Terwijl hij zich momenteel op een oefenkamp in Servië & Montenegro voorbereidt op het WK, krijgt Ivica Dragutinovic nog weinig tijd om na te genieten van het miraculeuze seizoen bij FC Sevilla. De 30-jarige linksvoetige verdediger ontpopte zich in de Spaanse Primera División tot basisspeler, maar miste door een knieblessure de UEFA-bekerfinale tegen Middlesbrough. Toch treurt Drago niet.
...

Terwijl hij zich momenteel op een oefenkamp in Servië & Montenegro voorbereidt op het WK, krijgt Ivica Dragutinovic nog weinig tijd om na te genieten van het miraculeuze seizoen bij FC Sevilla. De 30-jarige linksvoetige verdediger ontpopte zich in de Spaanse Primera División tot basisspeler, maar miste door een knieblessure de UEFA-bekerfinale tegen Middlesbrough. Toch treurt Drago niet. Ivica Dragutinovic : "Absoluut. Van dit scenario kon ik alleen maar dromen toen ik eind augustus Standard verliet. Ik ben dan ook heel blij dat ik deze keuze maakte en maximaal kon profiteren van de kansen die ik kreeg." "Misschien wel. Eigenlijk is het jammer dat de kern niet tijdens de voorbereiding op het seizoen werd gevormd. Ik was ook een van de spelers die er pas op het laatste nippertje bijkwamen. Het duurde een tijdje vooraleer coach Juande Ramos zijn typeploeg vond en kon terugvallen op wat automatismen. Dat proces kostte zeker punten." "Nee, niet echt. De vreugde om het winnen van de UEFA-beker was daarvoor veel te groot. Een echte explosie, plus ook het besef dat Osasuna meer dan verdiend als vierde eindigde. Ze haalden een constanter niveau dan wij.""Een spijtige zaak. Maar ik heb even intens genoten als mijn ploegmaats, omdat ik mee de basis legde van de overwinning. We hebben samen geschiedenis geschreven, net in het jaar dat de club zijn honderdste verjaardag vierde. Dat zijn momenten die je moet koesteren. Dan heeft het geen zin te piekeren. Tegenover blessures sta je toch meestal machteloos.""Inderdaad. Ik had, na een afwezigheid van zes weken, nog maar één groepstraining achter de rug. De trainer wilde geen risico's nemen. Dat verklaarde hij me in een individueel gesprek een dag voor de wedstrijd. Ik miste wedstrijdritme, wat zich zou wreken in een dergelijk duel op het scherp van de snee. Een begrijpelijk standpunt. Ik apprecieer zijn eerlijkheid en accepteerde zijn beslissing.""Bij de eerste vier eindigen, want dan mogen we naar de Champions League. Als we de huidige selectie kunnen behouden, moet dat mogelijk zijn. Alleen moeten we een extra spits halen. Want als Javier Saviola of Frédéric Kanouté er niet bij zijn, zitten we met een probleem." "Een mooie uitdaging, hé ( lacht). We zijn vol vertrouwen en er sterk van overtuigd dat we ons kunnen plaatsen voor de tweede ronde. Nederland verslaan we sowieso. Ik vrees het meest de Argentijnen. Zij zijn niet alleen tactisch, technisch en fysiek sterk, maar spelen ook heel agressief. We zullen ons moeten wapenen. Maar schrik hebben we niet, want er zit veel kwaliteit in onze selectie. Wij hebben niks te verliezen." "Ja, want hij is een vakman die voor discipline, enthousiasme en meer agressiviteit zal zorgen. Alleen is het jammer voor Dominique dat de supporters hem zo hard aanpakten na het verlies van de titel. Dat verdient hij niet. Het is niet alleen zijn schuld. Kijk naar de resultaten die hij haalde op drie jaar. Hij bracht Standard terug naar de Belgische top, verrichtte uitmuntend werk en is echt een superprofessionele trainer. Ook een goed mens, met wie je diepgaande gesprekken kan voeren. Hij verdient respect voor de ommekeer die hij bewerkstelligde." FRéDéRIC VANHEULE