Afgelopen zomer ging een droom in vervulling voor de Belgische Kongolees Gaby Mudingayi, die Torino - dat om financiële redenen geen licentie kreeg voor de Serie A - verruilde voor Lazio Roma, waar hij een vijfjarig contract tekende. De 23-jarige verdedigende middenvelder, die ook kon rekenen op interesse van Arsenal en Inter, werd daarmee de enige Belg die momenteel actief is in de Italiaanse eerste klasse. Maar de oud-speler van Union en AA Gent kende tot nu toe nog niet veel geluk bij de ploeg van woelwater Paolo Di Canio.
...

Afgelopen zomer ging een droom in vervulling voor de Belgische Kongolees Gaby Mudingayi, die Torino - dat om financiële redenen geen licentie kreeg voor de Serie A - verruilde voor Lazio Roma, waar hij een vijfjarig contract tekende. De 23-jarige verdedigende middenvelder, die ook kon rekenen op interesse van Arsenal en Inter, werd daarmee de enige Belg die momenteel actief is in de Italiaanse eerste klasse. Maar de oud-speler van Union en AA Gent kende tot nu toe nog niet veel geluk bij de ploeg van woelwater Paolo Di Canio. Echt veel speelminuten werden jou in competitieverband nog niet gegund door trainer Delio Rossi. Wat is er aan de hand ? Gaby Mudingayi : "Qua sfeer en om mij bij de nieuwe club te integreren, verloopt alles fantastisch. Maar ik ben jammer genoeg niet topfit. Ik blijf problemen ondervinden als gevolg van een operatie aan de knie toen ik nog voor AA Gent voetbalde. Er is toen een deel van de kniepees weggenomen, zodat het gewricht minder stevig is. Ik blijf pijn voelen bij het bewegen en ook aan de adductoren ondervind ik last. Vandaar dat ik voor mijn nieuwe team tot nu toe enkel aantrad in vriendschappelijke wedstrijden en eigenlijk ook nog geen officiële duels speelde. Dat ik de laatste tien minuten meedeed tegen Udinese, laat ik daarbij even buiten beschouwing. Die invalbeurt was te kort om werkelijk iets te bewijzen. De trainer was toen nochtans tevreden over mij. Hij opperde dat ik de week nadien tegen Fiorentina een basisplaats zou krijgen. Het is hier de gewoonte om elke donderdag een wedstrijd te spelen tegen een ploeg van het niveau van de Belgische vierde klasse, om zo het tactische concept voor de wedstrijd van de zondag nadien uit te testen. In die donderdagmatch startte ik. Maar jammer genoeg kon ik nog altijd niet voluit gaan, zodat ik dus forfait moest geven. De trainer was erg ontgoocheld, want hij wilde me tegen Fiorentina aan het werk zien als test voor de stadsderby tegen AS Roma. Het was de bedoeling dat ik Francesco Totti, dé draaischijf en vedette, van kortbij zou bewaken. Ik hoop dat het slechts uitstel is en geen afstel. Ik ben ondertussen bij een specialist langs geweest. Binnen dit en een maand hoop ik van alle problemen verlost te zijn. Want het zorgt voor een ferm ambetant gevoel."Je moest dus noodgedwongen de 125ste Romeinse derby, die eindigde op een billijk 1-1-gelijkspel, vanuit de tribune bekijken. Hoe heb je dat duel op leven en dood ervaren ? "Het ging er heel heftig aan toe. Maar gelukkig waren er dit keer geen incidenten voor, tijdens of na de wedstrijd. We spelen allebei in het Olympisch stadion, maar voor deze wedstrijd was AS Roma thuisploeg. De Ultra's zorgden voor een nogal vijandige sfeer, maar we sleepten toch een verdiend gelijkspel uit de brand, nadat we achtergekomen waren door een penalty van Francesco Totti. Ik moet zeggen dat de Serie A zowel technisch en tactisch als fysiek toch nog van een andere orde is dan de Serie B, die ik ook al behoorlijk veeleisend vond. Het spreekt vanzelf dat mijn verlangen om eindelijk ook eens mee te doen op dat topniveau alsmaar groter wordt. Ondertussen is het wel mooi meegenomen dat ik door iedereen als een volwaardig lid van de groep wordt beschouwd. De trainer spreekt veel met me en ook de voorzitter vertelde me al dat hij het jammer vindt dat ik nog niet op het veld stond. Ik voel dus dat men hier op me rekent en dat is bijzonder motiverend."In hoeverre vond je het verrassend dat Aimé Anthuenis jouw opnam in zijn ruime preselectie voor de WK-kwalificatieduels tegen Spanje en Litouwen ? "Ik blijk dus toch nog niet vergeten te zijn (grijnst). Maar ik moet hier natuurlijk eerst verlost geraken van mijn adductorenblessure en spelen vooraleer ik weer aan de Rode Duivels kan denken. Dat er een nieuwe bondscoach komt, doet eigenlijk niet ter zake. Als ik erin slaag sterk te presteren met Lazio, zal niemand naast me kunnen kijken. Ik wil er dan ook alles aan doen om eerst bij mijn club weer mijn beste niveau te halen. De rest zal dan wel automatisch volgen, he." l DANIEL DEVOS'IK VOEL dat men hier op me rekent.'