Bondscoach Giovanni Trapattoni is een kenner : als enige tipte hij één jaar geleden Rome als voornaamste belager van uittredend kampioen Lazio. Trapattoni zat er helemaal op, in tegenstelling tot de noordelijke media die eens te meer gokten op Juventus en hoogmoedig aan de nieuwe realiteit voorbijgingen.
...

Bondscoach Giovanni Trapattoni is een kenner : als enige tipte hij één jaar geleden Rome als voornaamste belager van uittredend kampioen Lazio. Trapattoni zat er helemaal op, in tegenstelling tot de noordelijke media die eens te meer gokten op Juventus en hoogmoedig aan de nieuwe realiteit voorbijgingen. Die nieuwe realiteit leert dat het nieuwe epicentrum van het Italiaanse voetbal de laatste jaren van het noorden van het land naar de hoofdstad is opgeschoven. Eindigde Lazio in 1999 nog als tweede, op één punt van Milan, dan pronkte de laatste twee jaar Roma met de prijzen. In die twee jaar deden de hoofdstedelijke clubs bijna even goed als in alle andere jaren voordien, en verdubbelden zij bijna het aantal titels. Tot 1999 waren Lazio en AS Roma samen amper drie keer Italiaans kampioen geworden : Lazio in '74, Roma in '42 en '83. Als het weer eens niets was geworden, hadden Romeinse spelers, trainers en clubleiders het steevast in clichés over complotten en minachting door het noorden. Ze troostten zich met de twee wedstrijden van het jaar : de derby's, die aanduidden wie ploeg van de stad was. Een combinatie van een teveel aan liefde en bezorgdheid vormen de verklaring voor de weinige Romeinse successen. Dat tenminste vindt voormalig trainer Carlo Mazzone. Als geboren en getogen Romein wist hij waarover hij sprak : "De Romeinse ploegen worden doodgeknuffeld door een verstikkende liefde. Iedereen wil zo graag helpen. Als je twee goede wedstrijden speelt, krijg je hier meteen iedereen op de hand en liggen premies, vrouwen en roem op je te wachten. Met zo'n hofhouding blijven velen zich als pseudo-kampioen wentelen in hun privérijkje. Als trainer doe ik alles om mijn betere spelers te beschermen tegen de verlokkingen." Toch was het niet Mazzone die AS Roma terug naar de top bracht. Toen Fabio Capello twee jaar geleden als trainer kwam, werd hem onder meer gevraagd wie dat jaar de beste zou zijn in de stadsderby. Capello maakte zonder verpinken duidelijk waar het hem om te doen was : "De derby is maar één van de vele wedstrijden. Eén wedstrijd op zich is nooit een doel voor mij. Alleen de eindrangschikking telt." Voor Capello's komst was AS Roma een slapende reus. Het wisselde ereplaatsen af met diepe dalen. Begin jaren negentig leek het zelfs helemaal op het faillissement af te stevenen. Toen de voorzitter van de club, Dino Viola, in 1990 overleed, slaagde zijn weduwe er niet in de laatste wens van haar man te respecteren. Die luidde : verkoop mijn club nooit aanAndreotti. De voormalige Italiaanse premier, fan van AS Roma, schoof een ondernemer van dubieus allooi naar voor als kandidaat-koper : Giuseppe Ciarrapacio, een sympathieke gangster maar tenminste ook een echte Romein. De toenmalige bondsvoorzitter, ook een vriend van Andreotti, dreigde ermee de club uit competitie te nemen als de weduwe Viola het aanbod van Ciarrapacio niet in overweging nam. Met de naam van Andreotti als onderpand gingen de banken vlot over tot het verstrekken van leningen. Dat was echter slechts een druppel op een hete plaat. Met het beleid ging het van kwaad naar erger. Ciarrapacio had als enige verdienste dat hij zichzelf behoorlijk kon inschatten, toen hij bij zijn aantreden verklaarde niets van voetbal te kennen en dat daadwerkelijk ook liet zien. Begin 1993 belandde hij wegens frauduleus bankroet in de gevangenis. Vandaar schreef hij een aanmoedigingsbrief naar zijn spelers. Niet dat het veel hielp : AS Roma eindigde dat seizoen pas als tiende. Mei 1993 maakte Franco Sensi een eind aan het getouwtrek rond de noodlijdende club. Zes maanden later kocht hij ook zijn partner uit, zodat hij sinds 9 november 1993 in zijn eentje over de toekomst van AS Roma beschikt. Sensi's komst betekende de terugkeer van een echte clubman en de aanzet tot de recente bloeiperiode. Sensi, een geboren en getogen Romein, groeide op als supporter van AS Roma. Zijn oom, Silvio, was in 1927 één van de oprichters van de club geweest. In dat jaar bundelden drie vooraanstaande Romeinse clubs - Alba, Fortitudo en Roman - de krachten om voortaan door het leven te gaan onder de naam Associazione Sportiva (AS) Roma. Sensi beschouwde zijn nieuwe eigendom niet als een speeltje. Als jong afgestudeerd ingenieur maakte hij al snel zijn weg in één van de gevestigde Romeinse ondernemersfamilies die zich sinds vier generaties ophield onder de beau monde van de hoofdstad. Samen met zijn schoolvriend Paolo Mantovani, de man die Sampdoria groot maakte, verdiende hij zijn geld in de petroleumsector. Later ging hij ook de immobiliëntoer op, investeerde hij in voedingsbedrijven en kocht hij zelfs een krant. Wanneer Sensi de club in 1993 overneemt, is hij superrijk. In de bedrijvenranking die economisch succes weerspiegelt, staat AS Roma echter op de laatste plaats. Het is Sensi's enige verlieslatende onderneming, maar wel degene waar zijn hart ligt. En waar het hart is, wordt gedroomd.Op zijn weg naar de absolute top kijkt Sensi niet op een lire meer of minder. Onder de ervaren Mazzone wordt de sportieve basis gelegd, en onder spektakeltrainer Zdenek Zeman wordt AS Roma de aantrekkelijkst voetballende eersteklasser. Zeman stuurt de ploeg met drie spitsen het veld in, heeft de beste voorhoede, maar achterin lekt het mandje dat het geen naam heeft. Dat maakt de zaak niet van Francesco Totti, het troetelkind dat nooit voor een andere ploeg speelde dan AS Roma. Onder Zeman bloeit hij helemaal open. Toch ziet Sensi in dat hij iemand anders nodig heeft om de kroon op het werk te zetten. Kampioenenmaker Fabio Capello is zijn man. Na een jaar zonder club gaat Capello in juli 1999 de uitdaging aan. Hij handhaaft de voorhoede, hertimmert het middenveld en de achterlijn, krijgt opnieuw lof over het geleverde spel, maar eindigt slechts als zesde. De tifosi morren, want aan de andere kant van de stad, in de buitenwijken, viert Lazio zijn tweede landstitel. Sensi geeft niet op en investeert opnieuw zwaar in spelers. Weer verlaat geen enkel boegbeeld de club. Meer nog, de komst van doelpuntenjager Gabriel Batistuta is een schot in de roos. Batistuta brengt zijn onverzadigde sportieve honger mee : met Fiorentina verdiende hij jarenlang goed geld, maar won amper prijzen. Dat moest bij AS Roma anders. En het lukte. Want naast Batistuta zet ook Francesco Totti de laatste stap naar de top. Totti had net een uitstekend Euro 2000 achter de rug, waar hij zich van bankzitter tot leidersfiguur opwerkte. Hij trok de lijn van zijn prestatie met de nationale ploeg door naar de competitie. AS Roma walst met dominant voetbal over de tegenstand. Sinds zijn komst investeerde Sensi al bijna acht miljard frank (iets meer dan 198 miljoen euro) in de club. Door de beursgang is het beschikbare vermogen van AS Roma opgelopen tot bijna 16 miljard frank (396 miljoen euro). Het afgelopen jaar steeg het aandeel vijftien procent. Na de fameuze injectie van vorig seizoen nam Sensi deze zomer wat gas terug. Voor het eerst overstijgen de transferinkomsten de uitgaven. Logisch ook : het dream team van vorig jaar staat er nog en werd enkel voorzien van kandidaat-opvolgers. Toch belopen de uitgaven opnieuw 2,8 miljard frank (ongeveer 74 miljoen euro).Belangrijker was dat AS Roma de architecten van het succes aan zich bond en geen belangrijke spelers liet vertrekken. Met het openbreken van zijn contract volgt Capello Marcello Lippi (toen bij Inter) op als best betaalde Italiaanse coach. Met een netto jaarloon van 150 miljoen frank (3,718 miljoen euro) is hij bovendien de best betaalde trainer ter wereld. Tegelijk brak Sensi ook het contract open van zijn oogappel Totti, die in het voorjaar bijtekende tot 2006. Hij gaat in vijf jaar 960 miljoen frank (23,8 miljoen euro) verdienen. Dat moet voor de inmiddels 75-jarige Sensi volstaan om tot die tijd Rome als centrum van het Italiaanse voetbal te behouden. Nu wil hij, zoals in vroeger tijden, vanuit Rome Europa gaan veroveren.door Geert Foutré