op mijn dertigste wil ik in de Premier League spelen.'