Voor één jaar tekende Nico Van Kerckhoven (33) bij Borussia Mönchengladbach. Hij verhuisde ook naar de omgeving van het nieuwe stadion. Van daaruit ligt België dichterbij, waardoor hij vaker zijn vaderland opzoekt dan in de voorbije zes jaar bij Schalke. Donderdag woonde hij nog Beveren-Stuttgart bij. Sportief liggen de ambities bij Mönchengladbach lager dan bij Schalke. Na een moeizaam begin haalde Van Kerckhoven ook al een paar keer de basiself, maar een onbetwist titularis mag hij zich bij zijn nieuwe club niet noemen.
...

Voor één jaar tekende Nico Van Kerckhoven (33) bij Borussia Mönchengladbach. Hij verhuisde ook naar de omgeving van het nieuwe stadion. Van daaruit ligt België dichterbij, waardoor hij vaker zijn vaderland opzoekt dan in de voorbije zes jaar bij Schalke. Donderdag woonde hij nog Beveren-Stuttgart bij. Sportief liggen de ambities bij Mönchengladbach lager dan bij Schalke. Na een moeizaam begin haalde Van Kerckhoven ook al een paar keer de basiself, maar een onbetwist titularis mag hij zich bij zijn nieuwe club niet noemen. Nico Van Kerckhoven : "Ik heb er zeker geen spijt van. Ik ben goed geaccepteerd door iedereen hier. Dit is nog maar mijn derde club in mijn hele loopbaan, zo gewend ben ik het niet te verhuizen. Alleen kreeg ik nog niet de speelkansen die ik mezelf vooraf had toegewenst. De voorbije weken speelde ik wel in de basiself omdat Christian Ziege geopereerd was. De eerste vijf wedstrijden zat er niet meer in dan een paar invalbeurten. Eén keer startte ik om een geschorste ploegmaat te vervangen, vervolgens was het wachten op het uitvallen van Ziege. Maar ik maak de balans pas op het eind van het seizoen op." "Ik wist uit gesprekken met de manager en de trainer dat ik een basisplaats niet cadeau zou krijgen. Zij zagen twee opties voor mij : op de linkerkant in een viermansverdediging of links in het centrum van een viermansverdediging, wat me vorig jaar onder Jupp Heynckes bij Schalke goed lukte. Kort nadat ik tekende, trokken ze plots Ziege aan voor de linkerkant. Ik wist ook meteen dat ze die niet haalden om op de bank te zitten. Het gekke is dat ik nog geen moment speelde op de plaats waar ze het meest op me rekenden, centraal links." "Toen ik in de voorbereiding met een gebroken neus een paar wedstrijden niet kon spelen, zei de trainer me dat hij dan maar vertrouwen wilde geven aan het centraal duo van vorig jaar. Dat ik maar moest wachten. Ik doe daar niet moeilijk over, ik ben geen twintig meer. Ik kreeg vooraf geen garanties en ik weet hoe snel het in voetbal verandert." "Ik denk niet dat ik bij Schalke, op het eerste jaar na, vaak 'vooraf' in die basiself stond. Maar ik knokte me wel elke keer in de ploeg. Een selectie dwing je niet af via de krant, maar op het veld.""Ik ben niet meer van de jongsten.""Ik moet heel geconcentreerd blijven om mijn niveau nog te halen. Dat kan makkelijker als je wekelijks speelt, dan wanneer je je vanuit het niets ineens moet bewijzen. Daar heb ik het wel eens lastig mee.""Aan de snelheid van uitvoering. De benen van een 25-jarige heb ik niet meer. Ik moet alles beter leren inschatten. Als ik met Emile Mpenza een sprint inzet, is duidelijk zichtbaar dat ik tekortkom. Vijf jaar geleden was dat nog niet zo. Ik moet zulke situaties dus vermijden, meer anticiperen." "Hij laat ons meer vrij, er wordt meer gelachen dan bij Schalke, waar de ernst van Heynckes zich overzette op de spelers waardoor het op de duur niet meer plezant was. Wel merk je dat Holger Fach nog jong is en veel moet leren. Soms heb je de indruk dat hij zelf niet weet waarheen, dan praat hij veel met Ziege." "Qua niveau niet veel minder dan Schalke vorig jaar. Wij hebben ook een Ziege, een Oliver Neuville. Alleen hebben wij maar twintig volwaardige spelers, Schalke bijna dertig. De druk is wel een stuk minder. Bij Schalke verwachtte men ons elk jaar in de topvijf, hier is een plaats in de middenmoot al goed. Dat moet ook haalbaar zijn." "Ik weet niet of ik voor een jaar bijteken, naar België ga voetballen of stop. Af en toe denk ik na een mindere training wel eens : ik kap ermee. Maar pas aan het eind van het seizoen beslis ik. Ik wil niet té vroeg stoppen met het mooiste beroep dat ik me kan voorstellen."door Geert Foutré'Af en toe denk ik na een mindere training al eens : ik kap ermee. '