G ill Swerts (21) kwam zeven jaar geleden naar de jeugdopleiding van Feyenoord. Na een verhuur aan Excelsior is de belofteninternational dankzij de vormcrisis van Chong-Gug Song de verrassende nieuwe rechtsachter in De Kuip.
...

G ill Swerts (21) kwam zeven jaar geleden naar de jeugdopleiding van Feyenoord. Na een verhuur aan Excelsior is de belofteninternational dankzij de vormcrisis van Chong-Gug Song de verrassende nieuwe rechtsachter in De Kuip. Gill Swerts : Toch wel. In het begin van de voorbereiding speelde ik wel, maar later belandde ik op de bank. Tegen PSV en FC Kärnten zat ik zelfs op de tribune. Dan denk je : ik zal niet zomaar aan spelen toekomen. Helemaal niet rechts op het middenveld, wat eigenlijk mijn positie is. Onder andere Kees van Wonderen, Alfred Schreuder, Jorge Acuña en Hossam Ghali kunnen daar spelen. Ik ben er vooral bij gekomen om de selectie breder te maken. Omdat ik op verschillende posities kan spelen, is dat ook makkelijker voor de trainer. Een dag voor de wedstrijd tegen FC Zwolle zei hij ineens dat ik me goed moest voorbereiden, omdat er een kans was dat ik zou spelen als rechtsachter. Zenuwen kende ik niet. Maar door mijn gretigheid maakte ik wel kleine fouten. Ik maak nog te veel fouten omdat ik van nature geen verdediger ben. Ik heb tijd nodig om aan deze positie te wennen. Omdat ik gewend ben als middenvelder te spelen, laat ik te veel ruimte in mijn rug liggen. Via een lange bal die over mij heen gaat, maakt de tegenstander daar gebruik van. Ik denk wel dat ik een goede rechtsachter kan wórden. Bij Excelsior speelde ik incidenteel op die positie, meestal als we achterstonden en ik eroverheen moest komen. Ik weet het niet. Eerst dacht ik dat de trainer hem een weekje rust wilde geven, omdat hij veel wedstrijden speelde. Het zal aan mezelf liggen of ik blijf staan. Als ik fouten maak, dan zal de trainer eerder kiezen voor ervaring. Song heeft toch een WK in de benen. In het begin ging er veel mis. Fouten worden tijdens de training genadeloos blootgelegd. Naarmate je langer bij de selectie bent, kun je alsmaar beter mee in het tempo. Bij Excelsior had ik nog best een jaar willen doorgaan op het middenveld, met jongens die ik al jaren ken. Maar ja, als Feyenoord dan komt, zeg je natuurlijk niet nee. Toen ik tegen Celta voor het eerst in de basis speelde, had ik kriebels in de buik. Dat is onbeschrijfelijk. Hier heb ik al die jaren voor gewerkt. Omdat ik nooit een groot talent ben geweest. Ik knapte altijd het werk op voor andere spelers. Daar voel ik me niet te groot voor. Alleen viel ik daardoor niet zo op. Zo kon ik me wel in alle rust ontwikkelen. In België voel ik me af en toe wel vergeten. Ze kennen me niet, omdat ik al zo lang in Nederland ben. Bij een overzicht in de kranten met Belgische spelers in buitenlandse dienst, sta ik daar nooit bij. Dat is altijd al zo geweest. Vroeger ging ik nog weleens over de schreef. Zo kreeg ik bij Excelsior eens twee rode kaarten. Maar in de loop der jaren ben ik een beetje veranderd. Ik wilde altijd al winnen ten koste van alles. Technisch ben ik minder begaafd, dat moet ik compenseren met werklust. Daarom train ik vaak ook op mijn vrije dagen. Dat kreeg ik van thuis uit mee. door'Ik maak nog te veel fouten omdat ik van nature geen verdediger ben.'